km:tipitaka:sut:an:08:sut.an.08.v04

ទានវគ្គ ទី៤

សង្ខេប

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

an 08.v04 បាលី cs-km: sut.an.08.v04 អដ្ឋកថា: sut.an.08.v04_att PTS: ?

ទានវគ្គ ទី៤

?

បកប្រែពីភាសាបាលីដោយ

ព្រះសង្ឃនៅប្រទេសកម្ពុជា ប្រតិចារិកពី sangham.net ជាសេចក្តីព្រាងច្បាប់ការបោះពុម្ពផ្សាយ

ការបកប្រែជំនួស: មិនទាន់មាននៅឡើយទេ

អានដោយ (គ្មានការថតសំលេង៖ ចង់ចែករំលែកមួយទេ?)

(៤. ទានវគ្គោ)

បឋមទានសូត្រ ទី១

(៤. ខេត្តសុត្តំ)

[៣១] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ទាននេះ​មាន ៨ យ៉ាង។ ទាន ៨ យ៉ាង តើដូចម្តេចខ្លះ។ គឺ​បុគ្គល​ឲ្យទាន ព្រោះបាន​ចាត់ចែង​ទុកស្រេច ១ ឲ្យទានព្រោះភ័យ ១ ឲ្យទាន​ដោយគិត​ថា គេបានឲ្យដល់អញ ១ ឲ្យទានដោយគិត​ថា គេនឹងឲ្យ​ដល់អញ​វិញ ១ ឲ្យទាន​ដោយ​គិតថា ទាន​ជាការប្រពៃ ១ ឲ្យទាន​ដោយ​គិតថា អញចំអិន បុគ្គល​​ទាំងឡាយនេះ មិន​ទាន់​ចំអិន អញ​កាលចំអិន មិនគួរ​ដើម្បី​មិនឲ្យទាន​ដល់បុគ្គល​មិនទាន់ចំអិន ១ ឲ្យទាន​ដោយ​គិតថា កាលបើអញ​ឲ្យនូវទាន​នេះ កិត្តិស័ព្ទ​ដ៏ពីរោះ រមែងខ្ចរខ្ចាយទៅ ១ ឲ្យទាន​ដើម្បីជា​គ្រឿង​​ប្រដាប់​នៃចិត្ត និងជាបរិក្ខារ​​នៃចិត្ត ១។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ទាន​មាន ៨ យ៉ាង​នេះឯង។

ទុតិយទានសូត្រ ទី២

(២. ទុតិយទានសុត្តំ)

[៣២] សទ្ធាទាន ហិរិទាន កុសលទាន ធម៌ទាំងនេះ ជាធម៌​តាំងនៅ​ក្នុង​ពួក​សប្បុរស សប្បុរសទាំងឡាយ តែង​ពោលនូវធម៌នេះ​ ថាជា​ផ្លូវ​ទៅកាន់​ទេវលោក ព្រោះថា​បុគ្គល​តែងទៅកាន់​ទេវលោក​បានដោយ​ធម៌នេះ។

ទានវត្ថុសូត្រ ទី៣

(៣. ទានវត្ថុសុត្តំ)

[៣៣] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ទានវត្ថុនេះមាន ៨ យ៉ាង។ ទានវត្ថុ ៨ យ៉ាង តើ​ដូចម្តេច​ខ្លះ។ គឺ​បុគ្គល​ឲ្យទាន ព្រោះសេចក្តី​ស្រលាញ់ ១ ឲ្យទាន​ព្រោះសេចក្តី​ខឹង ១ ឲ្យទាន​ព្រោះសេចក្តី​ល្ងង់ ១ ឲ្យទាន​ព្រោះសេចក្តី​ភ័យ ១ ឲ្យទាន​ព្រោះគិតថា ជីដូន​ជីតា​ទាំងឡាយ (របស់អញ) ធ្លាប់ឲ្យ ធ្លាប់ធ្វើមក អញមិនគួរ​ញុំាងវង្សត្រកូល​ពី​បូរាណនុ៎ះ​ឲ្យ​វិនាស ១ ឲ្យទាន​ព្រោះគិតថា អញបាន​ឲ្យទាននេះ លុះបែក​ធ្លាយរាង​កាយ​ស្លាប់ទៅ នឹង​ទៅកើត​ក្នុងសុគតិ សួគ៌ ទេវលោក ១ ឲ្យទានព្រោះគិតថា កាលអញ​​ឲ្យទាននេះ ចិត្ត​រមែង​ជ្រះថ្លា ទាំងសេចក្តី​ពេញចិត្ត និងសោមនស្ស ក៏រមែងកើតឡើង ១ ឲ្យទាន ដើម្បី​ជាគ្រឿង​ប្រដាប់​នៃចិត្ត​ និង​ជាបរិក្ខារ​នៃចិត្ត ១។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ទានវត្ថុ​មាន ៨យ៉ាង​នេះឯង។

ខេត្តសូត្រ ទី៤

(៤. ខេត្តសុត្តំ)

[៣៤] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ពូជដែលបុគ្គល​សាបព្រោះ​ក្នុងស្រែ​ប្រកប​ដោយអង្គ ៨ ជាពូជ​មិនមាន​ផលច្រើន មិនមាន​សេចក្តី​ត្រេកអរ​ច្រើន មិន​ចំរើន។ ស្រែប្រកប​ដោយអង្គ ៨ តើ​ដូចម្តេច។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ស្រែក្នុង​លោកនេះ ជាស្រែមាន​ទីទួលខ្លះ ទីទំនាបខ្លះ ១ មានថ្ម និង​ក្រួស ១ មាន​ទឹកប្រៃ ១ គន្លង​នង្គ័លមិនជ្រៅ ១ មិន​បរិបូណ៌​ដោយ​ផ្លូវ​ទឹក​សម្រាប់​បញ្ចូល ១ មិន​បរិបូណ៌​ដោយផ្លូវ​ទឹក​សម្រាប់​បញ្ចេញ ១ មិន​បរិបូណ៌​ដោយ​ប្រឡាយ​ទឹក ១ មិន​បរិបូណ៌​ដោយភ្លឺ ១។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ពូជដែល​បុគ្គល​សាបព្រោះ​ក្នុងស្រែ​ប្រកប​​ដោយអង្គ ៨ យ៉ាងនេះ ជាពូជ​មិនមាន​ផលច្រើន មិន​មាន​សេចក្តី​ត្រេកអរច្រើន មិនចំរើន​ទេ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ទានដែល​បុគ្គលឲ្យ ចំពោះ​ពួក​សមណព្រាហ្មណ៍ ដែលប្រកប​ដោយអង្គ ៨ ជាទាន​មិនមាន​ផលច្រើន មិនមាន​អានិសង្ស​ច្រើន មិនមាន​សេចក្តី​រុងរឿង​ច្រើន មិនផ្សាយ​ទៅច្រើន ក៏យ៉ាង​នោះដែរ។ សមណព្រាហ្មណ៍ ដែល​ប្រកប​ដោយអង្គ ៨ តើ​ដូចម្តេច​ខ្លះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ពួក​សមណ​ព្រាហ្មណ៍​ក្នុង​លោកនេះ ជាអ្នក​យល់ឃើញ​ខុស ១ ត្រិះរិះ​ខុស ១ និយាយ​ខុស ១ ធ្វើការងារ​ខុស ១ ចិញ្ចឹម​ជីវិតខុស ១ ព្យាយាមខុស ១ នឹក​រលឹកខុស ១ តាំងចិត្ត​ខុស ១។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ទានដែល​បុគ្គលឲ្យ ចំពោះ​សមណ​ព្រាហ្មណ៍ ដែល​ប្រកប​ដោយអង្គ ៨ យ៉ាងនេះ ជាទាន​មិនមាន​ផលច្រើន មិនមាន​អានិសង្ស​ច្រើន មិនមាន​សេចក្តី​រុងរឿង​ច្រើន មិនផ្សាយ​ទៅច្រើន។

ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ចំណែកខាងពូជដែល​បុគ្គល​សាបព្រោះ ក្នុងស្រែ​ប្រកប​ដោយ​អង្គ ៨ ទើបជាពូជ​មានផលច្រើន មានសេចក្តី​ត្រេកអរច្រើន មានសេចក្តី​ចំរើន។ ស្រែ​ប្រកប​ដោយអង្គ ៨ តើដូចម្តេច​ខ្លះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ស្រែក្នុង​លោកនេះ មិនមាន​ទីទួលខ្លះ ឬទីទំនាបខ្លះ ១ មិនមានថ្ម និងក្រួស ១ មិនមានទឹកប្រៃ ១ មាន​គន្លង​នង្គ័ល​ជ្រៅ ១ បរិបូណ៌ដោយ​ផ្លូវទឹក​សម្រាប់​បញ្ចូល ១ បរិបូណ៌​ដោយផ្លូវ​ទឹក​សម្រាប់​បញ្ចេញ ១ បរិបូណ៌​ដោយប្រឡាយ​ទឹក ១ បរិបូណ៌​ដោយភ្លឺ ១។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ពូជ​ដែលបុគ្គល​សាបព្រោះ ក្នុងស្រែ​ប្រកប​ដោយអង្គ ៨ យ៉ាងនេះ ជាពូជ​មានផល​ច្រើន មាន​សេចក្តី​ត្រេកអរ​ច្រើន មាន​សេចក្តី​ចំរើន។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ទានដែល​បុគ្គល​​ឲ្យហើយ ចំពោះ​សមណព្រាហ្មណ៍ ដែលប្រកប​​ដោយអង្គ ៨ ជាទាន​មានផលច្រើន មាន​អានិសង្ស​ច្រើន មានសេចក្តី​រុងរឿងច្រើន មានសេចក្តី​ផ្សាយទៅ​ច្រើន ក៏យ៉ាង​​នោះដែរ។ សមណ​ព្រាហ្មណ៍ ប្រកប​ដោយអង្គ ៨ តើ​ដូចម្តេច​ខ្លះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ពួក​សមណ​ព្រាហ្មណ៍ ក្នុងលោកនេះ ជាអ្នក​យល់​ឃើញត្រូវ ១ ត្រិះរិះ​ត្រូវ ១ និយាយ​ត្រូវ ១ ធ្វើការ​ងារត្រូវ ១ ចិញ្ចឹមជីវិតត្រូវ ១ ព្យាយាមត្រូវ ១ នឹករលឹកត្រូវ ១ តាំងចិត្តត្រូវ ១។​ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ទានដែល​បុគ្គល​ឲ្យហើយ​ ចំពោះ​ពួកសមណ​ព្រាហ្មណ៍ ដែលប្រកប​​ដោយ​អង្គ ៨ យ៉ាង​នេះ ទើបជា​ទាន​មានផល​ច្រើន មានអានិសង្ស​ច្រើន មានសេចក្តី​រុងរឿង​ច្រើន មាន​សេចក្តី​ផ្សាយទៅច្រើន។

ពូជដ៏បរិបូណ៌ ​ដែលគេ​សាបព្រោះក្នុងស្រែដ៏ល្អ កាលបើ​មានភ្លៀង​ស្រួល ការ​បរិបូណ៌​ដោយ​គ្រាប់ស្រូវ ក៏រមែង​មាន គឺបរិបូណ៌​ដោយការ​មិន​អន្តរាយ ១ ការ​ចំរើន​ឡើង បរិបូណ៌ ១ ការលូតលាស់ បរិបូណ៌ ១ ផ្លែហ្នឹងឯង បរិបូណ៌ ១ មាន​ឧបមា​យ៉ាងណា​មិញ។ ភោជន​ដ៏បរិបូណ៌ ដែល​បុគ្គល​ឲ្យហើយ ចំពោះ​ពួកបុគ្គល​មាន​សីល​បរិបូណ៌ រមែងញុំាង​ចំណែក​កុសល​ឲ្យកើត​ឡើង កុសលកម្ម​ដែល​បុគ្គល​នោះ​ធ្វើហើយ ឈ្មោះថា​កម្ម​ដ៏បរិបូណ៌ មាន​ឧបមេយ្យ​យ៉ាងនោះ​ដែរ ព្រោះ​ហេតុ​នោះ បុគ្គល​​ក្នុងលោក​នេះ ជាអ្នក​បរិបូណ៌ មានប្រាថ្នា​នូវសេចក្តី​បរិបូណ៌ គួរ​សេពគប់​នូវបុគ្គល​​ដែលមាន​បញ្ញា​ដ៏បរិបូណ៌ ការ​បរិបូណ៌ រមែង​សម្រេច​យ៉ាង​នេះ​ឯង។ បុគ្គល​អ្នកបរិបូណ៌​​ដោយ​វិជ្ជា និង​ចរណៈ បាននូវ​សេចក្តី​បរិបូណ៌​នៃចិត្ត រមែង​ធ្វើនូវកម្ម​ដ៏បរិបូណ៌​ផង បាននូវ​ប្រយោជន៍​ក៏បរិបូណ៌។ បុគ្គល​ដឹងច្បាស់​នូវ​សត្វលោក តាម​សេចក្តី​ពិត រមែង​សម្រេច​នូវ​វិបស្សនា​សម្មាទិដ្ឋិ​ដ៏បរិបូណ៌ បុគ្គល​អាស្រ័យ​នូវមគ្គ​ដ៏បរិបូណ៌ មានចិត្ត​ដ៏បរិបូណ៌ រមែងដល់​នូវ (ព្រះអរហត្ត)។ បុគ្គល​កំចាត់​បង់នូវ​មន្ទិល​ទាំងពួង ដល់នូវ​ព្រះនិព្វាន ដ៏បរិបូណ៌ រមែង​រួចចាក​ទុក្ខ​ទាំង​ពួង ការរួចចាក​ទុក្ខនោះឯង ទើបឈ្មោះថា សេចក្តីបរិបូណ៌គ្រប់យ៉ាង។

ទានូបបត្តិសូត្រ ទី៥

(៥. ទានូបបត្តិសុត្តំ)

[៣៥] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ ការកើតឡើង​នៃទាននេះ មាន ៨ យ៉ាង។ ការកើតឡើង​នៃទាន ៨ យ៉ាង តើដូចម្តេច​ខ្លះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ បុគ្គល​ពួកខ្លះ ក្នុង​លោក​នេះ ឲ្យទាន គឺបាយ ទឹក សំពត់ យានជំនិះ កំរងផ្កា គ្រឿង​ក្រអូប គ្រឿង​លាប ទីដេក ទីអាស្រ័យ​នៅ គ្រឿង​ប្រដាប់ ប្រទីប ជាទាន ដល់​សមណៈ ឬព្រាហ្មណ៍ បុគ្គល​នោះ ឲ្យនូវ​វត្ថុណា ក៏ប្រាថ្នា​នូវវត្ថុនោះ បុគ្គលនោះ​ឃើញ​ពួក​ខត្តិយមហាសាល​ក្តី ព្រាហ្មណមហាសាល​ក្តី គហបតិ​មហាសាល​ក្តី ដែល​កំពុង​ឆ្អែត​ស្កប់ស្កល់ មូលមិត្រ បំរើ​ដោយ​កាមគុណ​ទាំង ៥។ បុគ្គលនោះ មាន​សេចក្តី​ត្រិះរិះ​យ៉ាងនេះថា ឱហ្ន៎ អញ​លុះ​បែក​ធ្លាយ​រាងកាយ ស្លាប់ទៅ សូមឲ្យទៅ​កើត​ជាមួយ​នឹង​​ខត្តិយមហា​សាល​ក្តី ព្រាហ្មណ​មហាសាល​ក្តី គហបតិ​មហាសាល​ក្តី បុគ្គលនោះ ក៏ដម្កល់ចិត្តនោះ អធិដ្ឋាន​ចិត្តនោះ ចំរើន​ចិត្តនោះ ចិត្តរបស់​បុគ្គលនោះ ក៏ស៊ប់​ក្នុងកាមគុណ​ដ៏ថោកទាប មិនបាន​ចំរើន​គុណធម៌​ដ៏លើសលុប​ឡើង​ទៅទៀត លុះបែកធ្លាយ​រាងកាយ​ស្លាប់ទៅ ក៏រមែង​ទៅកើត​ជាមួយ​នឹងពួក​ខត្តិយមហាសាលខ្លះ ព្រាហ្មណមហាសាលខ្លះ គហបតិ​មហាសាល​ខ្លះ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ តថាគត​ពោលនូវ​ការសម្រេច​នោះឯង ចំពោះ​បុគ្គល​មានសីល មិន​ចំពោះ​បុគ្គល​ទ្រុស្តសីល​ឡើយ សេចក្តី​ប្រាថ្នា​ដោយចិត្ត​របស់​បុគ្គល​មានសីល រមែង​សម្រេច​ព្រោះចិត្ត​ដ៏បរិសុទ្ធ ១។ ម្នាល​ភិក្ខុទាំងឡាយ បុគ្គលខ្លះ ក្នុងលោកនេះ ឲ្យទាន​គឺបាយ ទឹក សំពត់ យានជំនិះ កម្រងផ្កា គ្រឿង​ក្រអូប គ្រឿងលាប ទីដេក ទីអាស្រ័យនៅ គ្រឿង​ប្រដាប់ ប្រទីប ជាទាន​ដល់សមណៈ ឬព្រាហ្មណ៍ បុគ្គលនោះ​ឲ្យ​វត្ថុណា ក៏ប្រាថ្នា​វត្ថុនោះ បុគ្គលនោះ បានឮថា ពួកទេវតា​ចាតុម្មហារាជិកៈ មានអាយុវែង មាន​សម្បុរល្អ មានសេចក្តី​សុខច្រើន បុគ្គលនោះ ​មានសេចក្តី​​​ត្រិះរិះ​យ៉ាងនេះថា ឱហ្ន៎ អាត្មាអញ​លុះបែកធ្លាយ​រាងកាយ ស្លាប់ទៅ ​សូមឲ្យទៅ​កើតជាមួយ​នឹង​ពួក​ទេវតា​ចាតុម្មហារាជិកៈ បុគ្គលនោះ ដម្កល់ចិត្តនោះ អធិដ្ឋានចិត្តនោះ ចំរើនចិត្តនោះ ចិត្ត​របស់​បុគ្គល​នោះ ក៏ចុះស៊ប់ក្នុង​កាមគុណ​ដ៏ថោកទាប មិនចំរើន​គុណធម៌​ដ៏លើសលុប​ឡើង​ទៅ​ទៀត លុះបែកធ្លាយ​រាងកាយ​ស្លាប់ទៅ ក៏រមែងទៅកើត​ជាមួយនឹង​ពួក​ទេវតា​ចាតុម្មហារាជិកៈ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ តថាគត​ពោលនូវការ​សម្រេច​នោះឯង ចំពោះ​បុគ្គល​មានសីល មិនចំពោះ​បុគ្គល​​ទ្រុស្តសីល​ឡើយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ សេចក្តី​ប្រាថ្នា​ដោយ​ចិត្តរបស់​បុគ្គល​មាន​សីល រមែង​​សម្រេច​ព្រោះចិត្ត​បរិសុទ្ធ ១។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ បុគ្គលខ្លះ ក្នុងលោកនេះ ឲ្យទាន​គឺបាយ ទឹក សំពត់ យានជំនិះ កម្រងផ្កា គ្រឿងក្រអូប គ្រឿងលាប ទីដេក ទីអាស្រ័យនៅ គ្រឿងប្រដាប់ ប្រទីប ជាទាន ដល់​សមណៈ ឬព្រាហ្មណ៍ បុគ្គល​នោះ ឲ្យវត្ថុណា ក៏ប្រាថ្នា​វត្ថុនោះ បុគ្គលនោះ បានឮថា ពួក​ទេវតា​តាវត្តិង្ស។បេ។ ពួក​ទេវតាយាមៈ . . . ពួក​ទេវតាតុសិត . . . ពួកទេវតានិម្មារតី . . . ពួក​ទេវតា​បរនិម្មិតវសវត្តី មានអាយុវែង មានសម្បុល្អ មានសេចក្តី​សុខច្រើន បុគ្គលនោះ មានសេចក្តី​ត្រិះរិះ​យ៉ាងនេះថា ឱហ្ន៎ អាត្មាអញ លុះបែកធ្លាយ​រាងកាយ ស្លាប់ទៅ ​សូមឲ្យទៅ​កើតជាមួយ​នឹង​​ពួកទេវតា​បរនិម្មិតវសវត្តី បុគ្គលនោះ ដម្កល់ចិត្តនោះ អធិដ្ឋាន​ចិត្តនោះ ចំរើនចិត្ត​នោះ ចិត្តរបស់​បុគ្គលនោះ ក៏ចុះស៊ប់​ក្នុង​កាមគុណ​ដ៏ថោកទាប មិនបាន​ចំរើន​គុណធម៌​ដ៏លើសលុប​ឡើង​ទៅទៀត លុះបែកធ្លាយ​រាងកាយ​ស្លាប់ទៅ ក៏រមែង​ទៅកើត​ជាមួយ​​នឹង​ពួកទេវតា​បរនិម្មិតវសវត្តី ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ តថាគត​ពោលនូវ​ការសម្រេច​នោះឯង ចំពោះ​បុគ្គល​មានសីល មិន​ចំពោះ​បុគ្គល​ទ្រុស្តសីល​ឡើយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ សេចក្តី​ប្រាថ្នា​ដោយចិត្ត របស់បុគ្គល​មានសីល រមែង​សម្រេច​ព្រោះ​ចិត្ត​បរិសុទ្ធ ១។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ បុគ្គលខ្លះ ក្នុងលោកនេះ ឲ្យទាន​គឺបាយ ទឹក សំពត់ យានជំនិះ កម្រងផ្កា គ្រឿងក្រអូប គ្រឿងលាប ទីដេក ទីអាស្រ័យនៅ គ្រឿងប្រដាប់ ប្រទីប ជាទាន ដល់សមណៈ ឬព្រាហ្មណ៍ បុគ្គលនោះ​ឲ្យវត្ថុណា ក៏ប្រាថ្នាវត្ថុនោះ បុគ្គល​នោះ បានឮថា ពួកទេវតា ព្រហ្មកាយិកៈ មានអាយុវែង មានសម្បុរល្អ មាន​សេចក្តី​សុខ​ច្រើន បុគ្គលនោះ មាន​សេចក្តី​ត្រិះរិះ​យ៉ាងនេះថា ឱហ្ន៎ អាត្មាអញ​លុះបែកធ្លាយ​រាងកាយ ស្លាប់​ទៅ សូមឲ្យ​ទៅកើត​ជាមួយ​នឹង​ពួកទេវតា​ព្រហ្មកាយិកៈ បុគ្គលនោះ ដម្កល់ចិត្ត​នោះ តាំង​ចិត្តនោះ​ ចំរើនចិត្តនោះ ចិត្តរបស់​បុគ្គលនោះ ក៏ចុះស៊ប់​ក្នុងកាមគុណ​ដ៏ថោកទាប មិន​ចំរើន​គុណធម៌​ដ៏លើសលុប​ឡើងទៅ​ទៀត លុះ​បែកធ្លាយ​រាងកាយ​ស្លាប់ទៅ រមែងទៅកើត​ជា​មួយ​​នឹង​ពួកទេវតា​​ព្រហ្មកាយិកៈ តថាគត​ពោលនូវ​ការសម្រេច​នោះឯង ចំពោះ​បុគ្គល​មានសីល មិនចំពោះ​បុគ្គល​ទ្រុស្តសីល​ទេ ទានចំពោះ​បុគ្គលប្រាសចាក​រាគៈ មិន​ចំពោះ​បុគ្គល​ប្រកប​ដោយ​រាគៈ​ទេ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ សេចក្តី​ប្រាថ្នា​ដោយ​ចិត្ត​របស់​បុគ្គល​មានសីល រមែង​សម្រេច​ព្រោះ​ប្រាសចាក​រាគៈ ១។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ការកើត​ឡើង​នៃទាន មាន៨ ប្រការ​នេះឯង។

បុញ្ញកិរិយវត្ថុសូត្រ ទី៦

(៦. បុញ្ញកិរិយវត្ថុសុត្តំ)

[៣៦] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បុញ្ញកិរិយាវត្ថុនេះមាន ៣ យ៉ាង។ បុញ្ញកិរិយាវត្ថុ​ ៣ យ៉ាង តើ​ដូចម្តេច​ខ្លះ។ គឺ​ទានមយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ (វត្ថុជាទីតាំង​នៃការ​បំពេញបុណ្យ សម្រេច​អំពីការឲ្យ) ១ សីលមយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ (វត្ថុជាទីតាំង​នៃការបំពេញ​បុណ្យ សម្រេច​អំពី​ការរក្សាសីល) ១ ភាវនាមយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ (វត្ថុជាទីតាំង​នៃការ​បំពេញ​បុណ្យ​សម្រេច​អំពីការ​ចំរើន) ១។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ បុគ្គលខ្លះ ក្នុងលោកនេះ ធ្វើ​ទាន​មយបុញ្ញកិរិយា​វត្ថុ មានប្រមាណតិច ធ្វើ​សីលមយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ មាន​ប្រមាណ​តិច ប៉ុន្តែ​ភាវនា​មយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ មិនទាន់​សម្រេច​នៅឡើយ។ បុគ្គលនោះ លុះ​បែកធ្លាយ​រាងកាយ​ស្លាប់ទៅ រមែងទៅកើត​ក្នុងត្រកូល​មនុស្ស​ថោកទាប។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ បុគ្គលខ្លះ ក្នុង​លោកនេះ ធ្វើទាន​មយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ​ល្មមប្រមាណ ធ្វើសីល​មយបុញ្ញកិរិយា​វត្ថុ​ក៏ល្មមប្រមាណ ប៉ុន្តែ​ភាវនា​មយបុញ្ញកិរិយា​វត្ថុ មិនទាន់​សម្រេច​នៅ​ឡើយ។ បុគ្គលនោះ លុះបែកធ្លាយ​រាងកាយ​ស្លាប់ទៅ រមែងកើត​ក្នុង​ត្រកូល​មនុស្ស​ដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ បុគ្គលខ្លះ ក្នុងលោកនេះ ធ្វើទានមយបុញ្ញកិរិយា​វត្ថុ​ដ៏ច្រើន​ក្រៃលែង ធ្វើសីល​មយបុញ្ញកិរិយា​វត្ថុ​ដ៏ច្រើនក្រៃលែង ប៉ុន្តែ​ភាវនា​មយបុញ្ញកិរិយា​វត្ថុ មិនទាន់សម្រេចនៅឡើយ។ បុគ្គលនោះ លុះបែកធ្លាយ​រាងកាយ​ស្លាប់ទៅ រមែងទៅ​កើតជាមួយ​នឹង​ពួកទេវតា​ចាតុម្មហារាជិកៈ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ បណ្តា​ទេវតា​ទាំងនោះ មហារាជ​ទាំង ៤ អង្គ បានធ្វើ​ទានមយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ​ច្រើនក្រៃពេក ធ្វើ​សីលមយបុញ្ញកិរិយា​វត្ថុ​ច្រើនក្រៃពេក រមែងខ្ពង់ខ្ពស់​កន្លងនូវ​ពួក​ទេវតា​ចាតុម្មហារាជិកៈ ដោយ​ស្ថាន ១០ យ៉ាងគឺ អាយុជាទិព្យ ១ ពណ៌ជាទិព្យ ១ សុខជាទិព្យ ១ យសជាទិព្យ ១ អធិបតីជាទិព្យ ១ រូបជាទិព្យ ១ សំឡេង​ជាទិព្យ ១ ក្លិនជាទិព្យ ១ រសជាទិព្យ ១ ផោដ្ឋព្វៈ​ជាទិព្យ ១។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ បុគ្គលខ្លះ ក្នុងលោកនេះ ធ្វើ​ទានមយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ​ច្រើន​ក្រៃលែង ធ្វើ​សីលមយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ​ច្រើនក្រែលែង ប៉ុន្តែ​ភាវនា​មយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ មិនទាន់​សម្រេចនៅឡើយ។ បុគ្គលនោះ លុះបែកធ្លាយ​រាងកាយ​ស្លាប់ទៅ រមែង​ទៅកើត​ជាមួយនឹង​ពួក​ទេវតាតាវត្តិង្ស។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ បណ្តា​ទេវតា​ទាំងនោះ សក្កទេវរាជ ជា​ធំជាង​ទេវតា បានធ្វើ​ទានមយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ​ដ៏ច្រើនក្រៃពេក ធ្វើ​សីលមយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ​ដ៏ច្រើនក្រៃពេក រមែង​ខ្ពង់ខ្ពស់​កន្លងទេវតាជាន់​តាវត្តិង្ស ដោយ​ស្ថាន ១០ យ៉ាង គឺ អាយុជាទិព្យ ១។បេ។ ផោដ្ឋព្វៈជាទិព្យ ១។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ បុគ្គលខ្លះ ក្នុងលោកនេះ ធ្វើទានមយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ​ច្រើនក្រៃលែង ធ្វើ​សីល​មយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ​ច្រើន​ក្រៃលែង ប៉ុន្តែ​ភាវនា​មយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ មិនទាន់​សម្រេច​នៅ​ឡើយ។ បុគ្គលនោះ លុះបែកធ្លាយ​រាងកាយ​ស្លាប់ទៅ ក៏រមែងទៅ​កើតជាមួយនឹង​ពួក​ទេវតា​ជាន់យាមៈ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ បណ្តា​ទេវតា​ទាំងនោះ សុយាមទេវបុត្រ បានធ្វើ​ទានមយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ​ដ៏ច្រើនក្រៃពេក បានធ្វើ​សីលមយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ​ដ៏ច្រើនក្រៃពេក រមែង​ខ្ពង់ខ្ពស់​កន្លង​នូវពួក​ទេវតា​ជាន់​យាមៈ ដោយ​ស្ថាន ១០ យ៉ាង​គឺ អាយុ​ជាទិព្យ ១។បេ។ ផោដ្ឋព្វៈ​ជាទិព្យ ១។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ បុគ្គលខ្លះ ក្នុងលោកនេះ ធ្វើ​ទានមយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ​ច្រើនក្រៃលែង ធ្វើសីល​មយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ​ច្រើនក្រែលែង ប៉ុន្តែ​ភាវនា​មយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ មិនទាន់​សម្រេចនៅឡើយ។ បុគ្គលនោះ លុះបែកធ្លាយ​រាងកាយ​ស្លាប់ទៅ ក៏រមែងទៅកើតជា​មួយនឹងពួក​ទេវតា​ជាន់តុសិត។ ម្នាល​ភិក្ខុ​ទាំងឡាយ បណ្តា​ទេវតា​ទាំងនោះ សន្តុសិតទេវបុត្រ ​បានធ្វើ​ទានមយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ​ដ៏ច្រើន​ក្រៃពេក បានធ្វើ​សីលមយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ​ដ៏ច្រើនក្រៃពេក រមែង​ខ្ពង់ខ្ពស់​កន្លង​នូវ​ពួកទេវតា​ជាន់តុសិត ដោយស្ថាន ១០ យ៉ាង គឺ អាយុជាទិព្យ ១។បេ។ ផោដ្ឋព្វៈជាទិព្យ ១។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ បុគ្គលខ្លះ ក្នុងលោកនេះ ធ្វើ​ទានមយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ​ច្រើន​ក្រៃលែង ធ្វើ​សីលមយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ​ច្រើនក្រៃលែង ប៉ុន្តែ​ភាវនា​មយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ មិន​​សម្រេចនៅឡើយ។ បុគ្គលនោះ លុះបែកធ្លាយ​រាងកាយ​ស្លាប់ទៅ ក៏រមែង​ទៅកើត​ជាមួយ​នឹង​ពួក​ទេវតា​និម្មានរតី។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ បណ្តា​ទេវតា​ទាំងនោះ​ សុនិម្មិតទេវបុត្រ ​បានធ្វើ​ទានមយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ​ដ៏ច្រើនក្រៃពេក បានធ្វើ​សីលមយ​បុញ្ញកិរិយា​វត្ថុ​ដ៏ច្រើន​ក្រៃពេក រមែង​ខ្ពង់ខ្ពស់​កន្លងពួក​ទេវតា​និម្មានរតី ដោយ​ស្ថាន ១០ យ៉ាង​គឺ អាយុជាទិព្យ ១។បេ។ ផោដ្ឋព្វៈ​ជាទិព្យ ១។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ បុគ្គលខ្លះ ក្នុងលោកនេះ ធ្វើ​ទានមយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ​ដ៏ច្រើន​ក្រៃលែង ធ្វើ​សីលមយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ​ដ៏ច្រើន​ក្រៃលែង ប៉ុន្តែ​ភាវនា​មយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ មិនទាន់​សម្រេច​នៅឡើយ។ បុគ្គល​នោះ លុះ​បែកធ្លាយ​រាងកាយ ស្លាប់ទៅ ក៏រមែង​ទៅកើត​ជាមួយនឹង​ពួក​ទេវតា​បរនិម្មិតវសវត្តី។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ បណ្តាទេវតា​ទាំងនោះ បរនិម្មិតវសវត្តីទេវបុត្រ ​បានធ្វើ​ទានមយបុញ្ញកិរិយា​វត្ថុ ដ៏ច្រើន​ក្រៃពេក បានធ្វើ​សីលមយបុញ្ញកិរិយាវត្ថុ​ដ៏ច្រើន​ក្រៃពេក រមែង​ខ្ពង់ខ្ពស់​កន្លង​នូវពួក​ទេវតា​បរនិម្មិតវសវត្តី ដោយស្ថាន ១០ យ៉ាង​គឺ អាយុជាទិព្យ ១ ពណ៌ជាទិព្យ ១ សុខជាទិព្យ ១ យសជាទិព្យ ១ អធិបតីជាទិព្យ ១ រូបជាទិព្យ ១ សំឡេងជាទិព្យ ១ ក្លិនជាទិព្យ ១ រសជាទិព្យ ១ ផោដ្ឋព្វៈជាទិព្យ ១។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ បុញ្ញកិរិយាវត្ថុ មាន ៣ យ៉ាងនេះឯង។

សប្បុរិសទានសូត្រ ទី៧

(៧. សប្បុរិសទានសុត្តំ)

[៣៧] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ សប្បុរិសទាន​នេះមាន ៨ យ៉ាង។ សប្បុរិសទាន ៨ យ៉ាង តើដូចម្តេច​ខ្លះ។ គឺ​បុគ្គល​ឲ្យវត្ថុស្អាត ១ ឲ្យវត្ថុថ្លៃថ្លា ១ ឲ្យតាមកាល ១ ឲ្យវត្ថុគួរ ១ ជ្រើសរើស​ហើយទើបឲ្យ ១ ឲ្យទាន​រឿយៗ ១ កំពុងឲ្យ ញុំាំង​ចិត្តឲ្យជ្រះថ្លា ១ លុះឲ្យ​ផុត​ហើយ រមែងមាន​សេចក្តី​ពេញចិត្ត ១។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ សប្បុរិសទាន ៨ យ៉ាង​នេះ​ឯង។

បុគ្គល រមែងឲ្យនូវទានទាំងឡាយគឺ ទឹក និងភោជន​ដ៏ស្អាត ថ្លៃថ្លា តាមកាល វត្ថុ​ដ៏គួរ រឿយ​ ៗ ចំពោះ​ព្រហ្មចារីបុគ្គល​ទាំងឡាយ ដូចជា​ស្រែដ៏ល្អ ពួក​អ្នកប្រាជ្ញ រមែង​សរសើរ នូវទាន​ទាំងឡាយ ដែលបុគ្គល​លះបង់​នូវ​អាមិសៈ​ជាច្រើន ដែល​មិនគួរ​ឲ្យកើត​សេចក្តី​ក្តៅក្រហាយ ហើយឲ្យ​យ៉ាងនេះ អ្នកប្រាជ្ញមាន​បញ្ញា ជាអ្នក​មានសទ្ធា បានបូជា​យ៉ាងនេះហើយ មានចិត្ត​រួចស្រឡះ រមែង​ចូលទៅកាន់​ទេវ​លោក ដែល​មិនមាន​សេចក្តី​ទុក្ខ មានតែ​សេចក្តី​សុខ។

សប្បុរិសសូត្រ ទី៨

(៨. សប្បុរិសសុត្តំ)

[៣៨] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ សប្បុរស កាលកើតក្នុង​ត្រកូល រមែងប្រព្រឹត្ត​ទៅ ដើម្បី​ប្រយោជន៍ ដើម្បី​សេចក្តី​ចំរើន ដើម្បី​សេចក្តីសុខ​ដល់ជន​ច្រើន ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​ប្រយោជន៍ ដើម្បី​សេចក្តីចំរើន ដើម្បី​សេចក្តីសុខ​ដល់​មាតាបិតា ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​ប្រយោជន៍ ដើម្បី​សេចក្តី​ចំរើន ដើម្បី​សេចក្តី​សុខដល់​បុត្ត​ភរិយា ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​ប្រយោជន៍ ដើម្បី​សេចក្តី​ចំរើន ដើម្បី​សេចក្តីសុខ​ដល់​បុរស​ជា​ទាសកម្មករ ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​ប្រយោជន៍ ដើម្បី​សេចក្តីចំរើន ដើម្បី​សេចក្តីសុខ ដល់​មិត្ត និង​អាមាត្យ​ទាំងឡាយ ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​ប្រយោជន៍ ដើម្បីសេចក្តី​ចំរើន ដើម្បី​សេចក្តី​សុខ​ដល់ពួក​ញាតិ ដែល​ចែកឋាន​ទៅកាន់​បរលោក ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​ប្រយោជន៍ ដើម្បី​សេចក្តី​ចំរើន ដើម្បី​សេចក្តីសុខ​ដល់​ព្រះរាជា ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​ប្រយោជន៍ ដើម្បី​សេចក្តី​ចំរើន ដើម្បី​សេចក្តី​សុខ​ដល់​ពួកទេវតា ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​ប្រយោជន៍ ដើម្បីសេចក្តី​ចំរើន ដើម្បី​សេចក្តី​សុខ​ដល់​សមណ​ព្រាហ្មណ៍​ទាំងឡាយ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ មហាមេឃ កាល​ញុំាងសំទូង​ទាំងអស់ ឲ្យ​សម្រេច​ព្រម រមែង​ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​ប្រយោជន៍ ដើម្បី​សេចក្តី​ចំរើន​ដល់​ជន​ច្រើន។បេ។ មាន​ឧបមា​ដូចម្តេច​មិញ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ សប្បុរស កាលកើត​ក្នុងត្រកូល រមែង​ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​ប្រយោជន៍ ដើម្បីសេចក្តី​ចំរើន ដើម្បីសេចក្តីសុខ​ដល់ជនច្រើន ប្រព្រឹត្ត​ទៅ ដើម្បី​ប្រយោជន៍ ដើម្បីសេចក្តី​ចំរើន ដើម្បីសេចក្តី​សុខ ដល់​មាតា និង​បិតា​ទាំងឡាយ ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​ប្រយោជន៍ ដើម្បីសេចក្តី​ចំរើន ដើម្បីសេចក្តី​សុខ ដល់​បុត្តភរិយា ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីប្រយោជន៍ ដើម្បីសេចក្តី​ចំរើន ដើម្បី​សេចក្តីសុខ ដល់​បុរស​ជា​ទាសកម្មករ ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីប្រយោជន៍ ដើម្បីសេចក្តី​ចំរើន ដើម្បីសេចក្តីសុខ ដល់​មិត្ត និង​​អាមាត្យទាំងឡាយ ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីប្រយោជន៍ ដើម្បីសេចក្តី​ចំរើន ដើម្បី​សេចក្តីសុខ ដល់ពួក​ញាតិ ដែលចែកឋាន ទៅកាន់បរលោក ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីប្រយោជន៍ ដើម្បីសេចក្តី​ចំរើន ដើម្បីសេចក្តីសុខ ដល់ព្រះរាជា ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីប្រយោជន៍ ដើម្បី​សេចក្តី​ចំរើន ដើម្បីសេចក្តី​សុខ ដល់​ពួកទេវតា ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីប្រយោជន៍ ដើម្បីសេចក្តី​ចំរើន ដើម្បីសេចក្តី​សុខ ដល់​សមណ​ព្រាហ្មណ៍​ទាំងឡាយ ក៏មាន​ឧបមេយ្យ​ដូច្នោះ​ដែរ។

បុគ្គលប្រកបដោយបញ្ញា កាលនៅគ្រប់គ្រងផ្ទះ រមែង​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ ដើម្បី​ប្រយោជន៍​ដល់​ពួក​ជនច្រើន ជាអ្នក​មិនខ្ជិលច្រអូស ក្នុង​វេលាយប់ និង​​ថ្ងៃ កាល​នឹករលឹក​ដល់​បុព្វការគុណ​ ដែលមាតា និងបិតាធ្វើហើយ រមែងបូជា​មាតាបិតា​ជាមុន ដោយ​ហេតុ​ប្រកប​ដោធម៌ រមែងកោតក្រែង​ចំពោះ​បព្វជិត ជាអនាគារិកបុគ្គល ជា​ព្រហ្មចារីបុគ្គល មានសទ្ធា​ដម្កល់មាំ មានសីល​ជាទីស្រលាញ់ លុះដឹងច្បាស់​នូវធម៌​ទាំងឡាយ​ហើយ រមែង​បូជា​ បុគ្គលណា​ដែលមាន​ប្រយោជន៍​ដល់ព្រះរាជា មានប្រយោជន៍​ដល់ទេវតា មានប្រយោជន៍​ដល់ពួកញាតិ ដល់មិត្ត​សំឡាញ់ ដម្កល់ស៊ប់​ក្នុង​ព្រះសទ្ធម្ម បុគ្គលនោះ​ឈ្មោះថា​ មាន​ប្រយោជន៍​ដល់បុគ្គល​ទាំងអស់ បុគ្គលណា កំចាត់បង់​នូវមន្ទិល គឺ​សេចក្តីកំណាញ់​ បុគ្គលនោះ រមែង​ជួបប្រទះ​នូវលោក​ក្សេមក្សាន្ត។​

អភិសន្ទសូត្រ ទី៩

(៩. អភិសន្ទសុត្តំ)

[៣៩] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ អានិសង្សនៃបុណ្យ អានិសង្ស​នៃកុសល ជា​អាហារនៃ​សេចក្តី​សុខ ជាធម៌ឲ្យនូវ​អារម្មណ៍​ដ៏ល្អលើស ជាផល​នៃសេចក្តី​សុខ ប្រព្រឹត្ត​ទៅ ដើម្បី​សួគ៌ ៨ យ៉ាង​នេះ រមែង​ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីសេចក្តី​ត្រេកអរ ដើម្បីសេចក្តី​រីករាយ ដើម្បី​សេចក្តី​ពេញចិត្ត ដើម្បីសេចក្តី​ចំរើន ដើម្បីសេចក្តី​សុខ។ អានិសង្ស​នៃបុណ្យ អានិសង្សនៃ​កុសល ៨ យ៉ាង ដូចម្តេចខ្លះ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ អរិយសាវក ក្នុង​សាសនានេះ ជាអ្នក​ដល់នូវ​ព្រះពុទ្ធ​ជាទីពឹង ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ នេះជា​អានិសង្ស​នៃបុណ្យ អានិសង្ស​នៃកុសល ជាអាហារនៃ​សេចក្តីសុខ ជាធម៌​ឲ្យនូវ​អារម្មណ៍​ដ៏ល្អលើស ជាផល​នៃ​សេចក្តី​សុខ ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​សួគ៌ ទី១ រមែង​ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​សេចក្តី​ត្រេកអរ ដើម្បី​សេចក្តី​រីករាយ ដើម្បីសេចក្តី​ពេញចិត្ត ដើម្បី​សេចក្តី​ចំរើន ដើម្បី​សេចក្តីសុខ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មួយទៀត អរិយសាវក ជាអ្នកដល់​នូវព្រះធម៌​ជាទីពឹង ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ នេះជា​អានិសង្ស​នៃបុណ្យ ទី២។បេ។ រមែង​ប្រព្រឹត្តទៅ។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ មួយទៀត អរិយសាវក ជាអ្នកដល់​នូវ​ព្រះសង្ឃ​ជាទីពឹង នេះជា​អានិសង្សនៃ​បុណ្យ អានិសង្ស​នៃ​កុសល ជាអាហារនៃ​សេចក្តី​សុខ ជាធម៌​ឲ្យនូវ​អារម្មណ៍​ដ៏ល្អលើស ជាផល​នៃសេចក្តី​សុខ ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីសួគ៌ ទី៣ រមែងប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​សេចក្តី​ត្រេកអរ ដើម្បីសេចក្តី​រីករាយ ដើម្បី​សេចក្តី​ពេញចិត្ត ដើម្បីសេចក្តី​ចំរើន ដើម្បី​សេចក្តីសុខ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ទាន​ទាំង ៥ យ៉ាងនេះ ចាត់ជា​មហាទាន ដែលអ្នក​ប្រាជ្ញ​ដឹងថា ជារបស់​ប្រសើរ ដឹងថា​ជារបស់​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ អស់​រាត្រីយូរ ដឹងថា​ជាវង្ស​នៃ (កល្យាណ​ជន) ជារបស់​មានមក​ក្នុងកាល​មុន ជារបស់​មិន​រោយរាយ ជារបស់​មិនធ្លាប់​រោយរាយ​ហើយ រមែង​មិនខ្ចាត់ខ្ចាយ (ក្នុងកាល​ឥឡូវ​នេះ) និង​​មិនខ្ចាត់ខ្ចាយ (ក្នុងអនាគត) ពួក​សមណព្រាហ្មណ៍ ជាវិញ្ញូជន ក៏មិនដែល​តិះដៀល​ឡើយ។ ទាន ៥ យ៉ាង តើដូចម្តេច​ខ្លះ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អរិយសាវក ក្នុង​សាសនា​នេះ លះបង់​បាណាតិបាត វៀរចាក​បាណាតិបាត ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អរិយសាវក ជាអ្នកវៀរចាក​បាណាតិបាត ឈ្មោះថា​ឲ្យនូវ​អភ័យ ឲ្យនូវអំពើ​មិនមានពៀរ ឲ្យនូវ​អំពើមិនមាន​ទុក្ខ ដល់សត្វទាំងឡាយ មាន​ប្រមាណ​មិនបាន លុះឲ្យនូវ​អភ័យ ឲ្យនូវ​អំពើ​មិនមានពៀរ ឲ្យនូវ​អំពើមិន​មានទុក្ខ ដល់សត្វ​ទាំងឡាយ មាន​ប្រមាណ​មិនបាន​ហើយ រមែងជាអ្នក​មានចំណែក នៃសេចក្តី​មិនមានភ័យ មិនមាន​ពៀរ មិនមាន​ទុក្ខ មាន​ប្រមាណ​មិនបានវិញ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ នេះជាទាន ទី១ ចាត់ជាមហាទាន ដែលអ្នកប្រាជ្ញ​ដឹងថា​ ជារបស់ប្រសើរ ដឹងថា​ជារបស់​ប្រព្រឹត្តទៅ​អស់រាត្រីយូរ ដឹងថា​ជាវង្ស​នៃ (កល្យាណជន) ជារបស់មាន​មកក្នុង​កាលមុន ជារបស់​មិនរោយរាយ មិនធ្លាប់​រោយរាយ​ហើយ រមែងមិន​ខ្ចាត់ខ្ចាយ នឹង​មិនខ្ចាត់ខ្ចាយ ពួកសមណ​​ព្រាហ្មណ៍ ជាវិញ្ញូជន ក៏មិនដែល​តិះដៀលឡើយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ នេះជា​អានិសង្ស​នៃបុណ្យ អានិសង្ស​នៃកុសល ជាអាហារនៃសេចក្តី​សុខ ជាធម៌ឲ្យ​នូវអារម្មណ៍​ដ៏ល្អលើស ជាផល​នៃសេចក្តី​សុខ ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីសួគ៌ ទី៤ រមែងប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីសេចក្តី​ត្រេកអរ ដើម្បី​សេចក្តី​រីករាយ ដើម្បីសេចក្តី​ពេញចិត្ត ដើម្បីសេចក្តី​ចំរើន ដើម្បី​សេចក្តីសុខ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ មួយទៀត អរិយសាវក លះបង់​អទិន្នាទាន វៀរចាក​អទិន្នាទាន។បេ។ លះបង់​កាមេសុមិច្ឆាចារ វៀរចាក​កាមេសុមិច្ឆាចារ។បេ។ លះបង់​មុសាវាទ វៀរចាក​មុសាវាទ។បេ។ លះបង់​សុរាមេរយមជ្ជប្បមាទដ្ឋាន វៀរចាក​សុរាមេរយមជ្ជប្បមាទដ្ឋាន ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ អរិយសាវក វៀរចាក​សុរាមេរយមជ្ជប្បមាទដ្ឋាន ឈ្មោះថា​ឲ្យនូវអភ័យ ឲ្យនូវ​អំពើមិន​មានពៀរ ឲ្យនូវអំពើ​មិនមានទុក្ខ ដល់សត្វ​ទាំងឡាយ មានប្រមាណ​មិនបាន​ លុះ​ឲ្យ​នូវអភ័យ ឲ្យនូវអំពើ​មិនមានពៀរ ឲ្យនូវអំពើ​មិនមានទុក្ខ ដល់សត្វ​ទាំងឡាយ មាន​ប្រមាណ​មិនបាន​ហើយ រមែងជាអ្នក​មានចំណែក នៃសេចក្តី​មិនមាន​ភ័យ មិនមានពៀរ មិន​មានទុក្ខ មានប្រមាណ​មិនបានវិញ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ នេះជាទាន ទី៥ ចាត់ជា​មហាទាន ដែលអ្នកប្រាជ្ញ​ដឹងថា ជារបស់ប្រសើរ ដឹងថា​ជារបស់​ប្រព្រឹត្តទៅ​អស់រាត្រីយូរ ដឹងថា​ជា​វង្សនៃ (កល្យាណជន) ជារបស់​មានមកក្នុង​កាលមុន ​មិនរោយរាយ មិនធ្លាប់​រោយរាយ​ហើយ រមែង​មិនខ្ចាត់​ខ្ចាយ នឹង​មិន​ខ្ចាត់ខ្ចាយ ពួកសមណ​ព្រាហ្មណ៍ ជាវិញ្ញូជន ក៏មិនដែល​តិះដៀលឡើយ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ នេះជា​អានិសង្ស​នៃបុណ្យ អានិសង្ស​នៃ​កុសល ជាអាហារនៃ​សេចក្តីសុខ ជាធម៌​ឲ្យនូវ​អារម្មណ៍​ដ៏ល្អលើស ជាផលនៃ​សេចក្តីសុខ ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីសួគ៌ ទី៨ រមែង​ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីសេចក្តី​ត្រេកអរ ដើម្បីសេចក្តី​រីករាយ ដើម្បី​សេចក្តី​ពេញចិត្ត ដើម្បីសេចក្តី​ចំរើន ដើម្បីសេចក្តី​សុខ។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អានិសង្ស​នៃបុណ្យ អានិសង្សនៃកុសល ជាអាហារនៃ​សេចក្តីសុខ ជាធម៌​ឲ្យនូវ​អារម្មណ៍​ដ៏ល្អលើស ជាផល​នៃសេចក្តីសុខ ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីសួគ៌ ៨ ប្រការ​នេះឯង រមែង​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ ដើម្បីសេចក្តី​ត្រេកអរ ដើម្បីសេចក្តី​រីករាយ ដើម្បីសេចក្តី​ពេញចិត្ត ដើម្បីសេចក្តី​ចំរើន ដើម្បី​សេចក្តីសុខ។

ទុច្ចរិតវិបាកសូត្រ ទី១០

(១០. ទុច្ចរិតវិបាកសុត្តំ)

[៤០] ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បាណាតិបាត ដែលបុគ្គល​សេព​ថ្នឹកហើយ ចំរើន​ហើយ ធ្វើឲ្យ​ច្រើនហើយ ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីនរក ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​កំណើត​តិរច្ឆាន ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​បិត្តិវិស័យ។ ផលនៃ​បាណាតិបាត ដែលស្រាល​ជាងផល​ទាំងអស់ រមែង​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ ដើម្បី​មាន​អាយុខ្លី ដល់កើត​ជាមនុស្ស។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ អទិន្នាទាន ដែលបុគ្គល​ថ្នឹកហើយ ចំរើនហើយ ធ្វើឲ្យ​ច្រើនហើយ ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីនរក ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​កំណើត​តិរច្ឆាន ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីបិត្តិវិស័យ។ ផលនៃអទិន្នាទាន ដែលស្រាល​ជាង​ផល​ទាំងអស់ រមែងប្រព្រឹត្ត​ទៅ ដើម្បីវិនាស​នូវភោគៈ ដល់កើត​ជាមនុស្ស។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំង​ឡាយ កាមេសុមិច្ឆាចារ ដែលបុគ្គល​ថ្នឹកហើយ ចំរើនហើយ ធ្វើឲ្យច្រើន​ហើយ ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីនរក ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​កំណើត​តិរច្ឆាន ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​បិត្តិវិស័យ។ ផលនៃ​កាមេសុមិច្ឆាចារ ដែលស្រាលជាងផល​ទាំងអស់ រមែងប្រព្រឹត្ត​ទៅ ដើម្បីសត្រូវ និង​ពៀរ ដល់​កើត​ជាមនុស្ស។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ មុសាវាទ ដែលបុគ្គល​ថ្នឹកហើយ ចំរើនហើយ ធ្វើឲ្យច្រើន​ហើយ ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីនរក ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​កំណើត​តិរច្ឆាន ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​បិត្តិវិស័យ។ ផលនៃ​មុសាវាទ ដែលស្រាល​ជាងផល​ទាំងអស់ រមែងប្រព្រឹត្ត​ទៅ ដើម្បី​គេពោល​បង្កាច់ ដោយពាក្យ​មិនពិត ដល់កើត​ជាមនុស្ស។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ បិសុណាវាចា ដែលបុគ្គល​ថ្នឹកហើយ ចំរើន​ហើយ ធ្វើឲ្យច្រើន​ហើយ ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីនរក ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​កំណើត​តិរច្ឆាន ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​បិត្តិវិស័យ។ ផលនៃ​បិសុណាវាចា ដែលស្រាលជាង​ផលទាំងអស់ រមែងប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីបែកបាក់​ចាកមិត្រ ដល់​កើត​ជាមនុស្ស។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ ផរុសវាចា ដែលបុគ្គល​ថ្នឹកហើយ ចំរើនហើយ ធ្វើឲ្យ​ច្រើនហើយ ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីនរក ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីកំណើត​តិរច្ឆាន ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​បិត្តិវិស័យ។ ផលនៃ​ផរុសវាចា ដែលស្រាល​ជាងផល​ទាំងអស់ រមែងប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​សម្លេង​មិនជា​ទីគាប់ចិត្ត ដល់កើត​ជាមនុស្ស។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ សម្ជប្បលាបៈ ដែល​បុគ្គល​ថ្នឹកហើយ ចំរើនហើយ ធ្វើឲ្យច្រើនហើយ ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីនរក ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​កំណើត​តិរច្ឆាន ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​បិត្តិវិស័យ។ ផលនៃសម្ជប្បលាបៈ ដែលស្រាល​ជាងផល​ទាំងអស់ រមែងប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីពាក្យដែល​មិនគួរកាន់យក ដល់​កើត​ជាមនុស្ស។ ម្នាលភិក្ខុ​ទាំងឡាយ កាផឹកនូវ​សុរា និង​​មេរ័យ ដែលបុគ្គល​ថ្នឹកហើយ ចំរើនហើយ ធ្វើឲ្យច្រើនហើយ ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីនរក ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បីកំណើត​តិរច្ឆាន ប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​បិត្តិវិស័យ។ ផលនៃការ​ផឹក​នូវសុរាមេរ័យ ដែលស្រាល​ជាងផល​ទាំង​អស់ រមែងប្រព្រឹត្តទៅ ដើម្បី​ភាពជាឆ្កួត ដល់កើត​ជាមនុស្ស។

ចប់ ទានវគ្គ ទី៤។

ឧទ្ទានក្នុងវគ្គនោះ គឺ

និយាយអំពីទាន ពីរលើក អំពីវត្ថុ ១ អំពីបុញ្ញក្ខេត្ត ១ អំពី​ការកើតឡើង​នៃទាន ១ អំពី​បុញ្ញកិរិយាវត្ថុ ១ អំពី​សប្បុរស ពីរលើក អំពីផល​ដ៏ស្រាលជាងផល​ទាំងអស់ ១ អំពី​អានិសង្ស ១។

 

លេខយោង

km/tipitaka/sut/an/08/sut.an.08.v04.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2023/04/02 02:19 និពន្ឋដោយ Johann