Post reply


Seperate each tag by a comma
Message icon:

(Clear Attachment)
(more attachments)
Allowed file types: apk, doc, docx, gif, jpg, mpg, pdf, png, txt, zip, xls, 3gpp, mp2, mp3, wav, odt, ods, html, mp4, amr, apk, m4a, jpeg
Restrictions: 50 per post, maximum total size 150000KB, maximum individual size 150000KB
Note that any files attached will not be displayed until approved by a moderator.
Anti-spam: complete the task

shortcuts: hit alt+s to submit/post or alt+p to preview

Topic Summary

Posted by: Cheav Villa
« on: November 20, 2018, 05:55:36 AM »

 :D _/\_
Posted by: Johann
« on: November 20, 2018, 05:52:08 AM »

"Accidentally"... Nyom Sophorn arrived in Phnom Penh just some days ago and just told that she will attend, possible with some other Lay friends and/or disciples, Bhante Indaññāno and Khemakumara who are leading the group tomorrow in the mountains of Aural.
Posted by: Moritz
« on: November 20, 2018, 01:04:52 AM »

May all have a good Dhamma Samaggii _/\_
Posted by: Cheav Villa
« on: October 18, 2018, 05:21:09 PM »

Posted by: Johann
« on: October 18, 2018, 03:05:21 PM »

Nyom Chanroth informed today that the devoted lay people who are inspired to build another secluded Kuti obiviously decided to follow the encouragement that using own time and means if wishing to give, is uncountalbe of more benefit then to try to solve ones wish with money and ordering.

1. One usually has forgotten the many sacrifies one has done to gain money and other possible have lost.
2. While doing one certainly holds up kusala mind-states in relation of sacrifices 100, 1000, million times more often as in money cases.
3. One holds on and keeps precepts at the time doing, which in cases togain money mostly isn't the case.
4. One does not enter other peoples living sphere as just "a rich man" who gives him or him money and work, but as someone who shows the joy in good undertakings, sharing it to many like a admirable friend, encourages to join. In cases of money, who would know what's behind and less merits are done by giving it into hands of people without Sila.
5. One has more control on the quality of the deeds made by ones own power at stage then if giving it open to use as other think.
6. One get and is in near contact with the Tripple Gems and possible admirable friends at this time, something that would seldom happen if earning money.
7. One learns about different lives, different situations and it's equal problems and solution.
8. As one sees and is able to reflect much better on the wheel of taking and giving, and by facing dukkha direct related to the intended aim, a lot of high insight can arise, even more desire in direction of sila, samadhi, panna, leaving step by step the burdens of compensations behind.

The saying: "To give into one/something wothy to give into, only one time, excels doing sacrifies, every day, a whole year.", should be those understood. Now, let's calculate simple: 1 min in this way, excel 24x60x365= 525.600min !

Not to speak about the impact of remembering this intensive time and the wide spead share of merits!

It might be possible for some to give what ever amount of money, but those who would sacrifies consciously time and own power equal this amount, not easy to find.

...long introduction for this announcement, sharing of merits:

It is planned by the inspired lay people to come possible in a larger group, invited also monks, to the village where the Ashram Thmo Duk is located to:

* Make concrete brick direct at the source of water and sand, at the local river.
* Carry and transport the material up to the hill's future Kuti place.
* Spend some days with the monks at the Ashram or in villagers households.
* Sharing the merits by encouraging local people to join the merits, young and old.
* Celebration and honor the Ānāpānasati Day - Ānāpānasati Tag/ បុញ្ញ អានាបានសតិ បុណ្យ អក អំបុក , in regard of the "lowest" prais and encouragement of this day's of the Buddha "It's usual in this tradition, to even sacrifice ones own flesh for beggars" and the highest in doing Ānāpānasati for a long time.
* renounce from the big, often heedless festival (bon om tuk, shop race) in Phnom Penh.

Beginning on the 13. day of the
rising moon till 15. day and some also the weekend after.

projected Beginn of Dhamma-Sāmaggī: 20. Nov. - 22. Nov/24. Nov. 2018

So, at this time, is it objected, thought, as told.

The Buddha did not encouraged much in relation to building, nearly non, except on, open and clear, really useful for all being, for a long time:

Namo tassa bhagavato arahato sammā-sambuddhassa

As a king intent on battle
would hire a youth
in whom there are
   archery skills,
   & strength,
and not, on the basis of birth,
         a coward;
so, too, you should honor
a person of noble conduct, wise,
in whom are established
      & patience,
even though
his birth may be lowly.

Let donors build
pleasant hermitages
and there invite the learned to stay.
Let them make reservoirs
   in dry forests
and walking paths
   where it's rough

Namo tassa bhagavato arahato sammā-sambuddhassa

ឥស្សត្ថសូត្រ ទី៤

[៤០៩] ទៀបក្រុងសាវត្ថី.... លុះព្រះបាទបសេនទិកោសល គង់ក្នុងទី​សមគួរ​ហើយ ក៏បានក្រាបបង្គំទូលព្រះមានព្រះភាគ យ៉ាងនេះថា បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចំរើន ទាន តើបុគ្គលត្រូវឲ្យដល់បុគ្គលណា។ ព្រះអង្គត្រាស់ថា បពិត្រមហារាជ ចិត្តជ្រះថា្ល ចំពោះបុគ្គលណា (ត្រូវឲ្យដល់បុគ្គលនោះ)។ បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចំរើន ទាន ដែលបុគ្គល​ឲ្យហើយ ដល់បុគ្គលណា ទើបមានផលច្រើន។
[៤១០] ព្រះអង្គត្រាស់ថា បពិត្រមហារាជ ពាក្យថា ទាន បុគ្គលត្រូវឲ្យ​ដល់បុគ្គល​ណា នេះជាពាក្យដទៃ ពាក្យថា ទាន ដែលបុគ្គលឲ្យហើយ ​ដល់បុគ្គល​ណា ទើបមានផលច្រើន នេះក៏ជាពាក្យដទៃដែរ បពិត្រមហារាជ ទាន ដែលបុគ្គលឲ្យ ​ដល់បុគ្គលមានសីល ទើបមានផលច្រើន ទាន ដែលបុគ្គលឲ្យ​ដល់​បុគ្គលទ្រុស្តសីល មិនមានផលច្រើនទេ។ បពិត្រ​មហារាជ បើដូច្នោះ តថាគត នឹង​សួរព្រះអង្គ ក្នុងប្រស្នានេះ ប្រស្នានេះគាប់ចិត្តព្រះអង្គ យ៉ាងណា ត្រូវព្រះអង្គព្យាករ​ប្រស្នានោះ យ៉ាងនោះ។
[៤១១] បពិត្រមហារាជ ព្រះអង្គសំគាល់​ហេតុនោះដូចម្តេច ក្នុងជនបទនេះ មានចម្បាំងមកប្រាកដ ដល់ព្រះអង្គហើយ ប្រសិនបើសង្គ្រាមលើកគ្នាជាពួក​មកដល់​ហើយ តែថាខត្តិយកុមារ មិនបានសិក្សា មិនមានថ្វីដៃ មិនទាន់កបន្ទាយ មិនចេះថ្លែង​សរ មានសេចក្តីខ្លាច រន្ធត់ តក់ស្លុត រត់ទៅជាប្រក្រតី តើព្រះអង្គគួរចិញ្ចឹមបុរសនោះ​ដែរ​ឬ ព្រះអង្គត្រូវការដោយបុរសបែបនោះដែរឬ។ បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចំរើន ខ្ញុំព្រះអង្គ មិនគួរចិញ្ចឹមបុរសនោះ ខ្ញុំព្រះអង្គ មិនត្រូវការដោយបុរសបែបនោះឡើយ។ ប្រសិនបើសង្គ្រាមលើកគ្នាជាពួក​មកដល់​ហើយ តែថាកុមារ របស់ព្រាហ្មណត្រកូល មិនបានសិក្សា។បេ។ ប្រសិនបើសង្គ្រាមលើកគ្នាជាពួក​មកដល់​ហើយ តែថាកុមារ​របស់វេស្សត្រកូល មិនបានសិក្សា។បេ។ ប្រសិនបើសង្គ្រាមលើកគ្នាជាពួក​ មកដល់​ហើយ តែថាកុមាររបស់​សុទ្ទត្រកូល មិនបានសិក្សា។បេ។ ខ្ញុំព្រះអង្គ ក៏មិនត្រូវការ ដោយបុរសបែបដូច្នោះឡើយ។

[៤១២] បពិត្រមហារាជ ព្រះអង្គសំគាល់នូវហេតុនោះដូចម្តេច ក្នុងជនបទនេះ មានចម្បាំងមកប្រាកដ ដល់​ព្រះអង្គហើយ ប្រសិនបើ​សង្គ្រាមលើកគ្នាជាពួក​ មកដល់​ហើយ ចួនជាខត្តិយកុមារ បានសិក្សាល្អ មានថ្វីដៃ បានទាំងកបន្ទាយ ចេះថ្លែង​សរ ឥតមានសេចក្តីខ្លាច រន្ធត់ តក់ស្លុត មិនរត់ទៅឡើយ តើព្រះអង្គ គួរចិញ្ចឹមបុរសនោះ​ដែរ​ឬ ព្រះអង្គត្រូវការដោយបុរសបែបនោះ ដែរឬ។ បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចំរើន ខ្ញុំព្រះអង្គ គួរចិញ្ចឹមបុរសនោះ ខ្ញុំព្រះអង្គ ត្រូវការដោយបុរសបែបនោះដែរ។ ប្រសិនបើសង្គ្រាម​លើកគ្នាជា​ពួក ​មកដល់​ហើយ កុមាររបស់ព្រាហ្មណត្រកូល។បេ។ ប្រសិនបើសង្គ្រាម​លើកគ្នាជា​ពួក ​មកដល់​ហើយ កុមារ​របស់វេស្សត្រកូល។បេ។ ប្រសិនបើសង្គ្រាម​លើកគ្នា​ជាពួក ​មកដល់​ហើយ កុមាររបស់​សុទ្ទត្រកូល បានសិក្សាល្អ មានថ្វៃដៃ បានទាំងកបន្ទាយ ចេះថ្លែងសរ ឥតមានសេចក្តីខ្លាច រន្ធត់ តក់ស្លុត មិនរត់​ទៅ​ឡើយ តើព្រះអង្គ គួរចិញ្ចឹមបុរសនោះដែរឬ ព្រះអង្គត្រូវការដោយបុរសបែបនោះ ដែរឬ។ បពិត្រព្រះអង្គដ៏ចំរើន ខ្ញុំព្រះអង្គ គួរចិញ្ចឹមបុរសនោះ ខ្ញុំព្រះអង្គ ត្រូវការ ដោយបុរសបែបនោះដែរ។

[៤១៣] បពិត្រមហារាជ បើបុគ្គលចេញចាកត្រកូល ចេញចាកផ្ទះ ហើយចូល​មកកាន់ផ្នួស បុគ្គលនោះឯង បានលះបង់​អង្គ៥ ប្រកបដោយអង្គ៥ ទានដែលបុគ្គល​ឲ្យដល់បុគ្គលនោះ ទើបមានផលច្រើន ក៏យ៉ាងនោះឯង។ អង្គ៥ ដែលបុគ្គលនោះ បាន​លះបង់ ដូចម្តេច។ គឺ កាមច្ឆន្ទៈ បុគ្គលនោះ បានលះបង់ហើយ១ ព្យាបាទៈ បុគ្គលនោះ​ បានលះបង់ហើយ១ ថីនមិទ្ធៈ បុគ្គលនោះ បានលះបង់ហើយ១ ឧទ្ធច្ចកុក្កុច្ចៈ បុគ្គលនោះ បានលះបង់ហើយ១ វិចិកិច្ឆា បុគ្គលនោះ បានលះបង់​ហើយ១។ អង្គទាំង៥នេះ បុគ្គលនោះ បានលះបង់អស់ហើយ។ បុគ្គល​ប្រកបដោយ​អង្គ៥ ដូចម្តេច។ បុគ្គល ប្រកបដោយសីលក្ខន្ធ ជារបស់អសេក្ខៈ១ ប្រកបដោយ​សមាធិក្ខន្ធ ជារបស់អសេក្ខៈ១ ប្រកបដោយបញ្ញាខន្ធ ជារបស់អសេក្ខៈ១ ប្រកបដោយ​វិមុត្តិក្ខន្ធ ជារបស់អសេក្ខៈ១ ប្រកបដោយវិមុត្តិញ្ញាណទស្សនក្ខន្ធ ជារបស់អសេក្ខៈ១។ បុគ្គល បានប្រកបដោយអង្គ ទាំង៥នេះ។ ទាន ដែលបុគ្គល​ឲ្យដល់បុគ្គល ដែលបានលះបង់​អង្គ៥ ប្រកបដោយអង្គ៥ហើយ ទើបមានផលច្រើន ដូច្នេះឯង។

[៤១៤] ព្រះមានព្រះភាគ បានត្រាស់នូវពាក្យនេះ។បេ។
សិល្បសាស្ត្រខ្មាន់ធ្នូក្តី កម្លាំង និងសេចក្តីព្យាយាមក្តី មានក្នុងមាណពណា ព្រះ​រាជា ដែលត្រូវការដោយចម្បាំង គួរចិញ្ចឹមមាណពនោះ មិនគួរចិញ្ចឹមមាណព​ដែល​ឥតក្លៀវក្លា ដោយហេតុ គឺជាតិឡើយ ធម៌ទាំងឡាយ គឺសេចក្តីអត់ធន់ និង​សេចក្តីស្លូត (ព្រះអរហត្ត) តាំងនៅក្នុងបុគ្គលណាហើយ បុគ្គល ត្រូវតែបូជា​នូវ​បុគ្គលនោះ សូម្បីមានជាតិ ដ៏ថោកទាប តែជាអ្នកប្រាជ្ញ ចិញ្ចឹមជីវិតដ៏ប្រសើរ បុគ្គល គប្បីឲ្យគេធ្វើអាស្រម ជាទីត្រេកអរ ហើយញុំាង​ពហុស្សូត ឲ្យនៅក្នុងទីនុ៎ះ បុគ្គល គប្បី​ជីកអណ្តូង ឬស្រះ ក្នុងព្រៃ ធ្វើស្ពាន ក្នុងទីដែលលំបាកឆ្លង បុគ្គលមានចិត្តជ្រះថ្លា គប្បី​ឲ្យបាយ ទឹក ខាទនីយៈ សំពត់ និងទីសេនាសនៈទាំងឡាយ ដល់ពួកបុគ្គល ដែល​​មានកាយ និងចិត្តត្រង់ មហាមេឃ គ្រហឹម មានរបៀបផ្លេកបន្ទោរ មានកំពូល​រាប់រយ បង្អុរចុះលើផែនដី ញុំាងទីទួល និងទីទាបឲ្យពេញបាន យ៉ាងណាមិញ បុគ្គលជាបណ្ឌិត មានសទ្ធា ចេះដឹងហើយ តាក់តែង​ភោជនឲ្យពួកវណិព្វកៈឆ្អែត ដោយបាយ និងទឹក ក៏យ៉ាងនោះដែរ បុគ្គលមានចិត្តត្រេកអរ បាចសាចទ្រព្យធ្វើជា​ទាន ពោលពាក្យថា អ្នកទាំងឡាយ ចូរឲ្យ អ្នកទាំងឡាយ ចូរឲ្យ ដូច្នេះ ពាក្យនោះ បុគ្គលនោះ បានបញ្ចេញ​ឲ្យលាន់ឮហើយ ធារទឹក គឺ បុណ្យ ដ៏ធំទូលាយនោះ នឹង​បង្អុរ​ចុះលើបុគ្គលអ្នកឲ្យ ដូចជាមហាមេឃ ដែលបង្អុរភ្លៀង​មកលើផែនដីដែរ។

[Translation into Khmer not made for now.]