km:tipitaka:sut:sn:12:sut.sn.12



និទានសំយុត្ត ទី១

សង្ខេប

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

sn 12 បាលី cs-km: sut.sn.12 អដ្ឋកថា: sut.sn.12_att PTS: ?

និទានសំយុត្ត ទី១

?

បកប្រែពីភាសាបាលីដោយ

ព្រះសង្ឃនៅប្រទេសកម្ពុជា ប្រតិចារិកពី sangham.net ជាសេចក្តីព្រាងច្បាប់ការបោះពុម្ពផ្សាយ

ការបកប្រែជំនួស: មិនទាន់មាននៅឡើយទេ

អានដោយ (គ្មានការថតសំលេង៖ ចង់ចែករំលែកមួយទេ?)

ពុទ្ធវគ្គ ទី១

(បដិច្ចសមុប្បាទ)សូត្រ ទី១ (sut.sn.12.001 | ភាគទី ៣១)

ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់ប្រៀនប្រដៅ អរិយសច្ច ទី ២ និងទី ៣ គឺ សង្សារ និងនិព្វានៈ ការកើតឡើងដោយអាស្រ័យហេតុ។

 

(វិភង្គ)សូត្រ ទី២ (sut.sn.12.002 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(បដិបទា)សូត្រ ទី៣ (sut.sn.12.003 | ភាគទី ៣១)

មិច្ឆាបដិបត្តិ និងសម្មាបដិបត្តិ។

 

(វិបស្សី)សូត្រ ទី៤ (sut.sn.12.004 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(សិខី)សូត្រ ទី៥ ដោល (គោតម)សូត្រ ទី១០ (sut.sn.12.005 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

អាហារវគ្គ ទី២

(អាហារ)សូត្រ ទី១ (sut.sn.12.011 | ភាគទី ៣១)

ព្រះពុទ្ធ​ទ្រង់​ប្រៀន​ប្រដៅ​អំពី​អាហារ ៤យ៉ាង។

 

(មោឡិយផគ្គុន)សូត្រ ទី២ (sut.sn.12.012 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(សមណព្រាហ្មណ)សូត្រ ទី៣ (sut.sn.12.013 | ភាគទី ៣១)

បុគ្គល​​ដែល​​ដឹង​​ហេតុ​​និង​​ផល​ (បដិច្ចសមុប្បាទ) ច្បាស់​​លាស់ ព្រះពុទ្​ធ​ទ្រង់​​ត្រាស់​​ហៅ​ ពិត​ជា​​សមណៈ ឬ​​ព្រាហ្មណ៍។

 

(ទុតិយសមណព្រាហ្មណ)សូត្រ ទី៤ (sut.sn.12.014 | ភាគទី ៣១)

បុគ្គល​​ដែល​​ដឹង​​ហេតុ​​និង​​ផល​ (បដិច្ចសមុប្បាទ) ច្បាស់​​លាស់ ព្រះពុទ្ធទ្រង់​​ត្រាស់​​ហៅ​ ពិត​ជា​​សមណៈ ឬ​​ព្រាហ្មណ៍។

 

(ច្ចានគោត្ត)សូត្រ ទី៥ (sut.sn.12.015 | ភាគទី ៣១)

វត្ថុទាំងពួងមាន… វត្ថុទាំងពួងមិនមាន… ហើយ​និង​ព្រះ​ធម៌​របស់​ព្រះពុទ្ធ។

 

(ធម្មកថិក)សូត្រ ទី៦ (sut.sn.12.016 | ភាគទី ៣១)

ដូ​ម្តេច​ដែល​ព្រះ​សម្មាសម្ពុទ្ធ ត្រាស់​ថា ជា​ធម្មកថិក?

 

(អចេលកស្សប)សូត្រ ទី៧ (sut.sn.12.017 | ភាគទី ៣១)

អចេល​ឆ្ងល់​សួរ​ថា​៖ «ទុក្ខ​កើត​ឡើង​ដោយ​ខ្លួន​ឯង​ឬ? ដោយអ្នក​​ផ្សេង? ដោយ​ទាំង​ពីរ? ដោយ​មិន​មែន​ទេ?« ដូ​ច្នេះ​តើ​អ្វី​ជា​ហេតុ​នៃ?

 

(តិម្ពរុក)សូត្រ ទី៨ (sut.sn.12.018 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ពាលបណ្ឌិត)សូត្រ ទី៩ (sut.sn.12.019 | ភាគទី ៣១)

អ្នក​ធ្លាប់​បាន​ស្គាល់​ពាក្យ​ថា ពាល​បណ្ឌិត និង​សង្គម ក្នុង​ធម៌​ថា ពាល និង​បណ្ឌិត មាន​អត្ថន័យ​ល្អ​ជាង។ និង​លោក​បណ្ឌិត​ក្នុង​កុដិ​លោក​មាន​ជំនន់​ជំពាក់​ជាប់​គ្នា ប៉ុន្តែ​ពួក​គេ​ទាំង​ពីរ​មាន​ភាព​ខុស​ប្លែកគ្នា ព្រះ​ពុទ្ធ​លោក​បាន​សិក្សា​ស្រាវ​ជ្រាវ…

 

(បច្ចយ)សូត្រ ទី១០ (sut.sn.12.020 | ភាគទី ៣១)

ការ​សន្មត់​គ្រប់​បែប​យ៉ាង ថា (ខ្ញុំ)មានឬមិនមាន ជាឫមិនជា បាន​ជា… នឺង​ជា… (១០៨ តណ្ហា​​វិតក្ក) មិន​កើត​ឡើង​ចំពោះ​អ្នក​ដឹង ឃើញ​បដិច្ចសមុប្បាទ​ធម៌ និង​បដិច្ចសមុប្បន្នធម៌។

 

ទសពលវគ្គ ទី៣

(ទសពល)សូត្រ ទី១ (sut.sn.12.021 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ទុតិយទសពល)សូត្រ ទី២ (sut.sn.12.022 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ឧបនិស)សូត្រ ទី៣ (sut.sn.12.023 | ភាគទី ៣១)

កិរិយា​អស់​ទៅ​នៃ​អាសវ (មគ្គ) មាន​ហេតុ តាម​លំដាប់ ដូចរងទុក្ខដែរ កាល​បើ​​ឃើញ​​នូវ​អរិយសច្ច ៤។

 

(អញ្ញតិត្ថិយ)សូត្រ ទី៤ (sut.sn.12.024 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ភូមិជ)សូត្រ ទី៥ (sut.sn.12.025 | ភាគទី ៣១)

ព្រះ​ភូមិជ សួរ​អំពី សុខ និង​ទុក្ខ… នឹង​ព្រះ​សារីបុត្ត។ តើ​ព្រះ​មាន​ព្រះភាគ បាន​ត្រាស់​ដូ​ម្តេច​ខ្លះ នឹង​ព្រះ​អានន្ន អំពី​សុខ និង​ទុក្ខ…?

 

(ឧបវាណ)សូត្រ ទី៦ (sut.sn.12.026 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(បច្ចយ)សូត្រ ទី៧ (sut.sn.12.027 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ភិក្ខុ)សូត្រ ទី៨ (sut.sn.12.028 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(សមណព្រាហ្មណ)សូត្រ ទី៩ (sut.sn.12.029 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ទុតិយសមណព្រាហ្មណ)សូត្រ ទី១០ (sut.sn.12.030 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

កឡារខត្តិយវគ្គ ទី៤

(ភូត)សូត្រ ទី១ (sut.sn.12.031 | ភាគទី ៣១)

បុគ្គលដែលសាមញ្ញ និង​បុគ្គល​ដែល​ប្រតិបត្តិ​តាមធម៌ និង​បុគ្គល​ដែល​បាន​ដឹង​ច្បាស់​នូវ​ធម៌​នោះ មាន​លក្ខណៈ​ខុស​គ្នា​យ៉ាង​ណា?

 

(កឡារ)សូត្រ ទី២ (sut.sn.12.032 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ញាណវត្ថុ)សូត្រ ទី៣ (sut.sn.12.033 | ភាគទី ៣១)

មាន​សេចក្តី​ឧបមា​ថា បើ​ទ្វារ​ទ្រុង​បាន​បើក បក្សី​ណា​នឹង​ឈរ​នៅ​ជិត​ទ្វារ ឬ​ឈរ​នៅ​ទី​តាំង​ត្រូវ ដើម្បី​នឹង​ចាក​ចេញ?

 

(ទុតិយញាណវត្ថុ)សូត្រ ទី៤ (sut.sn.12.034 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(អវិជ្ជាបច្ចយ)សូត្រ ទី៥ (sut.sn.12.035 | ភាគទី ៣១)

ភិក្ខុ​ព្យាយាម​​កំណត់​​អត្តសញ្ញាណ ឫ​អន​អត្តសញ្ញាណ (ទិដ្ឋ​ភាព) ទៅ​ក្នុង​បដិច្ចសមុប្បាទ​​ធម៌។ ព្រះ​តថាគត តែង​សំដែង​ធម៌ ដោយ​បទកណ្តាល​ថា ជរា និង​មរណៈ​កើត​មាន ព្រោះ​ជាតិ​ជា​បច្ច័យ។

 

(ទុតិយអវិជ្ជាបច្ចយ)សូត្រ ទី៦ (sut.sn.12.036 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(នតុម្ហ)សូត្រ ទី៧ (sut.sn.12.037 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ចេតនា)សូត្រ ទី៨ (sut.sn.12.038 | ភាគទី ៣១)

អ្វី​ដែល​កើត​ឡើង​មាន​ចេតនា​ជា​ហេតុ វា​ជា​ឫស។ តាំង​ចិត្ត​សេពគប់ តាំង​នៅ​ជា​មួយ​គ្នា ប្រាថ្នា​អ្វី​ក៏​មក​ដល់។

 

(ទុតិយចេតនា)សូត្រ ទី៩ (sut.sn.12.039 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(តតិយចេតនា)សូត្រ ទី១០ (sut.sn.12.040 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

គហបតិវគ្គ ទី៥

(បញ្ចវេរភយ)សូត្រ ទី១ (sut.sn.12.041 | ភាគទី ៣១)

ការ​ថប់បារម្ភ​មាន​ហេតុ​ផល​របស់​វា។ ការ​​ទៅ​​ដល់​​ទន្លេ​​នៃ​​ព្រះ​ធម៌​ មាន​ន័យ​​ថា​ បាន​​រួច​​ផុត​​ពី​​ការ​​ភ័យ​​ខ្លាច​​៥​​ប្រភេទ។

 

(ទុតិយបញ្ចវេរភយ)សូត្រ ទី២ (sut.sn.12.042 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ទុក្ខ)សូត្រ ទី៣ (sut.sn.12.043 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(លោក)សូត្រ ទី៤ (sut.sn.12.044 | ភាគទី ៣១)

ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធ​ទ្រង់​ប្រៀន​ប្រដៅ​អំពី​ការ​កើត​ឡើង និង​ការ​រលត់​នៃ​លោក (=ទុក្ខ)។

 

(ញាតិក)សូត្រ ទី៥ (sut.sn.12.045 | ភាគទី ៣១)

ព្រះ​មាន​ព្រះ​ភាគ៖ ការ​ជួប​ជុំគ្នា ញាតិ​ទាំង​ឡាយ​នៅ​ក្នុង​ភព ជា​ផស្សៈ។

 

(អញ្ញតរព្រាហ្មណ)សូត្រ ទី៦ (sut.sn.12.046 | ភាគទី ៣១)

ព្រះពុទ្ធ​មិន​ចង់​ឱ្យ​​ជាប់​គាំង​ក្នុង​ការ​សន្មតអំ​ពី​កម្ម​ផ្ទាល់​ខ្លួន។

 

(ជាណុស្សោណិ)សូត្រ ទី៧ (sut.sn.12.047 | ភាគទី ៣១)

«របស់​ទាំង​អស់ (លោក) មាន ឬ របស់​ទាំង​អស់ (អ្វីៗ) មិន​មាន​ទេ»៖ សំណួរ​ទាំង​ពីរ​នេះ​មិន​មាន​ប្រយោជន៍​ទេ។

 

(លោកាយតិក)សូត្រ ទី៨ (sut.sn.12.048 | ភាគទី ៣១)

ទិដ្ឋិ ៤ យ៉ាង របស់​វិទ្យាសាស្ត្រ (លោកាយតៈ) និង ព្រះ​ធម៌។

 

(អរិយសាវក)សូត្រ ទី៩ (sut.sn.12.049 | ភាគទី ៣១)

កាល​បើ​របស់​អ្វី មាន ទើប​របស់​អ្វី​មាន​ហ្ន៎ របស់​អ្វី​កើត​ឡើង? មាន​ឬ​មិន​មាន៖ ទាំង​ពីរ​មិន​មាន​មូលដ្ឋាន​នៅ​ក្នុង​សាសនា​នេះ។

 

(ទុតិយអរិយសាវក)សូត្រ ទី១០ (sut.sn.12.050 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

ទុក្ខវគ្គ ទី៦

(បរិវីមំសន)សូត្រ ទី១ (sut.sn.12.051 | ភាគទី ៣១)

ពិចារណា​ឃើញ​ទុក្ខ​ហើយ ពិចារណា​ដោយ​ប្រពៃ​នូវ​ដោយហេតុ​នោះ នាំ​ឲ្យ​រួច​ចាក​ទុក្ខ។

 

(ឧបាទាន)សូត្រ ទី២ (sut.sn.12.052 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(សំយោជន)សូត្រ ទី៣ (sut.sn.12.053 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ទុតិយសំយោជន)សូត្រ ទី៤ (sut.sn.12.054 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(មហារុក្ខ)សូត្រ ទី៥ (sut.sn.12.055 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ទុតិយមហារុក្ខ)សូត្រ ទី៦ (sut.sn.12.056 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(តរុណរុក្ខ)សូត្រ ទី៧ (sut.sn.12.057 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(នាមរូប)សូត្រ ទី៨ (sut.sn.12.058 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(វិញ្ញាណ)សូត្រ ទី៩ (sut.sn.12.059 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(និទាន)សូត្រ ទី១០ (sut.sn.12.060 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

មហាវគ្គ ទី៧

(អស្សុតវា)សូត្រ ទី១ (sut.sn.12.061 | ភាគទី ៣១)

ហេតុ​​អ្វី​​បាន​​ជា​​ព្រះពុទ្ធ​​ ចង់​​ឱ្យ​​អ្នក​​យល់​​អំពី​​រូបកាយ​​ច្បាស់​មុន?

 

(ទុតិយអស្សុតវា)សូត្រ ទី២ (sut.sn.12.062 | ភាគទី ៣១)

អរិយ​បុគ្គល មិន​ដែល​បង្រៀន​អំពី ខន្ធ ៥ ដល់​មនុស្ស​មិន​ទាន់​អភិវឌ្ឍ​កាយ មិន​ទាន់មាន​សិល​ពិត នៅ​ឡើយ​ទេ។ ព្រះ​សូត្រ​​​​ពន្យល់​​អំពី​ បដិច្ចសមុប្បាទ​ធម៌។

 

(បុត្តមំសូបម)សូត្រ ទី៣ (sut.sn.12.063 | ភាគទី ៣១)

រឿង​ដ៏​ល្បីល្បាញ «សាច់របស់កូនប្រុស»។ ផ្តើម​​ពី​​អាហារ​​ធម្មតា ព្រះ​​សម្មា​សម្ពុទ្ធ​ទ្រង់​​ប្រទាន​​គំរូ​ អំពី​​របៀប​​ចាត់​​ទុក​​អាហារ ​គ្រប់​​ប្រភេទ​ ដើម្បី​​បាន​​នូវ​​ការ​​រំដោះ​។

 

(អត្ថិរាគ)សូត្រ ទី៤ (sut.sn.12.064 | ភាគទី ៣១)

រាគ​តាំង​ក្នុង​អាហារ ៤ យ៉ាង​នាំ​សត្វ​ឲ្យ កើត ចាស់ ឈឺ ស្លាប់… បើ​រាគ​មិន​មាន​ទី​តាំង​ទេ ការ​កើត ចាស់ ឈឺ ស្លាប់ នឹង​ត្រូវ​បញ្ចប់។

 

(នគរ)សូត្រ ទី៥ (sut.sn.12.065 | ភាគទី ៣១)

ព្រះពុទ្ធ​​កសាង​​ទីក្រុង​​បុរាណ​​ឡើងវិញ។

 

(សម្មស)សូត្រ ទី៦ (sut.sn.12.066 | ភាគទី ៣១)

ព្រះពុទ្ធ​ពន្យល់​យ៉ាង​លម្អិត អំពី​ការ​ជញ្ជឹង​គិត​នៃ​ធម៌​ក្នុងខ្លួន ធម៌​មួយ​ណា និង​ដោយ​របៀប​ណា។

 

(នឡកលាបី)សូត្រ ទី៧ (sut.sn.12.067 | ភាគទី ៣១)

សួរថា «អ្នកណា?» គ្រាន់តែរារាំងដើម្បីយល់មូលហេតុ និងផលច្បាស់។

 

(កោសម្ពិ)សូត្រ ទី៨ (sut.sn.12.068 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ឧបយន្តិ)សូត្រ ទី៩ (sut.sn.12.069 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(សុសិម)សូត្រ ទី១០ (sut.sn.12.070 | ភាគទី ៣១)

មិន​មែន​ព្រះ​អរហន្ត​ទាំង​អស់​សុទ្ធ​តែ​មានឫទ្ធិ​ទេ។ ហើយ​​ល្អ​​​​មិន​​បាន​​បួស​​ទៅ​​ធ្វើ​​ជំនួញ។

 

សមណព្រាហ្មណវគ្គ ទី៨

(ជរាមរណ)សូត្រ ទី១ (sut.sn.12.071 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ជាតិសុត្តាទិទ)សូត្រ ទី២ (sut.sn.12.072 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

សូត្រ ទី៣ (sut.sn.12.073 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

សូត្រ ទី៤ (sut.sn.12.074 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

សូត្រ ទី៥ (sut.sn.12.075 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

សូត្រ ទី៦ (sut.sn.12.076 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

សូត្រ ទី៧ (sut.sn.12.077 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

សូត្រ ទី៨ (sut.sn.12.078 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

សូត្រ ទី៩ (sut.sn.12.079 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

សូត្រ ទី១០ (sut.sn.12.080 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

សូត្រ ទី១១ (sut.sn.12.081 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

អន្តរបេយ្យាលៈ (sut.sn.12.082 | ភាគទី ៣១)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 
 

លេខយោង

km/tipitaka/sut/sn/12/sut.sn.12.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2023/04/02 02:18 និពន្ឋដោយ Johann