km:tipitaka:sut:an:08:sut.an.08.010

ការណ្ឌវសូត្រ ទី១០

សង្ខេប

សំខាន់​​គឺ​​រក្សា​​សហគមន៍​​ឲ្យ​​ស្អាត ប៉ុន្តែ​​ការ​​សម្អាត​​គួរ​​តែ​​ធ្វើ​​ដោយ​​ប្រុង​​ប្រយ័ត្ន ហើយ​​ទាល់​​តែ​​ដឹង​​ច្បាស់។

an 08.010 បាលី cs-km: sut.an.08.010 អដ្ឋកថា: sut.an.08.010_att PTS: ?

ការណ្ឌវសូត្រ ទី១០

?

បកប្រែពីភាសាបាលីដោយ

ព្រះសង្ឃនៅប្រទេសកម្ពុជា ប្រតិចារិកពី sangham.net ជាសេចក្តីព្រាងច្បាប់ការបោះពុម្ពផ្សាយ

ការបកប្រែជំនួស: មិនទាន់មាននៅឡើយទេ

អានដោយ ឧបាសិកា វិឡា

(១០. ការណ្ឌវសុត្តំ)

[១០] សម័យមួយ ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់គង់​ក្បែរឆ្នេរ​ស្រះបោក្ខរណី​ឈ្មោះ​គគ្គរា ជិតក្រុង​ចម្បា។ សម័យនោះ​ឯង ភិក្ខុទាំងឡាយ ​ចោទ​ភិក្ខុផងគ្នា​ដោយ​អាបត្តិ។ ភិក្ខុ​នោះ កាល​ត្រូវពួក​ភិក្ខុផងគ្នា ចោទដោយ​អាបត្តិ ក៏អាងពាក្យ​ដទៃដោយ​ពាក្យ​ដទៃ បដិសេធ​ពាក្យទៅខាងក្រៅ ធ្វើសេចក្ដី​ក្រោធផង ទោស​ផង សេចក្ដី​មិនពេញចិត្ត​ផង​ ឲ្យ​កើត​ប្រាកដ។ លំដាប់នោះ ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់នឹង​ភិក្ខុទាំង​ឡាយថា ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អ្នកទាំងឡាយ ចូរ​បណ្ដេញនូវ​បុគ្គល​នេះចេញ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អ្នក​ទាំង​ឡាយ ចូរបណ្ដេញ​នូវបុគ្គល​នេះចេញ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ បុគ្គល (នោះ) ជាបុគ្គល​គួរ​បណ្ដេញ​ចេញ បុគ្គល​ដូចជាកូន​នៃបុគ្គល​ដទៃ រមែង​បៀតបៀន​បានទេ​ដឹង ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ ការឈាន​ទៅមុខ និង​ថយក្រោយ ការមើល​ទួទៅ​ មើលផ្សេងៗ ការបត់​អវយវៈ​ចូល ការលា​អវយវៈ​ចេញ ការទ្រទ្រង់​នូវសង្ឃាដិ បាត្រ ចីវរ របស់​បុគ្គល​ពួកខ្លះ​ក្នុង​សាសនា​នេះ ប្រាកដ​ដូច្នោះ ដូចដំណើរ​នៃពួក​ភិក្ខុ​ដ៏ចំរើន​ដទៃ ពួកភិក្ខុ​មិន​ឃើញនូវ​អាបត្ដិ​របស់​ភិក្ខុ​នោះ លុះកាល​ណាពួក​ភិក្ខុ ឃើញនូវ​អាបត្ដិ ភិក្ខុនោះ ក៏ដឹង​នូវភិក្ខុ​នោះ​យ៉ាង​នេះ​ថា ភិក្ខុនេះ​ជាអ្នក​ប្រទូស្ដ​ដល់​សមណៈ ដូចជា​សំដី ឬអង្កាម​ក្នុង​សមណៈ ជា​សម្រាម​ក្នុង​សមណៈ លុះពួក​ភិក្ខុដឹង​ច្បាស់​នូវភិក្ខុនោះ ដូច្នេះ​ហើយ ក៏ធ្វើឲ្យ​វិនាស ទៅខាង​ក្រៅ (ជំនុំសង្ឃ)។ ដំណើរនោះ ព្រោះហេតុអ្វី។ ព្រោះថា អ្នកកុំ​ប្រទូស្ត​ភិក្ខុល្អ​ទាំងឡាយឯ​ទៀត​ឡើយ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ដូចយ៉ាង​ស្មៅ​ដែលបង្ខូច​ស្រូវ ជាសំដី​ក្នុង​ស្រូវ ជា​សម្រាម​ដល់​ស្រូវ ដុះឡើង​ក្នុងស្រែ​នៃស្រូវ​ដ៏ល្អ គល់ស្មៅ​នោះ ក៏ដូច្នោះ​ដែរ ដូចគល់​នៃស្រូវ​ដ៏ចំរើន​ដទៃ ដើម ក៏ដូច្នោះដែរ ដូចជាដើម​នៃស្រូវ​ដ៏ចំរើន​ដទៃ ស្លឹក ក៏ដូច្នោះ​ដែរ ដូចជាស្លឹកនៃស្រូវ ដ៏ចំរើនដទៃ កំណត់ត្រឹម​គួរនៃស្មៅ​នោះ​មិនទាន់​កើត លុះកាលណា​គួរនៃ​ស្មៅនោះ​កើត​ឡើង អ្នកផង​ទើបដឹង​ស្មៅនោះ​យ៉ាងនេះ​ថា នេះជា​ស្មៅបង្ខូច​ស្រូវ ជាសំដី​ក្នុងស្រូវ ជាសម្រាម​ដល់ស្រូវ លុះអ្នកផងដឹងច្បាស់​នូវ​ស្មៅនោះ យ៉ាងនេះ​ហើយ ក៏ដក​រំលើង​ទាំងឫស​ចោល​ទៅ​ខាងក្រៅ​នៃស្រែ​ស្រូវ។ ដំណើរនោះ ព្រោះ​ហេតុអ្វី។ ព្រោះថា​ កុំឲ្យ​បង្ខូច​ស្រូវ​ទាំងឡាយ​ឯទៀត​បានឡើយ សេចក្ដី​នេះ យ៉ាងណា​មិញ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ការឈាន​ទៅមុខ និង​ការ​ថយក្រោយ​ ការមើល​ទួទៅ​ ការមើល​ផ្សេង ៗ ការបត់​អវយវៈចូល ការលា​អវយវៈ​ចេញ ការទ្រទ្រង់​នូវ​សង្ឃាដិ បាត្រ ចីវរ របស់​បុគ្គល​ពួកខ្លះ ក្នុង​សាសនា​នេះ ប្រាកដ​ដូចយ៉ាង​ដំណើរ នៃពួក​ភិក្ខុល្អ​ដទៃ កំណត់​ត្រឹម​ពួក​ភិក្ខុ​មិនឃើញ​នូវ​អាបត្តិ​របស់ភិក្ខុ​នោះ ក្នុងកាល​ណា​ពួក​ភិក្ខុ​ឃើញនូវ​អាបត្តិ​របស់​ភិក្ខុ​នោះ ក៏ដឹងនូវ​ភិក្ខុនោះ​ យ៉ាងនេះ​ថា ភិក្ខុនេះ ជា​អ្នកប្រទូស្ដ​សមណៈ ដូចជា​សំដី ឬ​អង្កាម​ក្នុង​សមណៈ ជាសម្រាម​ដល់សមណៈ លុះពួក​ភិក្ខុដឹងច្បាស់​នូវ​ភិក្ខុនោះ ​ដូច្នេះហើយ ក៏​ធ្វើឲ្យ​វិនាស​ទៅខាងក្រៅ (ជំនុំសង្ឃ) ក្នុងកាល​នោះ ក៏យ៉ាង​នោះឯង។ ដំណើរនោះ ព្រោះ​ហេតុអ្វី។ ព្រោះថា ​កុំឲ្យ​ប្រទូស្ដ​ភិក្ខុល្អ​ទាំងឡាយ​ឯទៀត​ឡើយ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ដូច​យ៉ាងគំនរ​ស្រូវ​ដ៏ធំ ដែលគេ​កំពុង​រោយ ស្រូវណា​ក្នុង​គំនរ​ទាំងនោះ ដែល​ជាស្រូវ​សុទ្ធ ជា​ស្រូវ​មានគ្រាប់ ស្រូវទាំងនោះ ក៏ទៅជា​គំនរ​ដោយ​ឡែក ចំណែក​ស្រូវណា ជាស្រូវ​មាន​កំឡាំង​ថយ ជាសំដី​ស្រូវ ខ្យល់ក៏បក់​ស្រូវ​ទាំងនោះ ទៅជា​គំនរ​ដោយឡែក ពួក​ម្ចាស់​ក៏យកអម្បោស​ទៅបោស​ស្រូវនោះ (ឲ្យស្អាត​ចេញ) ដោយ​ក្រៃលែង។ ដំណើរ​នោះ ព្រោះ​ហេតុអ្វី។ ព្រោះថា កុំឲ្យ​បង្ខូច​ស្រូវល្អ​ទាំងឡាយ​ឯទៀត​បានឡើយ យ៉ាងណា​មិញ។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ដំណើរ​ប្រាកដ​ដូច្នោះ គឺ ការឈាន​ទៅមុខ និង​ការថយ​ក្រោយ ការ​មើល​ទួទៅ ការមើល​ផ្សេង ៗ ការបត់​អវយវៈចូល ការលា​អវយវៈ​ចេញ ការទ្រទ្រង់​នូវ​សង្ឃាដិ បាត្រ ចីវរ របស់​បុគ្គល​ពួកខ្លះ ក្នុងសាសនា​នេះ ប្រាកដ​ដូច​យ៉ាង​ដំណើរ​នៃពួក​ភិក្ខុល្អ​ដទៃ កំណត់​ត្រឹមពួក​ភិក្ខុ​មិនឃើញ​នូវ​អាបត្តិ​របស់ភិក្ខុ​នោះ លុះ​កាលណា​ពួកភិក្ខុ​ឃើញ​នូវ​អាបត្តិ​របស់ភិក្ខុ​នោះ ក៏ដឹង​ភិក្ខុនោះ​យ៉ាងនេះ​ថា ភិក្ខុនេះ​ជាអ្នក​ប្រទូស្ដ​សមណៈ ដូច​ជាសំដី ឬ​អង្កាម​ក្នុង​សមណៈ ជាសម្រាម​ដល់សមណៈ លុះពួក​ភិក្ខុដឹង​ច្បាស់នូវ​ភិក្ខុនោះ​ដូច្នេះហើយ ធ្វើឲ្យ​វិនាស​ទៅ​ខាងក្រៅ (ជំនុំសង្ឃ) ក្នុងកាល​នោះ ក៏យ៉ាង​នោះឯង។ ដំណើរនោះ ព្រោះហេតុអ្វី។ ព្រោះថា កុំឲ្យប្រទូស្ដពួក​ភិក្ខុល្អ​ទាំងឡាយ​ឯទៀតបាន​ឡើយ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ដូចយ៉ាង​បុរសត្រូវ​ការថាំង​សម្រាប់ដង​ទឹក​អណ្ដូង ក៏ត្រូវ​កាន់​យក​ដឹង​ដ៏មុត ចូលទៅ​ព្រៃ បុរសនោះ គោះមើល​ឈើនោះ ដោយ​ស្លាប​ដឹង។ ឈើ​ទាំង​នោះ ឈើណា​ជាឈើ​មាំមួន មានខ្លឹម ឈើទាំងនោះ កាលត្រូវ​គេគោះ​ដោយ​ស្លាប​ដឹង​ហើយ ក៏បញេ្ចញ​សូរបែប​រឹងតាន់។ ចំណែក​ឈើ​ទាំងឡាយ​ណា ជាឈើ​ស្អុយក្នុង ជា​ឈើពុក ជាឈើ​ជ្រោកជ្រាក ឈើទាំង​នោះ កាលត្រូវ​គេគោះ​ដោយ​ស្លាបដឹង​ហើយ ក៏​បញេ្ចញ​សូរ​បែបព្រុក ៗ។ បុរសនោះ ក៏កាត់យក​ឈើនោះ​ត្រង់​គល់ លុះកាត់​គល់​ហើយ ទើប​កាត់​ចុង ​លុះកាត់​ចុងហើយ ទើប​សំអាត​ខាងក្នុង​ឲ្យស្អាត លុះសំអាត​ខាង​ក្នុង​ឲ្យ​ស្អាត​ហើយ ទើបធ្វើទៅ​ជាថាំង​សម្រាប់​ដងទឹក​អណ្ដូង យ៉ាងណា។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ការឈាន​​ទៅមុខ និងការ​ថយក្រោយ ការមើល​ទួទៅ ការមើល​ផ្សេង ៗ ការបត់​អវយវៈ​ចូល ការ​លាអវយវៈ​ចេញ ការ​ទ្រទ្រង់​នូវសង្ឃាដិ បាត្រ ចីវរ តែងមាន​ដល់បុគ្គល​ពួកខ្លះ ក្នុង​សាសនា​នេះ ប្រាកដ​ដូចយ៉ាង​ដំណើរ​នៃ​ពួកភិក្ខុ​ល្អដទៃ កំណត់​ត្រឹមពួក​ភិក្ខុ​​មិនទាន់​ឃើញ​នូវ​អាបត្តិ​របស់ភិក្ខុ​នោះ លុះកាល​ណា ពួកភិក្ខុឃើញ​នូវអាបត្តិ​របស់ភិក្ខុ​នោះ​ហើយ ក៏ដឹងនូវ​ភិក្ខុនោះ យ៉ាងនេះ​ថា ភិក្ខុនេះ ជាអ្នក​ប្រទូស្ដ​សមណៈ ដូចជា​សំដី ឬ​អង្កាម​ក្នុង​សមណៈ ជាសម្រាម​ដល់​សមណៈ លុះពួក​ភិក្ខុ ដឹងច្បាស់​នូវ​ភិក្ខុ​នោះ ដូច្នេះហើយ ធ្វើឲ្យ​វិនាស​ទៅខាងក្រៅ (ជំនុំសង្ឃ) ក្នុង​កាលនោះ ក៏យ៉ាង​នោះដែរ។ ដំណើរ​នោះ ព្រោះ​ហេតុអ្វី។ ព្រោះថា កុំឲ្យ​ប្រទូស្ដ​ពួកភិក្ខុ​ល្អ​ឯទៀត​បាន​ឡើយ។

ដោយ​ការនៅ​រួមគ្នា បុគ្គល​គប្បី​ដឹងថា បុគ្គល​មាន​ប្រាថា្ន​ដ៏លាមក មាន​សេចក្ដី​ក្រោធ ជាអ្នក​លុបគុណ រឹងត្អឹង លើកខ្លួន ច្រណែន មានសេចក្ដី​កំណាញ់ ជាអ្នក​អួតអាង មាន​សំដីទន់ភ្លន់ និយាយ​ក្នុងកណ្ដាល​ប្រជុំជន ដូចជា​សមណៈ តែជាអ្នក​មានទិដ្ឋិ​អាក្រក់ មិនអើពើ (ក្នុងធម៌វិន័យ) ជាបុគ្គល​រឡេម​រឡាម ពោលនូវ​ពាក្យកុហក តែង​ធ្វើ​នូវ​អំពើ (អាក្រក់) ក្នុងទី​ស្ងាត់ យ៉ាងណា អ្នក​ទាំងឡាយ ទាំងអស់គ្នា លុះ​ដឹងច្បាស់​នូវពាក្យ​នោះ យ៉ាង​ណាហើយ គួរជាអ្នក​ព្រមព្រៀង​គ្នា ចូរបណ្ដេញ​នូវបុគ្គលនោះ​ចេញ កំចាត់​បង់​នូវ​បុគ្គល​ដូចជា​សម្រាម កំចាត់បង់​នូវបុគ្គល​ជ្រោកជ្រាក​ចេញ លំដាប់​អំពី​នោះ អ្នក​ទាំងឡាយ ចូរបន្សាត់​នូវបុគ្គល​ទាំងឡាយ ដូចជាសំដី ឬអង្កាម មិនមែន​ជា​សមណៈ​ លើក​ខ្លួនថាជា​សមណៈ​នោះចេញ លុះអ្នក​ទាំងឡាយ កំចាត់បង់​នូវបុគ្គល​ប្រាថ្នា​លាមក​មាន​អាចារៈ និងគោចរៈដ៏លាមកចេញ​ហើយ ជាអ្នក​មាន​ស្មារតី ចូរកំណត់​នូវ​ការនៅរួមគ្នា​ដោយ​បុគ្គល​បរិសុទ្ធ និង​មិនបរិសុទ្ធ គួរជា​អ្នក​ព្រមព្រៀង​គ្នា មាន​ប្រាជ្ញា​ដ៏ខ្ជាប់ខ្ជួន និងធ្វើនូវ​ទីបំផុត​នៃទុក្ខ​បាន។

ចប់ មេត្តាវគ្គ ទី១។

ឧទ្ទានក្នុងមេត្តាវគ្គនោះគឺ

និយាយ​អំពីអានិសង្សមេត្តាចេតោសមាធិ ១ អំពី​ការបាន​បញ្ញា​ ពីរលើក អំពី​បុគ្គល​ជាទី​ស្រឡាញ់​ ពីរលើក អំពី​បុគ្គល​មិនជាទី​ស្រឡាញ់​ ពីរលើក អំពី​លោកធម៌ និង​ការប្រាស​ចាក​លោកធម៌ ១ អំពី​ទេវទត្ត ១ អំពី​ព្រះឧត្ដរៈ ១ អំពីព្រះនន្ទៈ ១ អំពី​សមណៈ​ដូចជា​សម្រាម ១។

 

លេខយោង

km/tipitaka/sut/an/08/sut.an.08.010.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2023/04/02 02:18 និពន្ឋដោយ Johann