km:tipitaka:sut:an:08:sut.an.08.006

ទុតិយលោកធម្មសូត្រ ទី៦

សង្ខេប

ធម៌​ទាំង ៨ ប្រការ ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​លោក​មាន​ចិត្ត​រីករាយ តស៊ូ ព្រួយ ទុក្ខ ភ័យ… វិល​លើ​​និង​​លើ។

an 08.006 បាលី cs-km: sut.an.08.006 អដ្ឋកថា: sut.an.08.006_att PTS: ?

ទុតិយលោកធម្មសូត្រ ទី៦

?

បកប្រែពីភាសាបាលីដោយ

ព្រះសង្ឃនៅប្រទេសកម្ពុជា ប្រតិចារិកពី sangham.net ជាសេចក្តីព្រាងច្បាប់ការបោះពុម្ពផ្សាយ

ការបកប្រែជំនួស: មិនទាន់មាននៅឡើយទេ

អានដោយ ឧបាសិកា វិឡា

(៦. ទុតិយលោកធម្មសុត្តំ)

[៦] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ លោកធម៌ទាំង ៨ យ៉ាងនេះ តែងជាប់​តាម​សត្វលោក ទាំង​សត្វលោក ក៏វិលទៅតាម​នូវលោកធម៌​ទាំង ៨ យ៉ាងដែរ។ លោកធម៌​ ៨ យ៉ាង តើ​ដូចម្តេច​ខ្លះ។ គឺលាភ ១ អលាភ ១​ យស ១ អយស ១ និន្ទា ១ បសំសា ១ សុខ ១ ទុក្ខ ១។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ លោកធម៌​ទាំង ៨ យ៉ាងនេះឯង តែងជាប់តាម​សត្វលោក ទាំងសត្វ​លោក ក៏វិលទៅតាម​នូវលោកធម៌​ទាំង ៨ យ៉ាងដែរ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ លាភក្ដី អលាភក្ដី យសក្ដី អយសក្ដី និន្ទាក្ដី បសំសាក្ដី សុខក្ដី ទុក្ខក្ដី តែង​កើតឡើង​ដល់​បុថុជ្ជន​អ្នក​មិន​ចេះដឹង ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ លាភក្ដី អលាភក្ដី យសក្ដី អយសក្ដី និន្ទាក្ដី បសំសា​ក្ដី សុខក្ដី ទុក្ខក្ដី តែងកើត​ឡើងដល់​អរិយសាវក អ្នកចេះ​ដឹងដែរ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ចុះក្នុង​លោកធម៌​ទាំងនោះ មានសេចក្ដី​ប្លែកគ្នា​ដូចម្ដេច មាន​អធិប្បាយ​ដូចម្ដេច មាន​ហេតុ​ផ្សេងគ្នា​ដូចម្ដេច របស់​អរិយសាវក អ្នកចេះ​ដឹង និង​បុថុជ្ជន​អ្នកមិន​ចេះដឹង។ បពិត្រ​ព្រះអង្គ​ដ៏ចំរើន ធម៌ទាំង​ឡាយ មានព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ​ជាមូល មានព្រះ​ដ៏មានព្រះភាគ ជា​អ្នក​ណែនាំ មាន​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ជាទីពឹង​របស់យើង​ទាំងឡាយ​ស្រាប់​ហើយ បពិត្រ​ព្រះអង្គ​ដ៏ចំរើន សេចក្ដី​នៃភាសិត​នោះ ជាក់ច្បាស់​ដល់​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ​ដោយល្អ​ស្រាប់​ហើយ ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ បានស្ដាប់ (ធម៌) របស់​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ នឹង​ចង​ចាំទុក​បាន។ ម្នាល​ភិក្ខុទាំងឡាយ បើដូច្នោះ ចូរអ្នក​ទាំងឡាយ ប្រុងស្ដាប់​ ធ្វើទុក​ក្នុង​ចិត្ត​ដោយ​ប្រពៃចុះ តថាគត​នឹង​សំដែង។ ភិក្ខុ​ទាំងនេះ ទទួល​ព្រះពុទ្ធដីកា​ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ​ថា ​ព្រះករុណា ព្រះអង្គ។ ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ បាន​ត្រាស់​ដូច្នេះថា ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ លាភ​តែងកើត​ឡើងដល់​បុថុជ្ជន​អ្នក​មិនចេះដឹង បុថុជ្ជននោះ មិន​ពិចារណា​ មិនដឹង​ច្បាស់​តាម​ពិត​ដូច្នេះ​ថា លាភ​នេះ កើតឡើង​ដល់​អាត្មាអញ​ហើយ លាភ​នោះឯង មិនទៀង ជាទុក្ខ មាន​សេចក្តី​ប្រែប្រួល ជាធម្មតា អលាភ រមែង​កើតឡើង យស​រមែង​កើតឡើង អយស រមែង​កើតឡើង និន្ទា រមែង​កើតឡើង បសំសា រមែង​កើតឡើង សុខ រមែង​កើតឡើង ទុក្ខ រមែង​កើតឡើង (ដល់បុថុជ្ជន​អ្នកមិន​ចេះដឹង) បុថុជ្ជននោះ មិន​ពិចារណា មិន​ដឹងច្បាស់​តាម​ពិតដូច្នេះ​ថា ទុក្ខនេះ កើតឡើង​ដល់អាត្មាអញ​ហើយ ទុក្ខនោះឯង មិនទៀង ជា​របស់​អត់ធន់​បាន​ដោយក្រ មាន​សេចក្ដី​ប្រែប្រួល​ជាធម្មតា។ លាភក្ដី រមែង​គ្របសង្កត់​ចិត្ត របស់​បុថុជ្ជន​នោះ អលាភក្ដី រមែង​គ្របសង្កត់​ចិត្ត យសក្ដី រមែង​គ្របសង្កត់​ចិត្ត អយស​ក្ដី រមែង​គ្របសង្កត់​ចិត្ត និន្ទា​ក្ដី រមែង​គ្របសង្កត់​ចិត្ត បសំសា​ក្ដី រមែង​គ្របសង្កត់​ចិត្ត សុខក្ដី រមែង​គ្របសង្កត់​ចិត្ត ទុក្ខក្ដី រមែង​គ្របសង្កត់​ចិត្ត។ បុថុជ្ជននោះ តែង​ត្រេកអរ នឹងលាភ​ដែល​កើត​ឡើង តូចចិត្ត​ព្រោះអលាភ ត្រេកអរ​នឹង​យស​ដែលកើត​ឡើង តូច​ចិត្ត​ព្រោះអយស ត្រេកអរ​នឹង​បសំសា​ដែលកើត​ឡើង តូចចិត្ត​ព្រោះនិន្ទា ត្រេកអរ​នឹង​សុខ​ដែល​កើតឡើង តូចចិត្ត​ព្រោះទុក្ខ។ បុថុជ្ជននោះ ប្រកប​នូវសេចក្ដី​ត្រេកអរ និង​សេចក្ដី​តូចចិត្ត​យ៉ាងនេះ​ហើយ រមែង​មិនរួច​ចាកជាតិ ជរា មរណៈ សោកៈ បរិទេវៈ ទុក្ខ ទោមនស្ស ឧបាយាសៈ តថាគត​ពោលថា មិនរួច​ចាក​វដ្ដទុក្ខ​ឡើយ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ លាភកើតឡើង​ដល់​អរិយសាវក​អ្នកចេះដឹង​ អរិយសាវក​នោះ ពិចារណា ដឹង​ច្បាស់​តាម​ពិត​ដូច្នេះ​ថា លាភនេះ​កើតឡើង​ដល់​អាត្មាអញ​ហើយ លាភ​នោះឯង មិនទៀង ជាទុក្ខ មាន​សេចក្ដី​ប្រែប្រួលជា​ធម្មតា ​អលាភ​កើតឡើង យស​កើត​ឡើង អយស​កើតឡើង និន្ទាកើត​ឡើង បសំសា​កើតឡើង សុខ​កើតឡើង ទុក្ខ​កើតឡើង អរិយ​សាវក​នោះ ពិចារណា​ដឹងច្បាស់​តាមពិត​ដូច្នេះថា​ ទុក្ខ​កើតឡើង​ដល់​អាត្មាអញ​ហើយ ទុក្ខ​នោះឯង ក៏មិនទៀង អត់ធន់បាន​ដោយក្រ មាន​សេចក្ដី​ប្រែប្រួល​ជា​ធម្មតា។ អរិយសាវក ដឹងច្បាស់​តាមពិតថា ​នេះជាទុក្ខ ទុក្ខនោះឯង ក៏មិនទៀង អត់ធន់​បាន​ដោយក្រ មានសេចក្ដី​ប្រែប្រួល​ជាធម្មតា លាភក្ដី មិនគ្រប​សង្កត់ចិត្ត​របស់​អរិយសាវក​នោះ អលាភក្ដី ក៏មិន​គ្របសង្កត់​ចិត្ត យសក្ដី ក៏មិនគ្របសង្កត់ចិត្ត អយសក្ដី ក៏មិន​គ្របសង្កត់​ចិត្ត និន្ទា​ក្ដី ក៏មិនគ្រប​សង្កត់​ចិត្ត បសំសាក្ដី ក៏មិនគ្រប​សង្កត់ចិត្ត សុខក្ដី ក៏មិន​គ្រប​សង្កត់​ចិត្ត ទុក្ខក្ដី ក៏មិន​គ្របសង្កត់​ចិត្តបាន។ អរិយសាវក​នោះ មិន​ត្រេកអរ​នឹង​លាភ ដែល​កើតឡើង មិនអាក់អន់​ព្រោះអលាភ មិនត្រេកអរ​នឹងយស ដែល​កើតឡើង មិន​អាក់អន់​ព្រោះអយស មិនត្រេកអរ​នឹង​បសំសា ដែលកើតឡើង មិន​អាក់អន់​ព្រោះនិន្ទា មិន​ត្រេកអរ​នឹងសុខ​ដែលកើត​ឡើង មិនអាក់អន់ ព្រោះ​សេចក្ដី​ទុក្ខ។ អរិយសាវក​នោះ លះបង់​សេចក្ដី​ត្រេកអរ និង​សេចក្ដី​អាក់អន់​យ៉ាងនេះ​ហើយ រមែង​រួចចាក​ជាតិ ជរា មរណៈ សោកៈ បរិទេវៈ ទុក្ខ ទោមនស្ស ឧបាយាសៈ តថាគត​ពោលថា រួចស្រឡះ​ចាក​វដ្ដទុក្ខ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ នេះឯង​ជា​សេចក្ដី​ប្លែកគ្នា នេះជា​អធិប្បាយ នេះជា​ហេតុ​ផ្សេងៗ គ្នា នៃ​អរិយសាវក​អ្នកចេះដឹង និង​បុថុជ្ជន​អ្នក​មិនចេះដឹង។

ធម៌ទាំងឡាយនេះ គឺ លាភ ១ អលាភ ១​ យស ១ អយស ១ និន្ទា ១ បសំសា ១ សុខ ១ ទុក្ខ ១ ជាធម៌​មិនទៀង​ក្នុង​មនុស្សជាតិ​ទាំងឡាយ ជាធម៌​មិនឋិតថេរ មាន​សេចក្ដី​ប្រែប្រួល​ជាធម្មតា ចំណែក​បុគ្គល​អ្នកមាន​ប្រាជ្ញា មាន​ស្មារតី លុះដឹង​នូវធម៌​ទាំងនេះ​ហើយ​ រមែង​ពិចារណាឃើញ​ច្បាស់នូវ​ធម៌ដែល​មាន​សេចក្ដី​ប្រែប្រួល​ជាធម្មតា ឥដ្ឋារម្មណ៍ រមែង​មិនញាំញី​ចិត្ត​របស់​បុគ្គល​នោះបាន ទាំង​អនិដ្ឋារម្មណ៍ ក៏​មិន​អាច​ប៉ះទង្គិច​បាន សេចក្ដី​ត្រេកអរ​ ឬថា​សេចក្ដី​ថ្នាំងថ្នាក់ ក៏បុគ្គលនោះ​បាន​កំចាត់​បង់ហើយ ដល់​នូវសេចក្ដី​វិនាស មិន​មានតទៅទៀត​ឡើយ បុគ្គល​អ្នកដល់​នូវត្រើយ​នៃភព រមែង​ដឹង​ច្បាស់​ដោយប្រពៃ ព្រោះ​ដឹងច្បាស់​នូវបទ គឺ ព្រះនិព្វាន ដែល​មិនមាន​ធូលី គឺកិលេស មិន​មាន​សេចក្ដី​សោក។

 

លេខយោង

km/tipitaka/sut/an/08/sut.an.08.006.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2023/04/02 02:18 និពន្ឋដោយ Johann