km:tipitaka:sut:an:03:sut.an.03.020

ទុតិយបាបណិកសូត្រ ទី១០

សង្ខេប

តើ​ធម៌​ដែល​នាំ​ឲ្យ​អ្នក​ផ្សារ​មាន​ភោគៈ និង​នាំ​ឲ្យ​ភិក្ខុ​បាន​នូវ​កុសល​ធម៌​បរិបូណ៌ មាន​ប៉ុន្មាន ដូច​ម្តេច​ខ្លះ?

an 03.020 បាលី cs-km: sut.an.03.020 អដ្ឋកថា: sut.an.03.020_att PTS: ?

ទុតិយបាបណិកសូត្រ ទី១០

?

បកប្រែពីភាសាបាលីដោយ

ព្រះសង្ឃនៅប្រទេសកម្ពុជា ប្រតិចារិកពី sangham.net ជាសេចក្តីព្រាងច្បាប់ការបោះពុម្ពផ្សាយ

ការបកប្រែជំនួស: មិនទាន់មាននៅឡើយទេ

អានដោយ ឧបាសិកា វិឡា

(១០. ទុតិយបាបណិកសុត្តំ)

[២០] ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អ្នកផ្សារ​ប្រកបដោយ​អង្គ​ ៣ មិនយូរប៉ុន្មាន រមែង​ដល់ ​នូវ​ការចំរើន បរិបូណ៌​ក្នុង​ភោគៈ។ អង្គ ​៣ តើដូចម្ដេច។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អ្នកផ្សារ​ក្នុងលោកនេះ ជាអ្នក​មានបញ្ញាចក្ខុ ១ មានព្យាយាម ​ដ៏ប្រសើរ​១ សម្បូណ៌​ដោយ​ទីពឹង​១។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អ្នកផ្សារ ដែល​មានបញ្ញាចក្ខុ តើដូចម្ដេច។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អ្នកផ្សារក្នុងលោក​នេះ រមែង​ស្គាល់​ទំនិញថា ទំនិញនេះ អញ​ទិញ​មកថ្លៃ​ប៉ុណ្ណេះ កាលបើអញលក់​ទៅវិញ​ថ្លៃប៉ុណ្ណេះ នឹង​បានដំឡៃត្រឹមប៉ុណ្ណេះ ​នឹងបាន​ចំណេញប៉ុណ្ណេះ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ យ៉ាង​នេះឯង ​ហៅថា ​អ្នកផ្សារមានបញ្ញាចក្ខុ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អ្នក​ផ្សារមាន​ព្យាយាម ​ដ៏ប្រសើរ តើដូចម្ដេច។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អ្នក​ផ្សារក្នុង​លោកនេះ រមែង​ឆ្លៀវឆ្លាស ក្នុង​ការទិញទំនិញផង លក់​ទំនិញ​ផង។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ យ៉ាង​នេះឯង ហៅថា អ្នក​ផ្សារ​មានព្យាយាម ​ដ៏ប្រសើរ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ចុះអ្នកផ្សារ ​សម្បូណ៌ដោយ​ទីពឹង តើដូចម្ដេច។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អ្នក​ផ្សារក្នុង​លោកនេះ រមែង​មានពួកគហបតី ឬគហបតិបុត្រ ដែលស្ដុកស្ដម្ភ​មានទ្រព្យ​ច្រើន មាន​គ្រឿង​ប្រើប្រាស់ច្រើន ស្គាល់​អ្នក​ផ្សារ​នោះ យ៉ាង​នេះថា អ្នក​ផ្សារ​ដ៏​ចំរើន​នេះ មាន​បញ្ញាចក្ខុផង មានព្យាយាម​ ដ៏ប្រសើរផង ជាអ្នក​អង់អាច​ដើម្បី​រក្សាកូនប្រពន្ធ​ផង ដើម្បី​ផ្ដល់​នូវទ្រព្យ ដល់​យើង​មួយដង​ ​មួយ​កាលបានផង។ គហបតី ឬ​គហបតីបុត្រ​ទាំង​នោះ អញ្ជើញអ្នក​ផ្សារនោះ​ ដោយ​ភោគៈ​ទាំងឡាយ​ថា ម្នាល​អ្នក​ផ្សារ​សម្លាញ់ ចូរអ្នក​យកភោគៈអំពីនេះ ទៅ​ចិញ្ចឹម​កូន​ប្រពន្ធ​ចុះ ចូរផ្ដល់​នូវ​ទ្រព្យ ​ដល់យើង ​មួយដង​មួយ​កាលផងចុះ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ យ៉ាង​នេះឯង ហៅថា ​អ្នក​ផ្សារ​សម្បូណ៌​ដោយ​ទីពឹង។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អ្នកផ្សារប្រកប​ដោយអង្គ​ ទាំង​៣ នេះឯង មិន​យូរ​ប៉ុន្មាន រមែង​ដល់​នូវ​ការចំរើន បរិបូណ៌​ក្នុងភោគៈ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុ​ប្រកបដោយធម៌​៣ មិនយូរ​ប៉ុន្មាន គង់ដល់នូវ​ការចំរើន បរិបូណ៌ ​ក្នុងកុសលធម៌ ក៏យ៉ាងនោះដែរ។ ធម៌៣ តើដូចម្ដេច។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុក្នុង​សាសនា​នេះ ជាអ្នកមាន​បញ្ញាចក្ខុ ១ មាន​ព្យាយាម ​ដ៏ប្រសើរ​ ១ សម្បូណ៌​ដោយ​ទីពឹង ​១។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុជាអ្នកមានបញ្ញាចក្ខុ តើដូចម្ដេច។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុក្នុង​សាសនា​នេះ រមែង​ដឹង​ច្បាស់​ តាម​ពិត​ថា នេះ​ទុក្ខ…. ដឹង​ច្បាស់​តាមពិតថា នេះ​បដិបទា ជាដំណើរទៅកាន់ទីរំលត់​ទុក្ខ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ យ៉ាងនេះឯង ហៅថា​ភិក្ខុ​មានបញ្ញាចក្ខុ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុមាន​ព្យាយាម ​ដ៏ប្រសើរ តើដូចម្ដេច។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ភិក្ខុ​ក្នុង​សាសនានេះ ជាអ្នកតាំង​ផ្ដើមសេចក្ដីព្យាយាម ដើម្បី​លះបង់អកុសលធម៌ ធ្វើ​កុសល​ធម៌ ​ឲ្យកើតឡើង ជាអ្នក​មាន​កម្លាំង មាន​សេចក្ដីប្រឹង​ប្រែង ​ដ៏មុតមាំ មិន​បោះ​បង់​ព្យាយាម ក្នុង​កុសល​ធម៌ទាំងឡាយ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ យ៉ាង​នេះឯង ហៅថា ​ភិក្ខុ​មាន​ព្យាយាមដ៏ប្រសើរ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុជាអ្នកសម្បូណ៌ដោយទីពឹង តើដូចម្ដេច។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុក្នុងសាសនានេះ រមែង​បានពួក​ភិក្ខុ ដែល​មាន​សេចក្ដី​ចេះដឹង​ច្រើន ចេះ​ចាំស្ទាត់ ក្នុង​និកាយ ជាអ្នក​ទ្រទ្រង់ធម៌ ទ្រទ្រង់វិន័យ ទ្រទ្រង់មាតិកា ភិក្ខុ​នោះ​ក៏ចូល​ទៅ​ដណ្ដឹង សាក​សួរ​ពួកភិក្ខុទាំងនោះ មួយ​ដង​មួយ​កាល​ថា បពិត្រ​ព្រះ​ករុណា​ដ៏ចំរើន កិច្ច​នេះ​តើដូចម្ដេច ប្រយោជន៍​នៃ​កិច្ច​នេះ តើដូចម្ដេច។ ចំណែកលោក​ដ៏​មាន​អាយុ​ទាំងនោះ ក៏​បើក​នូវ​សេចក្ដី ដ៏កំបាំង​ផង ធ្វើ​ឲ្យ​រាក់​ នូវ​សេចក្ដី​ដែល​ជ្រៅ​ផង បន្ទោបង់ ​នូវ​សេចក្ដី​សង្ស័យ ក្នុង​ធម៌ ដែល​គួរ​សង្ស័យ ដ៏​ច្រើន​ប្រការ​ផង ដល់​ភិក្ខុ​នោះ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ យ៉ាង​នេះឯង ហៅថា ភិក្ខុ​សម្បូណ៌ដោយទីពឹង។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុ​ប្រកប​ដោយ​ធម៌ ទាំង​៣​នេះឯង​ហើយ មិន​យូរប៉ុន្មាន គង់​ដល់​នូវ​សេចក្ដី​ចំរើន ​បរិបូណ៌ ក្នុង​កុសលធម៌ ទាំង​ឡាយ។

ចប់ រថ​ការវគ្គ ទី២។

ឧទ្ទាននៃរថ​ការវគ្គនោះគឺ

សំដែង​អំពី​ភិក្ខុ​មាន​កេរ្ដិ៍ឈ្មោះ​ ១ ហេតុ​ដែល​ស្ដេច​គប្បីរលឹក​ ១ ភិក្ខុ ១ ស្ដេច​ចក្រ​ពត្តិ​ ១ ព្រះបាទ​បចេតនៈ ១ ភិក្ខុប្រតិបត្តិ​អបណ្ណកប្បដិបទា ១ អន្យតិរិ្ថយ​ថា ​ព្រះ​សម្ពុទ្ធប្រព្រឹត្ត ដើម្បី​កើត​ក្នុង​ទេវលោក​ ១ អ្នក​ផ្សារ​ ប្រកប​ដោយ​ធម៌ ៣ មាន​២លើក។

 

លេខយោង

km/tipitaka/sut/an/03/sut.an.03.020.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2023/04/02 02:18 និពន្ឋដោយ Johann