km:tipitaka:sut:an:08:sut.an.08.002

បញ្ញាសូត្រ ទី២

សង្ខេប

តើ​ត្រូវ​ធ្វើ​ដូចម្តេច​ដើម្បី​ទទួល​បាន​ប្រាជ្ញា​ដើម្បី​ទទួល​បាន​ផ្លូវ​ទៅ​កាន់​សន្តិភាព? ព្រះមានព្រះភាគទេសនាទូន្មានអំពី ហេតុទាំង ៨ យ៉ាង បច្ច័យទាំង ៨ យ៉ាង ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីបានចំពោះនូវបញ្ញា ជាខាងដើមនៃមគ្គព្រហ្មចារ្យ ដើម្បីជាភិយ្យោភាព ដ៏ធំទូលាយ ចំរើនបរិបូណ៌នូវបញ្ញា។

an 08.002 បាលី cs-km: sut.an.08.002 អដ្ឋកថា: sut.an.08.002_att PTS: ?

បញ្ញាសូត្រ ទី២

?

បកប្រែពីភាសាបាលីដោយ

ព្រះសង្ឃនៅប្រទេសកម្ពុជា ប្រតិចារិកពី sangham.net ជាសេចក្តីព្រាងច្បាប់ការបោះពុម្ពផ្សាយ

ការបកប្រែជំនួស: មិនទាន់មាននៅឡើយទេ

អានដោយ ឧបាសិកា វិឡា

(២. បញ្ញាសុត្តំ)

[២] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ហេតុ ៨ យ៉ាង បច្ច័យ ៨ យ៉ាងនេះ ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​បាន​នូវ​បញ្ញា ជាខាងដើម​នៃ​មគ្គព្រហ្មចារ្យ ដែលខ្លួន​មិនធ្លាប់​បាន ដើម្បី​ជាភិយ្យោភាព ដ៏​ធំទូលាយ ចំរើន​​បរិបូណ៌នូវ​បញ្ញា​ដែលខ្លួន​បានហើយ។ ហេតុបច្ច័យ ៨ យ៉ាង តើដូច​ម្ដេច​ខ្លះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ភិក្ខុ​​ក្នុង​សាសនានេះ ចូល​ទៅអាស្រ័យ​នៅ​នឹងគ្រូ ឬ​សព្រហ្មចារី​បុគ្គល​ណាមួយ ជាគរុដ្ឋានិយបុគ្គល (បុគ្គល​តាំងនៅ​ក្នុងស្ថាន​ដែលគួរ​គោរព) ជា​អ្នក​មាន​ហិរិ និង​ឱត្តប្បៈ​ដ៏ក្លៀវក្លា ដម្កល់នូវ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ និង​សេចក្តី​គោរព ចំពោះ​បុគ្គល​ជាគរុដ្ឋានិយៈ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ នេះជា​ហេតុ នេះជា​បច្ច័យ ទី១ ដែល​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ ដើម្បីបាន​ចំពោះនូវបញ្ញា​ជាខាងដើម​នៃ​មគ្គ​ព្រហ្មចារ្យដែល​ខ្លួន​មិនធ្លាប់​បាន ដើម្បី​​​ជា​ភិយ្យោភាព ដ៏ធំ​ទូលាយ ចំរើន​បរិបូណ៌​នូវ​បញ្ញា​ដែល​ខ្លួន​បាន។ បុគ្គលនោះ ចូល​ទៅ​អាស្រ័យ​នៅ​នឹង​គ្រូ​នោះ ឬ​សព្រហ្មចារី​បុគ្គល​ណាមួយ ​ជា​គរុដ្ឋានិយៈ ជា​អ្នក​មាន​ហិរិ និងឱត្តប្បៈដ៏​ក្លៀវក្លា ដម្កល់​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ និង​សេចក្តី​គោរព​ចំពោះ​បុគ្គល​គរុដ្ឋានិយៈ ភិក្ខុនោះ ចូល​ទៅរក (បុគ្គលនោះ) តាម​កាលគួរ ហើយ​សាក​សួរ​ត្រង់​ប្រស្នា​ថា បពិត្រលោក​ដ៏ចំរើន ហេតុនេះ​ដូចម្តេច សេចក្តី​អធិប្បាយ នៃ​ភាសិត​នេះ​ដូចម្តេច។ លោក​ដ៏មានអាយុ​ទាំងឡាយ​នោះ បើក​បង្ហាញ​នូវធម៌​ដែល​កំបាំង​ផង ធ្វើ​ធម៌​ដែល​មាន​ជម្រៅ ឲ្យរាក់​ផង បន្ទោបង់​នូវ​សេចក្តី​សង្ស័យ ក្នុងធម៌​ដែលគួរ​សង្ស័យ​ច្រើន​ប្រការ​ផង ដល់​ភិក្ខុនោះ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ នេះជា​ហេតុ ទី២ ជាបច្ច័យ ទី២​ ដែល​ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​បាន​ចំពោះ​នូវ​បញ្ញា ជាខាង​ដើម​នៃមគ្គ​ព្រហ្មចារ្យ​ដែលខ្លួន​មិនធ្លាប់​បាន ដើម្បី​ជា​ភិយ្យោភាព ដ៏ធំទូលាយ ចំរើន​បរិបូណ៌​នូវបញ្ញា​ដែល​ខ្លួនបាន។ ភិក្ខុនោះ ​លុះ​បាន​ស្ដាប់ធម៌​នោះហើយ ​ទើបញុំាងសេចក្តីស្ងប់​រម្ងាប់ ២ ប្រការ ឲ្យសម្រេច គឺ​ការ​ស្ងប់​រម្ងាប់​កាយ ១ ស្ងប់រម្ងាប់​ចិត្ត ១ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ នេះជា​ហេតុ ទី៣ ជាបច្ច័យ ទី៣ ដែល​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ ដើម្បីបាន​ចំពោះ​នូវបញ្ញា ជាខាងដើម​នៃ​មគ្គព្រហ្មចារ្យ ដែល​ខ្លួនមិន​ធ្លាប់បាន ដើម្បី​ជាភិយ្យោភាព ដ៏ធំទូលាយ ចំរើន បរិបូណ៌​នូវបញ្ញា​ដែលខ្លួន​បាន។ ភិក្ខុជា​អ្នកមាន​សីល សង្រួមហើយ​ក្នុង​បាតិមោក្ខសំវរៈ បរិបូណ៌​ដោយអាចារៈ និង​គោចរៈ ឃើញភ័យ​ក្នុងទោស​ទាំងឡាយ សូម្បី​បន្តិចបន្តួច សមាទាន សិក្សា​ក្នុង​សិក្ខាបទ​ទាំងឡាយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ នេះជា​ហេតុ ទី៤ ជា​បច្ច័យ ទី៤ ដែល​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ ដើម្បី​បាន​ចំពោះនូវ​បញ្ញា ជាខាង​ដើមនៃ​មគ្គព្រហ្មចារ្យ ដែលខ្លួន​មិនធ្លាប់​បាន ដើម្បី​ជា​ភិយ្យោភាព​ដ៏ធំទូលាយ ចំរើន បរិបូណ៌​នូវ​បញ្ញា ដែលខ្លួន​បាន។ ភិក្ខុ​ជា​អ្នករៀន​សូត្រ​ច្រើន ទ្រទ្រង់ព្រះសូត្រ ចេះចាំ​ព្រះសូត្រ ធម៌ទាំង​ឡាយណា មានពីរោះ​បទដើម ពីរោះ​បទកណ្ដាល ពីរោះ​បទចុង​ ប្រកាស​នូវ​ព្រហ្មចរិយ​ធម៌ ព្រមទាំង​អត្ថ ព្រម​ទាំងព្យញ្ជនៈ ដ៏បរិបូណ៌ បរិសុទ្ធទាំងអស់ ធម៌ទាំងឡាយ មានសភាព​ដូច្នោះ ភិក្ខុនោះ​ បានរៀនសូត្រ​ច្រើន ទ្រទ្រង់​ចាំស្ទាត់ រត់មាត់ ជាក់ច្បាស់​ក្នុងចិត្ត​ យល់ច្បាស់​ដោយទិដ្ឋិ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ នេះជាហេតុ ទី៥ ជាបច្ច័យ ទី៥ ដែលប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីបាន​ចំពោះនូវ​បញ្ញា ជាខាងដើម​នៃមគ្គព្រហ្មចារ្យ ដែលខ្លួន​មិនធ្លាប់​បាន ដើម្បីជា​ភិយ្យោភាព ដ៏ធំទូលាយ ចំរើន បរិបូណ៌​នូវបញ្ញា ដែលខ្លួន​បាន។ ភិក្ខុ​ប្រារព្ធ​សេចក្តី​ព្យាយាម ដើម្បីលះបង់​នូវ​អកុសលធម៌​ទាំងឡាយ ហើយបំពេញ​នូវកុសលធម៌​ទាំងឡាយ មានកំឡាំង មានសេចក្តី​ប្រឹងប្រែង​ដ៏មាំ មិនដាក់ធុរៈ ក្នុងធម៌​ទាំងឡាយ​ជាកុសល ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ នេះជាហេតុ ទី៦ ជាបច្ច័យ ទី៦ ដែល​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ ដើម្បីបាន​ចំពោះនូវ​បញ្ញា ជាខាង​ដើម​នៃមគ្គព្រហ្មចារ្យ ដែលខ្លួន​មិនធ្លាប់​បាន ដើម្បី​ជា​ភិយ្យោភាព​ដ៏ធំទូលាយ ចំរើន បរិបូណ៌​នូវបញ្ញា​ដែលខ្លួន​បាន។ ភិក្ខុ​នៅក្នុង​​សង្ឃ មិនមែន​និយាយ​ផ្តេសផ្ដាស មិនមែន​ជាអ្នក​និយាយ​តិរច្ឆានកថា រមែង​សំដែងធម៌​ដោយ​ខ្លួន​ឯងផង អារាធនា​អ្នកឯទៀត ឲ្យសំដែង​ផង មិនមើល​ងាយ​ព្រះអរិយៈ ដែល​ស្ងប់ស្ងៀម​ផង ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ នេះជាហេតុ ទី៧ ជាបច្ច័យ ទី៧ ដែលប្រព្រឹត្ត​ទៅ ដើម្បីបាន​ចំពោះនូវ​បញ្ញា ជាខាងដើម​នៃ​មគ្គព្រហ្មចារ្យ ដែលខ្លួន​ធ្លាប់បាន​ ដើម្បីជា​ភិយ្យោភាព ដ៏ធំទូលាយ ចំរើន បរិបូណ៌​នូវបញ្ញា​​ដែលខ្លួន​បាន។ ភិក្ខុ​ពិចារណា​ឃើញរឿយៗ នូវការ​កើតឡើង និង​សូន្យទៅ ក្នុង​ឧបាទានក្ខន្ធ​ទាំងឡាយ ៥ ​ថា រូបដូច្នេះ ការកើតឡើង​នៃរូប​ដូច្នេះ ការវិនាស​នៃរូប​ដូច្នេះ វេទនា​ដូច្នេះ សញ្ញា​ដូច្នេះ សង្ខារទាំងឡាយ​ដូច្នេះ វិញ្ញាណ​ដូច្នេះ ការកើតឡើង​នៃ​វិញ្ញាណ​​ដូច្នេះ ការវិនាស​ទៅ នៃវិញ្ញាណ​ដូច្នេះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ នេះជាហេតុ ទី៨ ជាបច្ច័យ ទី៨ ដែល​ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីបាន​ចំពោះនូវ​បញ្ញា ជាខាងដើម​នៃមគ្គ​ព្រហ្មចារ្យ​ដែលខ្លួន​មិនធ្លាប់​បាន ដើម្បីជា​ភិយ្យោភាព​ដ៏ធំទូលាយ ចំរើន បរិបូណ៌​នូវ​បញ្ញា ដែល​ខ្លួនបាន​ហើយ។ ពួកសព្រហ្មចារីបុគ្គល តែងនាំគ្នា​សរសើរ​នូវភិក្ខុនោះ យ៉ាងនេះថា លោក​ដ៏មាន​អាយុ (នេះ) បានចូល​ទៅនៅអាស្រ័យ​នៅនឹងគ្រូ ឬសព្រហ្មចារីបុគ្គល​ណាមួយ ជា​គរុដ្ឋានិយៈ ជាអ្នកមានហិរិ និងឱត្តប្បៈ​ ដម្កល់​សេចក្តី​ស្រឡាញ់ និង​សេចក្តី​គោរព ចំពោះបុគ្គលជាគរុដ្ឋានិយៈ ដោយគិតថា លោកដ៏មានអាយុនេះ ដឹងនូវ​ហេតុ​ដែលគួរ​ដឹង ឃើញនូវ​ហេតុ ដែលគួរ​ឃើញ​ដោយពិត ធម៌នេះ​ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​ឲ្យគេ​ស្រឡាញ់ ដើម្បី​ឲ្យគេ​គោរព ដើម្បីញុំាង​គុណ ឲ្យចំរើន ដើម្បីភាព​ជាសមណៈ ដើម្បីសេចក្ដី​ស្ងប់ស្ងាត់។ ចំណែក​លោកដ៏មាន​អាយុនេះ ចូលទៅនៅ​អាស្រ័យ​នឹងគ្រូនោះ ឬសព្រហ្មចារីបុគ្គល​ណា​មួយ ជាគរុដ្ឋានិយៈ ជាអ្នកមានហិរិ និងឱត្តប្បៈ​ ដម្កល់សេចក្តី​ស្រឡាញ់ និងសេចក្តី​គោរព ចំពោះ​បុគ្គល​ជា​គរុដ្ឋានិយៈ លុះលោកដ៏មាន​អាយុនោះ ចូលទៅរក​គ្រូ​នោះតាម​កាល​ដ៏សមគួរហើយ សាកសួរ​ត្រង់ប្រស្នា​ថា បពិត្រលោក​ដ៏ចំរើន ហេតុនេះ​ដូចម្ដេច​ សេចក្ដី​អធិប្បាយ​នៃភាសិតនេះ​ដូចម្ដេច។ លោកដ៏មានអាយុ​ទាំងនោះ ក៏បើក​បង្ហាញ នូវ​ធម៌ដែល​កំបាំងផង ធ្វើធម៌ដែល​មាន​ជម្រៅ ឲ្យរាក់ផង បន្ទោបង់​នូវសេចក្តី​សង្ស័យ ​ក្នុងធម៌​ទាំងឡាយ ដែលគួរសង្ស័យ​ច្រើនប្រការ​ផង ដោយ​គិតថា លោកដ៏មាន​អាយុនេះ រមែងដឹងនូវហេតុ​ដែលគួរដឹង ឃើញ​នូវហេតុ​ដែលគួរឃើញ​ដោយពិត ឯធម៌នេះ ប្រព្រឹត្ត​ទៅ ដើម្បី​ឲ្យគេ​ស្រឡាញ់ ដើម្បីឲ្យ​គេគោរព ដើម្បីញុំាង​គុណ​​ឲ្យចំរើន ដើម្បី​ភាពជា​សមណៈ ដើម្បី​សេចក្ដី​ស្ងប់ស្ងាត់។ លុះ​លោកមាន​អាយុនេះ ស្ដាប់ធម៌នោះ​ហើយ ទើបញុំាង​ការស្ងប់​រម្ងាប់ ២ ប្រការ​ឲ្យសម្រេច គឺការ​ស្ងប់រម្ងាប់​កាយ ១ ស្ងប់រម្ងាប់​ចិត្ត​ ១ ដោយ​គិតថា លោកដ៏មាន​អាយុនេះ រមែងដឹងនូវ​ហេតុដែល​គួរដឹង ឃើញនូវ​ហេតុ ដែល​គួរឃើញ​ដោយពិត ធម៌នេះឯង ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីឲ្យគេ​ស្រឡាញ់ ដើម្បីឲ្យគេ​គោរព ដើម្បី​​ញុំាងគុណ​ឲ្យចំរើន ដើម្បីភាព​ជាសមណៈ ដើម្បី​សេចក្ដី​ស្ងប់ស្ងាត់។ ចំណែក​ខាងលោក​ដ៏មានអាយុនេះ ជាអ្នក​មានសីល សង្រួម​ហើយក្នុង​បាតិមោក្ខសំវរៈ បរិបូណ៌​ដោយអាចារៈ និងគោចរៈ ឃើញភ័យ​ក្នុងទោស​ទាំងឡាយ​បន្តិចបន្តួច សមាទាន សិក្សាក្នុង​សិក្ខាបទទាំងឡាយ ក៏គិតថា លោកដ៏មាន​អាយុនេះ រមែង​ដឹងនូវ​ហេតុ ដែល​គួរ​ដឹង ឃើញនូវហេតុ​ដែលគួរ​ឃើញដោយពិត ធម៌នេះឯង​ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​ឲ្យគេ​ស្រឡាញ់ ដើម្បីឲ្យគេ​គោរព ដើម្បី​ញុំាង​គុណឲ្យចំរើន ដើម្បីភាព​ជាសមណៈ ដើម្បី​សេចក្ដី​ស្ងប់ស្ងាត់។ ចំណែកលោកដ៏មានអាយុនេះ​ ជាអ្នករៀនសូត្រ​ច្រើន ទ្រទ្រង់​ព្រះសូត្រ ចេះដឹងព្រះសូត្រ ធម៌ទាំងឡាយណា មានពីរោះ​បទដើម ពីរោះ​បទកណ្ដាល ពីរោះ​បទចុង ប្រកាសនូវ​ព្រហ្មចរិយធម៌ ព្រមទាំង​អត្ថ ព្រមទាំង​ព្យញ្ជនៈ ដ៏បរិបូណ៌ បរិសុទ្ធទាំងអស់ ធម៌ទាំងឡាយ​មានសភាព​ដូច្នោះ ភិក្ខុនោះ ​បានរៀន​សូត្រ​ច្រើន ទ្រទ្រង់ ចាំ​ស្ទាត់​រត់មាត់ ​ជាក់ច្បាស់​ក្នុងចិត្ត​ យល់ច្បាស់​ដោយទិដ្ឋិ ក៏គិតថា​ លោក​ដ៏មាន​អាយុនេះ រមែងដឹង​នូវហេតុ​ដែលគួរ​ដឹង ឃើញនូវហេតុ​ដែលគួរឃើញ​ដោយពិត ធម៌នេះឯង​ ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីឲ្យគេស្រឡាញ់ ដើម្បី​ឲ្យគេគោរព ដើម្បី​ញុំាង​គុណឲ្យចំរើន ដើម្បីភាព​ជា​សមណៈ ដើម្បីសេចក្ដី​ស្ងប់ស្ងាត់។ ចំណែកខាង​លោកដ៏មានអាយុ​នេះ ប្រារព្ធ​នូវសេចក្ដី​ព្យាយាម ដើម្បីលះបង់​នូវ​អកុសលធម៌​ទាំងឡាយ ដើម្បីបំពេញ​នូវ​កុសលធម៌​ទាំងឡាយ ជាអ្នកមាន​កំឡាំង មានសេចក្ដី​ប្រឹងប្រែងមាំ មិនដាក់ធុរៈ​ក្នុងធម៌​ជាកុសល ក៏គិតថា លោកដ៏មាន​អាយុនេះ រមែងដឹងនូវ​ហេតុដែលគួរ​ដឹង ឃើញនូវហេតុ​ដែលគួរ​ឃើញដោយ​ពិត ធម៌នេះឯង ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីឲ្យ​គេស្រ​ឡាញ់ ដើម្បីឲ្យ​គេគោរព ដើម្បី​​ញុំាងគុណ​ឲ្យចំរើន ដើម្បីភាពជា​សមណៈ ដើម្បីសេចក្ដី​ស្ងប់ស្ងាត់។ ចំណែកខាង​លោក​ដ៏មានអាយុនេះ តាំងនៅក្នុង​សង្ឃ មិនមែន​និយាយពាក្យ​ផ្ដេសផ្ដាស មិនមែន​និយាយ​តិរច្ឆានកថា តែងសំដែង​ធម៌​ដោយខ្លួនឯងផង អារាធនាអ្នកដទៃ​ឲ្យសំដែងផង មិនមើលងាយ​នូវព្រះអរិយៈ​ដែលស្ងប់ស្ងៀម​ផង ដោយគិតថា លោកដ៏មាន​អាយុនេះ រមែងដឹងនូវហេតុ​ដែលគួរ​ដឹង ឃើញនូវហេតុ​ដែលគួរឃើញ​ដោយពិត ធម៌នេះឯង ប្រព្រឹត្ត​ទៅ ដើម្បីឲ្យគេស្រ​ឡាញ់ ដើម្បីឲ្យគេគោរព​ ដើម្បី​ញុំាង​គុណឲ្យចំរើន ដើម្បី​ភាពជា​សមណៈ ដើម្បីសេចក្ដី​ស្ងប់ស្ងាត់។ ក៏ឯលោកដ៏មានអាយុនេះ ពិចារណា​ឃើញ​រឿយ ៗ នូវការ​ចំរើន​ឡើង និង​ការសាបសូន្យ​ទៅ ក្នុង​ឧបាទានក្ខន្ធ​ទាំងឡាយ ៥ ថា រូប​ដូច្នេះ ការកើតឡើង​នៃរូបដូច្នេះ​ ការវិនាសទៅ​នៃរូប​ដូច្នេះ វេទនា​ដូច្នេះ សញ្ញា​ដូច្នេះ សង្ខារ​ទាំងឡាយ​ដូច្នេះ វិញ្ញាណ​ដូច្នេះ ការកើតឡើង​នៃវិញ្ញាណ​ដូច្នេះ ការវិនាស​នៃវិញ្ញាណ​ដូច្នេះ ក៏គិតថា លោកដ៏​មាន​អាយុនេះ រមែងដឹង​នូវហេតុ​ដែលគួរដឹង ឃើញ​នូវហេតុ​ដែលគួរឃើញ​ដោយពិត ធម៌នេះឯង​ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​ឲ្យគេ​ស្រ​ឡាញ់ ដើម្បីឲ្យ​គេគោរព​ ដើម្បី​ញុំាង​គុណឲ្យ​ចំរើន ដើម្បី​ភាពជា​សមណៈ ដើម្បី​សេចក្ដី​ស្ងប់ស្ងាត់។ ម្នាល​ភិក្ខុទាំង​ឡាយ ហេតុទាំង ៨ យ៉ាង បច្ច័យ​ទាំង ៨ យ៉ាង​នេះឯង ប្រព្រឹត្ត​ទៅ ដើម្បី​បានចំពោះ​នូវ​បញ្ញា ជាខាងដើម​នៃមគ្គ​ព្រហ្មចារ្យ ដែលខ្លួន​មិនធ្លាប់​បាន ដើម្បី​ជា​ភិយ្យោភាព ដ៏ធំទូលាយ ចំរើន​បរិបូណ៌​នូវបញ្ញា​ដែលខ្លួន​បាន។

 

លេខយោង

km/tipitaka/sut/an/08/sut.an.08.002.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2023/04/02 02:18 និពន្ឋដោយ Johann