km:tipitaka:sut:an:08:sut.an.08.045

ពោជ្ឈសូត្រ ទី៥

សង្ខេប

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

an 08.045 បាលី cs-km: sut.an.08.045 អដ្ឋកថា: sut.an.08.045_att PTS: ?

ពោជ្ឈសូត្រ ទី៥

?

បកប្រែពីភាសាបាលីដោយ

ព្រះសង្ឃនៅប្រទេសកម្ពុជា ប្រតិចារិកពី sangham.net ជាសេចក្តីព្រាងច្បាប់ការបោះពុម្ពផ្សាយ

ការបកប្រែជំនួស: មិនទាន់មាននៅឡើយទេ

អានដោយ (គ្មានការថតសំលេង៖ ចង់ចែករំលែកមួយទេ?)

(៥. ពោជ្ឈសុត្តំ)

[៤៥] សម័យមួយ ព្រះដ៏មានព្រះភាគ កាលគង់នៅក្នុង​វត្តជេតពន របស់​អនាថ​បិណ្ឌិកសេដ្ឋី ជិត​ក្រុង​សាវត្ថី។ គ្រានោះ នាង​ពោជ្ឈាឧបាសិកា (ឧបាសិកា​ឈ្មោះ​ពោជ្ឈា) ចូល​ទៅគាល់​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ លុះចូល​ទៅដល់ ក្រាប​ថ្វាយបង្គំ​ព្រះដ៏មានព្រះភាគ​ ហើយ​អង្គុយ​ក្នុងទី​សមគួរ។ លុះនាង​ពោជ្ឈា​ឧបាសិកា អង្គុយ​ក្នុងទី​សមគួរហើយ ព្រះដ៏មាន​ព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់​ដូច្នេះថា ម្នាល​នាង​ពោជ្ឈា​ ឧបោសថ​ប្រកប​ដោយអង្គ ៨ ដែលបុគ្គល​ចាំរក្សា​ហើយ រមែង​មានផលច្រើន មានអានិសង្ស​ច្រើន មាន​ការ​រុងរឿង​ច្រើន មាន​គុណផ្សាយទៅ​ច្រើន។ ម្នាល​នាង​ពោជ្ឈា ចុះ​ឧបោសថ​ប្រកបដោយ​អង្គ ៨ ដែល​បុគ្គល​ចាំរក្សា​ហើយ រមែង​មាន​ផលច្រើន មានអានិសង្ស​ច្រើន មាន​ការរុង​រឿង​ច្រើន មានការផ្សាយ​ទៅច្រើន តើដូចម្ដេច។ ម្នាល​នាងពោជ្ឈា អរិយសាវក ក្នុង​សាសនា​នេះ ពិចារណា​ថា ព្រះអរហន្ដ​ទាំងឡាយ លះបង់​បាណាតិបាត វៀរចាក​បាណាតិបាត ដាក់ចុះ​នូវអាជ្ញា ដាក់ចុះនូវគ្រឿង​សស្រ្ដា មានសេចក្ដី​អៀនខ្មាស ដល់នូវ​ការ​អាណិត អនុគ្រោះ​ដោយប្រយោជន៍ ដល់សត្វ​ទាំងអស់ ដរាប​ដល់អស់​ជីវិត ក្នុង​ថ្ងៃ​នេះ ចំណែក​អាត្មាអញ បាន​លះបង់​បាណាតិបាត វៀរចាក​បាណាតិបាត ដាក់ចុះ​នូវអាជ្ញា ដាក់ចុះនូវ​គ្រឿងសស្រ្ដា មានសេចក្ដី​អៀនខ្មាស ដល់នូវ​ការអាណិត អនុគ្រោះ​ដោយ​ប្រយោជន៍ ដល់សត្វ​ទាំងអស់ អស់យប់​នេះ និង​ថ្ងៃនេះ​ដែរ ធ្វើតាម​ព្រះអរហន្ដ​ទាំងឡាយ​ផង ឧបោសថ​អាត្មាអញ នឹង​ចាំរក្សា​ហើយផង ដោយ​អង្គនេះ។ អរិយសាវក​ប្រកប​ដោយអង្គ ទី១នេះ។បេ។ ព្រះ​អរហន្ដ​ទាំងឡាយ លះបង់ទីដេក ទីអង្គុយ​ដ៏ខ្ពស់​ហួស​ប្រមាណ និង​ទីដេក​ទីអង្គុយ​ដ៏ប្រសើរ វៀរចាក​ទីដេក ទីអង្គុយ​ដ៏ខ្ពស់​ហួស​ប្រមាណ និងទីដេក​ ទីអង្គុយ​ដ៏ប្រសើរ សម្រេច​ការដេក​លើអាសនៈ​ទាប គឺ​លើគ្រែ ឬ​លើ​កម្រាល​ស្មៅ ដរាប​អស់ជីវិត ក្នុងថ្ងៃនេះ ចំណែក​អាត្មាអញ បាន​លះបង់​ទីដេក ទីអង្គុយ​ដ៏ខ្ពស់​ហួស​ប្រមាណ និង​ទីដេក ទី​អង្គុយ​ដ៏ប្រសើរ វៀរចាក​ទីដេក ទីអង្គុយ​ខ្ពស់​ហួស​ប្រមាណ និង​ទីដេក ទីអង្គុយ​ដ៏ប្រសើរ សម្រេច​ការដេក​លើអាសនៈ​ទាប គឺ​លើគ្រែ ឬ​លើ​កម្រាល​ស្មៅ អស់យប់នេះ និងថ្ងៃនេះដែរ ធ្វើតាម​ព្រះអរហន្ដ​ទាំងឡាយ​នេះផង ឧបោសថ អាត្មាអញ​នឹង​ចាំរក្សា​ហើយផង ដោយ​អង្គនេះឯង។ អរិយសាវក​ប្រកប​ដោយអង្គ ទី៨ នេះ។ ម្នាល​នាង​ពោជ្ឈា ឧបោសថ​ប្រកបដោយ​អង្គ ៨ ដែល​បុគ្គល​ចាំរក្សា​យ៉ាងនេះហើយ រមែង​មានផលច្រើន មាន​អានិសង្ស​ច្រើន មានការ​រុងរឿង​ច្រើន មានគុណ​ផ្សាយទៅច្រើន។ ឧបោសថមាន​ផល​ច្រើន​ប៉ុនណា មាន​អានិសង្ស​ច្រើន​ប៉ុន​ណា មានការរុងរឿង​ច្រើនប៉ុនណា មាន​គុណ​ផ្សាយ​ទៅ​ច្រើន​ប៉ុនណា។ ម្នាលនាង​ពោជ្ឈា ប្រៀបដូចជា​បុគ្គលណា​សោយរាជ្យ ជាឥស្សរាធិបតី​លើមហាជនបទ​ទាំង ១៦ នេះ ដែល​សម្បូណ៌​ដោយរតនៈ (ទ្រព្យជា​គ្រឿងរីករាយ) ទាំង៧ ប្រការ គឺ​មហាជនបទ​ឈ្មោះ​អង្គៈ ១ មគធៈ ១ កាសី ១ កោសលៈ ១ វជ្ជី ១ មល្លៈ ១ ចេតី១ វង្សៈ ១ កុរុ ១ បញ្ចាលៈ ១​មច្ឆៈ ១ សូរសេនៈ ១ អស្សកៈ ១ អវន្ដី ១ គន្ធារៈ ១ កម្ពោជៈ ១ ឯភោគសម្បទ​ទាំងនុ៎ះ មិនដល់នូវ​ចំណិត​នៃចំណែក ១៦ ៗ លើក​នៃឧបោសថ ដែល​ប្រកប​ដោយអង្គ ៨ ឡើយ។ ដំណើរនោះ ព្រោះហេតុអ្វី។ ម្នាល​នាង​ពោជ្ឈា (ព្រោះថា) រាជសម្បតិ្ត​របស់​មនុស្ស ជារបស់​ស្ដួចស្ដើង ហើយប្រៀបផ្ទឹមនឹង​សុខជាទិព្វ។ ម្នាលនាង​ពោជ្ឈា ព្រោះថា ៥០ឆ្នាំ​របស់មនុស្ស ជា ១យប់ ១ថ្ងៃ​របស់ពួក​ទេវតា​ជាន់​ចាតុម្មហារាជិកៈ រាប់​រាត្រីនោះ​បាន ៣០រាត្រី ត្រូវជា ១ខែ រាប់ខែនោះ​បាន ​១២​ខែ ត្រូវជា ១ឆ្នាំ រាប់ឆ្នាំ​នោះ​បាន ៥០០​ឆ្នាំ​ទិព្វ ត្រូវជា​ប្រមាណ​នៃអាយុ​របស់​ពួក​ទេវតា​ជាន់​ចាតុម្មហារាជិកៈ។ ម្នាល​នាង​ពោជ្ឈា ហេតុនេះ រមែង​មានប្រាកដ ត្រង់ដែល​ស្រ្ដី ឬបុរសពួកខ្លះ ក្នុងលោកនេះ ចាំរក្សា​ឧបោសថ​ប្រកបដោយ​អង្គ ៨ ហើយ លុះទំលាយ​រាងកាយ​ស្លាប់ទៅ គប្បីទៅកើត​ជាមួយ​នឹង​ពួកទេវតា​ជាន់​ចាតុម្មហារាជិកៈ។ ម្នាលនាង​ពោជ្ឈា ពាក្យដែល​តថាគត​សំដែង​ហើយ​ថា រាជសម្បតិ្ត​របស់មនុស្ស ជារបស់​ស្ដួចស្ដើង ប្រៀប​ផ្ទឹមដោយសុខ​ជាទិព្វនេះ ព្រោះ​សំដៅ​នូវហេតុនុ៎ះ។ ម្នាលនាង​ពោជ្ឈា ១០០ឆ្នាំ​របស់មនុស្ស។បេ។ ម្នាលនាង​ពោជ្ឈា ២០០ឆ្នាំ​របស់​មនុស្ស។បេ។ ៤០០ឆ្នាំ។បេ។ ៨០០ឆ្នាំ។បេ។ ១៦០០ឆ្នាំ (របស់មនុស្ស) ត្រូវជា​១យប់ ១ថ្ងៃ​របស់ពួកទេវតា​ជាន់​បរនិមិ្មតវសវត្តី រាប់រាត្រី​នោះបាន ៣០រាត្រី ត្រូវជា ១ខែ រាប់ខែ​នោះបាន ១២ ត្រូវជា ១ឆ្នាំ រាប់ឆ្នាំនោះបាន ១៦០០០ឆ្នាំ​ទិព្វ ត្រូវជា​ប្រមាណ​នៃ​អាយុ​របស់ពួក​ទេវតា​ជាន់​បរនិមិ្មតវសវត្តី។ ម្នាលនាង​ពោជ្ឈា ហេតុនេះ រមែងមាន​ពិត​ប្រាកដ ត្រង់ដែលស្រ្ដី ឬបុរសពួកខ្លះ ក្នុងលោកនេះ ចាំរក្សា​ឧបោសថ​ប្រកបដោយ​អង្គ ៨ហើយ លុះទំលាយ​រាងកាយ​ស្លាប់ទៅ គប្បីទៅកើត​ជាមួយនឹងពួក​ទេវតាជាន់​បរនិមិ្មតវសវត្តី។ ម្នាលនាង​ពោជ្ឈា ពាក្យ​ដែលតថាគត​សំដែង​ហើយថា រាជសម្បតិ្ត របស់​មនុស្ស ជារបស់​ស្ដួចស្ដើង ប្រៀបផ្ទឹម​ដោយសុខ​ជាទិព្យនេះ ព្រោះសំដៅ​នូវ​ហេតុនុ៎ះ។

បុគ្គល​កុំគប្បីសម្លាប់​សត្វ ១ កុំគប្បី​កាន់យកទ្រព្យ​ដែលគេមិនបាន​ឲ្យ ១ កុំគប្បី​ពោលពាក្យ​កុហក ១ កុំគប្បី​ផឹកទឹកស្រវឹង ១ គប្បី​វៀរចាក​អព្រហ្មចរិយៈ គឺមេថុន ១ កុំគប្បីបរិភោគ​ភោជន​ក្នុងវេលារាត្រី និង​វេលា​វិកាល ១ កុំគប្បី​ទ្រទ្រង់​ផ្កា​កម្រង កុំគប្បី​លាបគ្រឿង​ក្រអូប ១ គប្បីដេក​លើគ្រែ លើផែនដី ឬ​លើកម្រាល ១ ព្រោះថា ឧបោសថ​ប្រកបដោយអង្គ ៨នេះ ព្រះពុទ្ធ​ទ្រង់ដល់​នូវទីបំផុត​នៃទុក្ខ ទ្រង់ប្រកាស​ហើយ ព្រះចន្ទ និង​ព្រះ​អាទិត្យ​ទាំង​២ ជារបស់ល្អ​មើល កាលចរទៅ​បំភ្លឺ​ត្រឹមណា ព្រះចន្ទ និង​ព្រះអាទិត្យ​ទាំងពីរនោះ តែងកំចាត់​បង់នូវ​ងងឹត ត្រាច់ទៅក្នុង​អាកាស ភ្លឺ​ក្នុងអាកាស រុងរឿង​សព្វទិស ទ្រព្យណា​ដែលមាន​ក្នុង​ចន្លោះនុ៎ះ គឺ​កែវមុក្ដា កែវមណី កែវពិទូរ្យដ៏ល្អ ម្យ៉ាងទៀត មាសឈ្មោះ​សិង្គី ឈ្មោះ​សុវណ្ណ ឬ​មាស​ ឈ្មោះកាញ្ចនៈ ឈ្មោះ​ជាតរូប ឈ្មោះ​ហដកៈ របស់​ទាំងអស់នោះ ក៏មិន​ដល់នូវ ១ ចំណិត​នៃ​ចំណែក ១៦ ៗ លើក នៃឧបោសថ ប្រកប​ដោយអង្គ ៨ ដូចជា​ពួកផ្កាយ​ទាំងអស់ មិនដល់​នូវពន្លឺ​នៃព្រះចន្ទ ព្រោះ​ហេតុនោះ ជនស្រីប្រុស អ្នក​មានសីល គួររក្សាឧបោសថ ប្រកប​ដោយអង្គ ៨ ពួកជនដែល​គេ​មិននិន្ទា​ហើយ បំពេញបុណ្យ​ដែលជា​កម្រៃ​នៃ​សេចក្ដី​សុខ រមែង​ចូលទៅកាន់​ឋានសួគ៌​បាន។

 

លេខយោង

km/tipitaka/sut/an/08/sut.an.08.045.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2023/04/02 02:19 និពន្ឋដោយ Johann