km:tipitaka:sut:an:03:sut.an.03.030

អវកុជ្ជសូត្រ ទី១០

សង្ខេប

តើជាងសំណង់ ជាអ្នក​ប្រតិបត្តិ​នូវ​ធម៌ ​ដ៏​សម​គួរ​ដល់​ធម៌? គប្បី​ធ្វើ​នូវ​ទី​បំ​ផុត​នៃ​ទុក្ខបាន?

an 03.030 បាលី cs-km: sut.an.03.030 អដ្ឋកថា: sut.an.03.030_att PTS: ?

អវកុជ្ជសូត្រ ទី១០

?

បកប្រែពីភាសាបាលីដោយ

ព្រះសង្ឃនៅប្រទេសកម្ពុជា ប្រតិចារិកពី sangham.net ជាសេចក្តីព្រាងច្បាប់ការបោះពុម្ពផ្សាយ

ការបកប្រែជំនួស: មិនទាន់មាននៅឡើយទេ

អានដោយ ឧបាសិកា វិឡា

(១០. អវកុជ្ជសុត្តំ)

[៣០] ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បុគ្គល​៣​ពួក​នេះ រមែង​មាន​នៅក្នុង​លោក។ បុគ្គល​៣ពួក តើដូចម្ដេច។ គឺ​បុគ្គល​មាន​ប្រាជ្ញា ​ដូចជាក្អម​ផ្កាប់​ ១ បុគ្គល​មាន​ប្រាជ្ញា ​ដូច​ថ្នក់​លេច ​១ បុគ្គល​មាន​ប្រាជ្ញា ​ដ៏ទូលាយ​ ១។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ចុះ​បុគ្គល ​មាន​ប្រាជ្ញា​ដូច​ក្អម​ផ្កាប់ តើ​ដូចម្ដេច។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បុគ្គល​ពួក​ខ្លះ​ក្នុង​លោក​នេះ ​ទៅ​កាន់អារាម ស្ដាប់​ធម៌​ ក្នុង​សំណាក់ ​នៃ​ពួក​ភិក្ខុ​រឿយៗ ពួកភិក្ខុ​សំ​ដែង​ធម៌ មាន​លំ​អបទ​ខាង​ដើម មាន​លំ​អបទ​កណ្ដាល មាន​លំអ​បទ​ខាង​ចុង​ប្រកាស​ព្រហ្ម​ចរិយៈ ​ប្រកប​ដោយ​អត្ថ ​ប្រកប​ដោយ​ព្យញ្ជនៈ ​ដ៏​បរិសុទ្ធ បរិបូណ៌​ទាំងអស់ ដល់​បុគ្គល​នោះ បុគ្គល​នោះ កាល​អង្គុយ​លើ​អាសនៈនោះ ក៏មិន​ធ្វើ​ទុក​ក្នុង​ចិត្ត ​ត្រង់​ខាង​ដើម មិន​ធ្វើ​ទុក​ក្នុង​ចិត្ត ​ត្រង់​កណ្ដាល មិន​ធ្វើទុកក្នុងចិត្ត​ ត្រង់​ខាង​ចុង ​នៃកថា​នោះ សូម្បី​ក្រោកពីអាសនៈនោះ​ហើយ ក៏មិនធ្វើទុក​ក្នុង​ចិត្ត ​ត្រង់​ខាងដើម ត្រង់​កណ្ដាល ​និង​ខាង​ចុង​ នៃកថា​នោះ​ដែរ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ដូច​ជា​ក្អម​ផ្កាប់ ទឹក​ដែល​គេ​ចាក់​ទៅ​លើ​ក្អម​នោះ ក៏ហូរ​ចេញ​អស់​ទៅ មិន​ដក់នៅ​បាន យ៉ាង​ណាមិញ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បុគ្គល​ពួកខ្លះ ក្នុង​លោកនេះ ទៅ​កាន់​អារាម ស្ដាប់ធម៌​ ក្នុង​សំណាក់ នៃ​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​រឿយ​ៗ ​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ក៏សំដែង​ធម៌ ​មាន​លំអបទ​ខាង​ដើម មាន​លំអ​បទកណ្ដាល មាន​លំ​អបទ​ខាងចុង ​ហើយ​ប្រកាស​ព្រហ្ម​ចរិយៈ ប្រកប​ដោយ​អត្ថ ប្រកប​ដោយ​ព្យញ្ជនៈ ​ដ៏បរិសុទ្ធ បរិបូណ៌ទាំង​អស់ ដល់​បុគ្គលនោះ បុគ្គលនោះ កាល​ដែលអង្គុយ​លើ​អាសនៈ​នោះ ក៏​មិន​ធ្វើ​ទុក​ក្នុង​ចិត្ត ​ត្រង់​ខាងដើម មិន​ធ្វើទុក​ក្នុង​ចិត្ត ត្រង់កណ្ដាល មិន​ធ្វើ​ទុក​ក្នុង​ចិត្ត ​ត្រង់​ខាង​ចុង នៃកថានោះ ទុក​ជា​ក្រោក​ឡើង​ អំ​ពី​អាសនៈ​នោះ​ហើយ ក៏​នៅ​តែ​មិន​ធ្វើ​ទុក​ក្នុង​ចិត្ត ​ត្រង់ខាង​ដើម មិន​ធ្វើទុក​ក្នុង​ចិត្ត ​ត្រង់កណ្ដាល មិន​ធ្វើ​ទុកក្នុង​ចិត្ត ​ត្រង់​ខាង​ចុង នៃ​កថា​នោះ ក៏​យ៉ាង​នោះ​ដែរ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ នេះ​ហៅ​ថា បុគ្គលមាន​ប្រាជ្ញា​ ដូច​ជា​ក្អម​ផ្កាប់។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ចុះ​បុគ្គល​មាន​ប្រាជ្ញា​ដូចថ្នក់លេច តើដូច​ម្ដេច។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បុគ្គល​ពួក​ខ្លះ ក្នុង​លោកនេះ ទៅ​កាន់​អារាម​ ស្ដាប់​ធម៌ ​ក្នុង​សំ​ណាក់​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​រឿយៗ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ក៏​សំ​ដែង​ធម៌ មាន​លំ​អបទ​ខាង​ដើម មាន​លំ​អ​បទ​កណ្ដាល មាន​លំ​អបទ​ខាង​ចុង ប្រកាស​ព្រហ្មចរិយៈ ​ប្រកប​ដោយ​អត្ថ ប្រកប​ដោយព្យញ្ជនៈ​ ដ៏​បរិសុទ្ធ ​បរិបូណ៌​ទាំង​អស់​ដល់​បុគ្គល​នោះ ​បុគ្គល​នោះ​ កាល​អង្គុយលើ​អាសនៈ​នោះ ​ធ្វើ​ទុក​ក្នុង​ចិត្ត ​ត្រង់​ខាង​ដើម​ផង ធ្វើ​ទុក​ក្នុង​ចិត្ត ​ត្រង់​កណ្ដាលផង ធ្វើ​ទុក​ក្នុង​ចិត្ត ​ត្រង់​ខាង​ចុង​ផង ​នៃ​កថា​នោះ​ដែរ តែ​លុះ​ក្រោក​ចេញ ​អំ​ពីអាសនៈ​នោះ​ទៅ​ហើយ ក៏​មិន​ធ្វើ​ទុក​ក្នុង​ចិត្ត​ ត្រង់​ខាងដើម មិន​ធ្វើ​ទុក​ក្នុងចិត្ត ​ត្រង់​កណ្ដាល មិន​ធ្វើ​ទុក​ក្នុង​ចិត្ត ត្រង់​ខាង​ចុង​ នៃ​កថា​នោះ​ឡើយ​។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ដូច​ជា​បង្អែម​ផ្សេងៗ ​ដែល​លាយ​ច្រឡំ​គ្នា គឺ​មាន​ល្ង​ អង្ករ​ នំ ម្សៅ​ ផ្លែ​ពុទ្រា​ ក្នុង​ថ្នក់​លេចនៃ​បុរស​ បុរស​នោះ ​កាល​ក្រោក​អំពី​អាសនៈ​នោះ ក៏​ជ្រុះរាត់​រាយ ព្រោះ​ភ្លេច​ស្មារតី យ៉ាង​ណាមិញ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បុគ្គល​ពួក​ខ្លះ ក្នុងលោក​នេះ ទៅ​កាន់​អារាម​ ស្ដាប់​ធម៌​ ក្នុង​សំ​ណាក់​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ​រឿយៗ ភិក្ខុទាំង​ឡាយ ​ក៏​សំ​ដែង​ធម៌​ មាន​លំ​អ​បទ​ខាង​ដើម មាន​លំអបទកណ្ដាល មានលំ​អបទ​ខាង​ចុង ​ប្រកាស​ព្រហ្មចរិយធម៌ ​ប្រកប​ដោយ​អត្ថ ប្រកប​ដោយ​ព្យញ្ជនៈ​ ដ៏​បរិសុទ្ធ បរិបូណ៌​ទាំង​អស់​ ដល់​បុគ្គល​នោះ បុគ្គលនោះ កាល​អង្គុយ​លើ​អាសនៈ​នោះ ក៏​ធ្វើ​ទុក​ក្នុង​ចិត្ត ​ត្រង់​ខាង​ដើម​ផង ធ្វើ​ទុក​ក្នុង​ចិត្ត​ត្រង់​កណ្ដាល​ផង ធ្វើ​ទុក​ក្នុង​ចិត្ត​ ត្រង់​ខាង​ចុង​ផង​ នៃ​កថា​នោះ លុះ​ក្រោក​អំពី​អាសនៈ​នោះ​ទៅ ក៏​មិន​ធ្វើ​ទុក​ក្នុង​ចិត្ត​ ត្រង់​ខាងដើម មិនធ្វើ​ទុក​ក្នុង​ចិត្ត​ ត្រង់​កណ្ដាល មិន​ធ្វើ​ទុក​ក្នុង​ចិត្ត​ ត្រង់​ខាង​ចុង នៃ​កថា​នោះ ក៏​យ៉ាងនោះ​ដែរ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ នេះ​ហៅថា បុគ្គល​មានប្រាជ្ញា ​ដូច​ជា​ថ្នក់​លេច។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ចុះ​បុគ្គល​មាន​ប្រាជ្ញា ដ៏​ទូលាយ តើ​ដូចម្ដេច។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បុគ្គល​ពួកខ្លះ ក្នុងលោក​នេះ ទៅ​កាន់​អារាម ស្ដាប់​ធម៌​ ក្នុង​សំណាក់​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​រឿយ​ៗ ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ក៏​សំដែង​ធម៌​ មានលំ​អបទ​ខាងដើម មាន​លំ​អបទ​កណ្ដាល មាន​លំអបទ​ខាង​ចុង ប្រកាស​ព្រហ្ម​ចរិយៈ ប្រកបដោយ​អត្ថ ប្រកប​ដោយព្យ​ញ្ជនៈ ​ដ៏​បរិសុទ្ធ បរិបូណ៌​ទាំងអស់ ​ដល់​បុគ្គល​នោះ បុគ្គលនោះ កាលអង្គុយ​លើ​អាសនៈ​នោះ ក៏​ធ្វើ​ទុក​ក្នុង​ចិត្ត​ ត្រង់​ខាង​ដើម​ផង ធ្វើ​ទុក​ក្នុង​ចិត្ត ត្រង់​កណ្ដាល​ផង ធ្វើ​ទុក​ក្នុង​ចិត្ត ​ត្រង់​ខាង​ចុង​ផង នៃ​កថា​នោះ​ ទុក​ជាក្រោកអំពី​អាសនៈ​នោះ​ទៅ​ហើយ​ ក៏​នៅ​តែ​ធ្វើ​ទុក​ក្នុង​ចិត្ត ​ត្រង់​ខាងដើម​ផង​ ធ្វើ​ទុកក្នុង​​ចិត្ត​ ត្រង់​កណ្ដាល​ផង ​ធ្វើ​ទុក​ក្នុង​ចិត្ត ​ត្រង់​ខាង​ចុង​ផង​ នៃ​កថា​នោះ​ទៀត​។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ដូច​ជា​ក្អម​ផ្ងារ ទឹក​ដែល​គេ​ចាក់​ក្នុង​ក្អម​នោះ ក៏​ដក់នៅ​ មិន​ហូរ​ចេញ​ទៅបាន យ៉ាង​ណាមិញ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បុគ្គលពួក​ខ្លះ​ ក្នុង​លោក​នេះ​ ទៅកាន់​អារាម ស្ដាប់​ធម៌ ​ក្នុង​សំណាក់​ភិក្ខុទាំង​ឡាយរឿយៗ ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ​ ក៏​សំដែង​ធម៌​ មាន​លំ​អ​បទ​ខាងដើម មាន​លំអបទកណ្ដាល ​មាន​លំ​អ​បទ​ខាង​ចុង ​ប្រកាស​ព្រហ្ម​ចរិយៈ​ ប្រកប​ដោយ​អត្ថ ​ប្រកប​ដោយ​ព្យញ្ជនៈ ​ដ៏​បរិសុទ្ធ បរិបូណ៌​ទាំង​អស់ ​ដល់​បុគ្គល​នោះ បុគ្គលនោះ កាល​អង្គុយ​លើ​អាសនៈ​នោះ ក៏​ធ្វើ​ទុក​ក្នុង​ចិត្ត ​ត្រង់​ខាង​ដើម​ផង ធ្វើ​ទុក​ក្នុងចិត្ត​ ត្រង់​កណ្ដាល​ផង ធ្វើ​ទុក​ក្នុង​ចិត្ត ​ត្រង់​ខាង​ចុង​ផង នៃ​កថា​នោះ​ ទុកជាក្រោក​អំពី​អាសនៈ​នោះ​ហើយ ក៏​នៅ​តែ​ធ្វើ​ទុក​ក្នុង​ចិត្ត ​ត្រង់​ខាងដើម ធ្វើទុក​ក្នុង​ចិត្ត​ ត្រង់​កណ្ដាល ធ្វើ​ទុក​ក្នុង​ចិត្ត​ ត្រង់​ខាង​ចុង​ នៃ​កថា​នោះ​ទៀត ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ នេះ​ហៅថា បុគ្គល​មាន​ប្រាជ្ញា​ដ៏ទូលាយ​។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ បុគ្គល​៣​ពួកនេះ រមែង​មាន​នៅ​ក្នុង​លោក។

បុរស​មាន​ប្រាជ្ញា​ ដូច​ក្អម​ផ្កាប់ គឺ​ជាអ្នក​ឥត​ប្រាជ្ញា ឥតសេចក្ដី​ពិចារណា បុរស​មាន​សភាព​ដូច្នោះ ទុក​ជាចូលទៅកាន់​សំណាក់​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ សូម្បី​រឿយៗ ក៏មិនអាច​ ដើម្បី​រៀនធម៌ ​ត្រង់​ខាងដើម​ ត្រង់​កណ្ដាល​ ត្រង់ខាង​ចុង​ នៃកថា​ (នោះ) ​បាន ព្រោះ​ថា ប្រាជ្ញា ​មិនមានដល់​បុគ្គល​នោះ​ឡើយ​។ បុរស​មាន​ប្រាជ្ញា ដូច​ថ្នក់​លេច តថាគត​ពោលថា ប្រសើរជាង បុរស​មាន​ប្រាជ្ញាដូច​ជាក្អម​ផ្កាប់​នុ៎ះ បុរស​មាន​សភាព​ដូច្នោះ បើទុក​ជាចូល​ទៅ​កាន់​សំណាក់​ នៃភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ សូម្បីរឿយៗ អង្គុយ​លើ​អាសនៈ​នោះ រៀន​ធម៌​ខាងដើម ត្រង់​កណ្ដាល ត្រង់​ខាង​ចុង ​នៃកថា (នោះ) បាន​ដែរ តែ​លុះ​ក្រោក​ចេញ​ទៅ​ ក៏​កំណត់​ចាំ​ព្យញ្ជនៈមិនបាន ព្រោះ​ថា បុរស​នោះ ភ្លេច​ព្យញ្ជនៈ ​ដែល​ខ្លួន​រៀនហើយ។ ចំណែក​ខាង​បុរស​មាន​ប្រាជ្ញា​ ដ៏​ទូលាយ តថាគត​ពោល​ថា ប្រសើរ​ជាង បុរស​មាន​ប្រាជ្ញា​ដូចថ្នក់​លេច​នុ៎ះ បុរស​មាន​សភាព​ដូច្នោះ កាល​បើ​ចូលទៅ​កាន់​សំ​ណាក់ ​នៃ​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ សូម្បី​រឿយៗ អង្គុយ​លើ​អាសនៈនោះ រៀន​ធម៌​ ត្រង់​ខាង​ដើម ត្រង់កណ្ដាល ត្រង់​ខាង​ចុង នៃកថា (នោះ) ចាំទុកនូវ​ព្យញ្ជនៈបាន ជា​ជន​មាន​តម្រិះ​ដ៏​ប្រសើរ មាន​ចិត្តឥត​សង្ស័យ ជាអ្នក​ប្រតិបត្តិ​នូវ​ធម៌ ​ដ៏​សម​គួរ​ដល់​ធម៌ គប្បី​ធ្វើ​នូវ​ទី​បំ​ផុត​នៃ​ទុក្ខ​បាន។

ចប់ បុគ្គលវគ្គ ទី៣។

ឧទ្ទាន​នៃ​បុគ្គល​វគ្គ​នោះ​គឺ

ពោល​អំពី​ព្រះ​សវិដ្ឋត្ថេរ ​១ អំពី​អ្នក​ជម្ងឺ ១ អំពី​សង្ខារ ​១ អំពី​បុគ្គល​មាន​ឧបការៈ​ច្រើន ​១ អំពី​បុគ្គល ប្រៀបដូចពេជ្រ​ ជា​ដើម​ ១ អំពី​បុគ្គល​គួរ​សេព​គប់​ ជាដើម​​ ១ អំ​ពី​បុគ្គល​គួរ​ខ្ពើម​ ជាដើម​ ១ អំពី​បុគ្គលមាន​សំដី​ស្អុយ ដូច​លាមក ​ជា​ដើម​ ១ អំពី​បុគ្គល​ខ្វាក់​ ជាដើម ​១ អំពីបុគ្គល​មាន​ប្រាជ្ញា (ដូច​ក្អម) ផ្កាប់ ​ជាដើម​ ១។

 

លេខយោង

km/tipitaka/sut/an/03/sut.an.03.030.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2024/04/05 14:54 និពន្ឋដោយ Cheav Villa