km:tipitaka:sut:sn:35:sut.sn.35



សឡាយតនសំយុត្ត ទី១

សង្ខេប

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

sn 35 បាលី cs-km: sut.sn.35 អដ្ឋកថា: sut.sn.35_att PTS: ?

សឡាយតនសំយុត្ត ទី១

?

បកប្រែពីភាសាបាលីដោយ

ព្រះសង្ឃនៅប្រទេសកម្ពុជា ប្រតិចារិកពី sangham.net ជាសេចក្តីព្រាងច្បាប់ការបោះពុម្ពផ្សាយ

ការបកប្រែជំនួស: មិនទាន់មាននៅឡើយទេ

អានដោយ (គ្មានការថតសំលេង៖ ចង់ចែករំលែកមួយទេ?)

អនិច្ចវគ្គ ទី១

(អជ្ឈត្តានិច្ច)សូត្រ ទី១ (sut.sn.35.001 | ភាគទី ៣៥)

តើធ្វើ​ដូច​ម្តេច​ ដើម្បី​របៀប​ពិចារណា​សរីរាង្គ​អារម្មណ៍​ ៦ សម្រាប់​សេរីភាព?

 

(អជ្ឈត្តទុក្ខ)សូត្រ ទី២ (sut.sn.35.002 | ភាគទី ៣៥)

ការ​ពិចារណា​សរីរាង្គ​អារម្មណ៍​ ៦។

 

(អជ្ឈត្តានត្ត)សូត្រ ទី៣ (sut.sn.35.003 | ភាគទី ៣៥)

ការ​ពិចារណា​​ភ្នែក ត្រចៀក… ចិត្ត​តាមរបៀបត្រឹមត្រូវ។

 

(ពាហិរានិច្ច)សូត្រ ទី៤ (sut.sn.35.004 | ភាគទី ៣៥)

«រូប…ទាំងឡាយមិនទៀង» មាន​ន័យ​ថា​អី?

 

(ពាហិរទុក្ខ)សូត្រ ទី៥ (sut.sn.35.005 | ភាគទី ៣៥)

តើ​ធ្វើ​ដូច​ម្តេច​ដើម្បី​របៀប​ពិចារណា​វត្ថុ​នៃ​សរីរាង្គ​អារម្មណ៍​យ៉ាង​ត្រឹម​ត្រូវ?

 

(ពាហិរានត្ត)សូត្រ ទី៦ (sut.sn.35.006 | ភាគទី ៣៥)

ការ​ពិចារណា​វត្ថុ​នៃ​សរីរាង្គ​អារម្មណ៍​យ៉ាង​ត្រឹម​ត្រូវ។

 

(អជ្ឈត្តានិច្ចាតីតានាគត)សូត្រ ទី៧ (sut.sn.35.007 | ភាគទី ៣៥)

ការ​របៀប​មើល​ ភ្នែក ត្រចៀក… ចិត្ត នែអតីតកាល អនាគតកាល និងបច្ចុប្បន្ន។

 

(អជ្ឈត្តទុក្ខាតីតានាគត)សូត្រ ទី៨ (sut.sn.35.008 | ភាគទី ៣៥)

ការ​របៀប​មើល​ ភ្នែក ត្រចៀក… ចិត្ត នែអតីតកាល អនាគតកាល និងបច្ចុប្បន្ន។

 

(អជ្ឈត្តានត្តាតីតានាគត)សូត្រ ទី៩ (sut.sn.35.009 | ភាគទី ៣៥)

ការឃើញ ភ្នែក ត្រចៀក… ចិត្ត នែអតីតកាល អនាគតកាល និងបច្ចុប្បន្ន។

 

(ពាហិរានិច្ចាតីតានាគត)សូត្រ ទី១០ (sut.sn.35.010 | ភាគទី ៣៥)

ការ​របៀប​មើលទោស​ រូប សំឡេង ក្លិន … គំនិត នែអតីតកាល អនាគតកាល និងបច្ចុប្បន្ន។

 

(ពាហិរទុក្ខាតីតានាគតសូត្រ ទី១១) (sut.sn.35.011 | ភាគទី ៣៥)

វត្ថុនៃអារម្មណ៍​ណា អតីត​កាល អនាគត​កាល ជា​ទុក្ខ។ មិន​ចាំបាច់​និយាយ​អំពី​បច្ចុប្បន្ន​ទេ។

 

(ពាហិរានត្តាតីតានាគតសូត្រ ទី១២) (sut.sn.35.012 | ភាគទី ៣៥)

វត្ថុនៃអារម្មណ៍​ណា អតីត​កាល អនាគត​កាល មិន​មែន​ជា​របស់​ផ្ទាល់​ខ្លួន​ទេ។ មិន​ចាំបាច់​និយាយ​អំពី​បច្ចុប្បន្ន​ទេ។

 

យមកវគ្គ ទី២

(បឋមបុព្វេសម្ពោធ)សូត្រ ទី១ (sut.sn.35.013 | ភាគទី ៣៥)

អ្វី​ហ្ន៎ ជា​អានិសង្ស ជា​ទោស​របស់ភ្នែក អ្វីជាគ្រឿងរលាស់ចេញនូវភ្នែក ត្រចៀក ច្រមុះ អណ្តាត កាយ នីងចិត្ត?

 

(ទុតិយបុព្វេសម្ពោធ)សូត្រ ទី២ (sut.sn.35.014 | ភាគទី ៣៥)

អ្វី​ហ្ន៎ ជា​អានិសង្ស​ អ្វីជាទោស អ្វីជាគ្រឿងរលាស់ចេញ នូវរូប សំឡេង ក្លិន រស ផោដ្ឋឰៈ នីង​រលាស់​ធម្មារម្មណ៍?

 

(បឋមអស្សាទបរិយេសនសុ)សូត្រ ទី៣ (sut.sn.35.015 | ភាគទី ៣៥)

អ្នកដឹងច្បាស់ នូវអានិសង្ស នូវទោស នូវគ្រឿងរលាស់ចេញ នៃអាយតនៈ ខាងក្នុងទាំង ៦។

 

(ទុតិយអស្សាទបរិយេសន)សូត្រ ទី៤ (sut.sn.35.016 | ភាគទី ៣៥)

អ្នកដឹងច្បាស់ នូវអានិសង្ស នូវទោស នូវគ្រឿងរលាស់ចេញ នៃអាយតនៈ ខាងក្រៅទាំង ៦។

 

(បឋមនោចេអស្សាទ)សូត្រ ទី៥ (sut.sn.35.017 | ភាគទី ៣៥)

«សត្វ​ទាំង​ឡាយ មិន​បាន​ដឹង​ច្បាស់ តាម​ពិត នូវ​អានិសង្ស ថា​ជា​អានិសង្ស នូវ​ទោស ថា​ជា​ទោស នូវ​គ្រឿង​រលាស់​ចេញ ថា​ជា​គ្រឿង​រលាស់​ចេញ នៃ​អាយតនៈ ខាង​ក្នុង​ទាំង ៦ នេះ អស់​កាល​ត្រឹម​ណា។»

 

(ទុតិយនោចេអស្សាទ)សូត្រ ទី៦ (sut.sn.35.018 | ភាគទី ៣៥)

«សត្វ​ទាំង​ឡាយ មិន​បាន​ដឹង​ច្បាស់ តាម​ពិត នូវ​អានិសង្ស ថា​ជា​អានិសង្ស … នៃ​អាយតនៈ ខាង​ក្រៅទាំង ៦ នេះ អស់​កាល​ត្រឹម​ណា។»

 

(បឋមាភិនន្ទ)សូត្រ ទី៧ (sut.sn.35.019 | ភាគទី ៣៥)

«បុគ្គល​ណា ត្រេកអរ​ចំពោះ​ភ្នែក… ចិត្ត បុគ្គល​នោះ ឈ្មោះ​ថា ត្រេកអរ​ចំពោះ​ទុក្ខ។»

 

(ទុតិយាភិនន្ទ)សូត្រ ទី៨ (sut.sn.35.020 | ភាគទី ៣៥)

«បុគ្គល​ណា ត្រេកអរ​ចំពោះ​រូប… ធម្មារម្មណ៍ បុគ្គល​នោះ​ឈ្មោះ​ថា ត្រេកអរ​ចំពោះ​ទុក្ខ។»

 

(បឋមទុក្ខុប្បាទ)សូត្រ ទី៩ (sut.sn.35.021 | ភាគទី ៣៥)

កើត​​នៅ​​ភ្នែក ត្រចៀក ច្រមុះ អណ្ដាត ចិត្ត​ មាន​​ន័យ​​ថា កើត​​ចាស់ ឈឺ ស្លាប់​​នៅ​​ទី​នោះ។

 

(ទុតិយទុក្ខុប្បាទសុ)សូត្រ ទី១០ (sut.sn.35.022 | ភាគទី ៣៥)

ការ​​កើត​​នៅ​​ក្នុង​រូប​ណា សំឡេង ក្លិន រសជាតិ គំនិត​ណា​ មាន​ន័យ​ថា កើត​​ចាស់ ឈឺ ស្លាប់​​នៅ​​ទី​​នោះ។

 

សព្វវគ្គ ទី៣

(សព្វ)សូត្រ ទី១ (sut.sn.35.023 | ភាគទី ៣៥)

អ្វី​ទៅ​ដែល​ហៅ​ថា​អ្វីៗ ទាំង​អស់?

 

(បហាន)សូត្រ ទី២ (sut.sn.35.024 | ភាគទី ៣៥)

និយាយ​អំពី​ការ​លះ​បង់វត្ថុ​ទាំង​ពួង។

 

(អភិញ្ញាបរិញ្ញាបហាន)សូត្រ ទី៣ (sut.sn.35.025 | ភាគទី ៣៥)

«ធម៌​សម្រាប់​ការ​លះ​បង់ នូវ​អាយតនៈ​ទាំង​ពួង ដោយ​អភិញ្ញា និង​បរិញ្ញា»។

 

(បឋមអបរិជានន)សូត្រ ទី៤ (sut.sn.35.026 | ភាគទី ៣៥)

និយាយ​អំពី​ការ​កំណត់​ដឹង នៅវត្ថុ​ទាំង​ពួង។

 

(ទុតិយអបរិជានន)សូត្រ ទី៥ (sut.sn.35.027 | ភាគទី ៣៥)

និយាយ​អំពី​ការ​កំណត់​ដឹង នៅវត្ថុ​ទាំង​ពួង។

 

(អាទិត្ត)សូត្រ ទី៦ (sut.sn.35.028 | ភាគទី ៣៥)

ព្រះ​សូត្រ​ដ៏ល្បី​អំពី​ការ​ដុត​ពិ​ភព​លោក ដល់​ព្រះសង្ឃ​ដែល​ធ្លាប់​ធ្វើ​ពិធី​បូជា​ភ្លើង។

 

(អទ្ធភូត)សូត្រ ទី៧ (sut.sn.35.029 | ភាគទី ៣៥)

អំពី​របស់​ខ្វាក់ អំពី​កន្លែង​ដែលការ​​ពិត​មិន​អាច​មើល​ឃើញ។

 

(សមុគ្ឃាតសារុប្ប)សូត្រ ទី៨ (sut.sn.35.030 | ភាគទី ៣៥)

និយាយ​អំពី​បដិបទា​ដ៏​សមគួរ។

 

(បឋមសមុគ្ឃាតសប្បាយ)សូត្រ ទី៩ (sut.sn.35.031 | ភាគទី ៣៥)

និយាយ​អំពី​បដិបទា ជា​ទី​សប្បាយ។

 

(ទុតិយសមុគ្ឃាតសប្បាយ)សូត្រ ទី១០ (sut.sn.35.032 | ភាគទី ៣៥)

សូត្រ​ទី​ពីរ​អំពី​​បដិបទា ជា​ទី​សប្បាយ។

 

ជាតិធម្មវគ្គ ទី៤

(ជាតិធម្មាទិសុត្តទសកៈ) ទី១-១០ (sut.sn.35.033 | ភាគទី ៣៥)

វត្ថុ​​ទាំង ពួង​​មានអ្វីៗ ជា​ធម្មតា?

 

អនិច្ចវគ្គ ទី៥

(អនិច្ចាទិសុត្តនវកំ) ទី១-៩ (sut.sn.35.043 | ភាគទី ៣៥)

«របស់ទាំងអស់ មិនទៀងទេ ជា​ទុក្ខ មិន​មែន​ជា​របស់​ខ្លួន។ របស់​ទាំង​អស់ បុគ្គល​ត្រូវ​ដឹង​ជាក់ ត្រូវ​កំណត់​ដឹង ត្រូវ​តែ​លះ​បង់ ត្រូវ​ធ្វើ​ឲ្យ​ជាក់​ច្បាស់ ត្រូវ​កំណត់​ដឹង ដោយ​ប្រាជ្ញាដ៏ ក្រៃ​លែង មាន​ទោស​ជា​គ្រឿង​បៀត​បៀន។»

 

(ឧបស្សដ្ឋ)សូត្រ ទី១០ (sut.sn.35.052 | ភាគទី ៣៥)

«របស់​ទាំង​អស់ ជា​គ្រឿង​អន្តរាយ» របស់​ទាំង​អស់ ជា​អ្វីៗ?

 

អវិជ្ជាវគ្គ ទី១៦

(អវិជ្ជាបហាន)សូត្រ ទី១ (sut.sn.35.053 | ភាគទី ៣៥)

បុគ្គល កាល​ដឹង​យ៉ាង​នេះ កាល​ឃើញ យ៉ាង​នេះ​ឯង ទើប​លះ​បង់​អវិជ្ជា​បាន វិជ្ជា ក៏​កើត​ឡើង។

 

(សំយោជនបហាន)សូត្រ ទី២ (sut.sn.35.054 | ភាគទី ៣៥)

បុគ្គល​កាល​ដឹង យ៉ាង​នេះ កាល​ឃើញ​យ៉ាង​នេះ​ឯង ទើប​លះ​បង់​សញ្ញោជនៈ (កិលេស​ជា​គ្រឿង​ប្រកប​ចិត្ត គឺ​កិលេស​រឹង​ត្អឹង​ជា​គ្រឿង​ទាក់​ឆ្វាក់​រួប​រឹត ដែល​អាស្រ័យ​នៅ​នឹង​ចិត្ត)​ បាន។

 

(សំយោជនសមុគ្ឃាត)សូត្រ ទី៣ (sut.sn.35.055 | ភាគទី ៣៥)

ស្រដៀង​គ្នាសូត្រ​មុន

 

(អាសវបហាន)សូត្រ ទី៤ (sut.sn.35.056 | ភាគទី ៣៥)

ស្រដៀង​គ្នាសូត្រ​មុន នឹង​យក​អាសវៈ​ជាវត្ថុ។

 

(អាសវសមុគ្ឃាត)សូត្រ ទី៥ (sut.sn.35.057 | ភាគទី ៣៥)

ស្រដៀង​គ្នាសូត្រ​មុន

 

(អនុសយបហាន)សូត្រ ទី៦ (sut.sn.35.058 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(អនុសយសមុគ្ឃាត)សូត្រ ទី៧ (sut.sn.35.059 | ភាគទី ៣៥)

«ទើបអនុស័យរលើងទៅបាន។» ស្រដៀង​គ្នាសូត្រ​មុន

 

(សព្វុបាទានបរិញ្ញា)សូត្រ ទី៨ (sut.sn.35.060 | ភាគទី ៣៥)

ធម៌ ដែល​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ ដើម្បី​កំណត់​ដឹង នូវ​ឧបាទាន​ទាំង​ពួង។

 

(បឋមសព្វុបាទានបរិយាទាន)សូត្រ ទី៩ (sut.sn.35.061 | ភាគទី ៣៥)

ធម៌ ដែល​ប្រព្រឹត្ត​ទៅ ដើម្បី​គ្រប​សង្កត់ នូវ​ឧបាទាន​ទាំង​ពួង។

 

(ទុតិយសព្វុបាទានបរិយាទាន)សូត្រ ទី១០ (sut.sn.35.062 | ភាគទី ៣៥)

ស្រដៀង​គ្នាសូត្រ​មុន

 

មិគជាលវគ្គ ទី២៧

(បឋមមិគជាល)សូត្រ ទី១ (sut.sn.35.063 | ភាគទី ៣៥)

តើ​ការ​រស់​នៅ​ម្នាក់​ឯង មាន​ន័យ​ដូច​ម្តេច?

 

(ទុតិយមិគជាល)សូត្រ ទី២ (sut.sn.35.064 | ភាគទី ៣៥)

កាល មិន​ត្រេក​អរ មិន​សរសើរ មិន​ជាប់​ចិត្ត​នឹងរូប… (ពី​អ្វី​ដែល​មិនជា​ពិត គ្មានទីជម្រក) នោះ សេចក្តី​ត្រេក​ត្រអាល រមែង​រលត់​ទៅ។

 

(បឋមសមិទ្ធិមារបញ្ហា)សូត្រ ទី៣ (sut.sn.35.065 | ភាគទី ៣៥)

«មារ ឬ​សេចក្តី​បញ្ញាត្តិ​ថាមារ ដោយ​ហេតុ​ដូច​ម្តេច​ខ្លះ។» តើ​​មារ​អាក្រក់​​នេះ ​ជា​ពី​ណា ជា​អ្វី?

 

(សមិទ្ធិសត្តបញ្ហា)សូត្រ ទី៤ (sut.sn.35.066 | ភាគទី ៣៥)

«សត្វ ឬ​សេចក្តី​បញ្ញាត្តិ​ថាសត្វ ដោយ​ហេតុ​ដូច​ម្តេច​ខ្លះ។» តើ​​សត្វនេះ ​ជា​ពី​ណា ជា​អ្វី? (នៅក្នុងលម្អិតសូមមើល សូត្រ មុន។)

 

(សមិទ្ធិទុក្ខបញ្ហា)សូត្រ ទី៥ (sut.sn.35.067 | ភាគទី ៣៥)

«ទុក្ខ ឬ​សេចក្តី​បញ្ញាត្តិ​ថាទុក្ខ ដោយ​ហេតុ​ដូច​ម្តេច​ខ្លះ។» តើ​​ទុក្ខ​វនេះ ​ជា​ពី​ណា ជា​អ្វី? (នៅក្នុងលម្អិតសូមមើល សូត្រ មុន។)

 

(សមិទ្ធិលោកបញ្ហា)សូត្រ ទី៦ (sut.sn.35.068 | ភាគទី ៣៥)

«លោក ឬ​សេចក្តី​បញ្ញាត្តិ​ថាលោក ដោយ​ហេតុ​ដូច​ម្តេច​ខ្លះ។» តើ​​លោកនេះ ​ជា​ពី​ណា ជា​អ្វី? (នៅក្នុងលម្អិតសូមមើល សូត្រ មុន។)

 

(ឧបសេនអាសីវិស)សូត្រ ទី៧ (sut.sn.35.069 | ភាគទី ៣៥)

យក​លោក​ជា​ជម្រក អ្នក​ទទួល​យក​ការ​ផ្លាស់ប្តូរ និង​អសន្តិសុខ​​ជា​សុវត្ថិភាព។

 

(ឧបវាណសន្ទិដ្ឋិក)សូត្រ ទី៨ (sut.sn.35.070 | ភាគទី ៣៥)

តើ​ការ​ឃើញ​ធម៌ មាន​ន័យ​ដូច​ម្តេច?

 

(បឋមឆផស្សាយតន)សូត្រ ទី៩ (sut.sn.35.071 | ភាគទី ៣៥)

អ្នកណា ឈ្មោះ​ថា ឆ្ងាយ​អំពី ធម្ម​វិន័យ​នេះ?

 

(ទុតិយឆផស្សាយតន)សូត្រ ទី១០ (sut.sn.35.072 | ភាគទី ៣៥)

អ្នកណា មិន​ឈ្មោះថា នៅ​ចប់​ព្រហ្មចរិយៈ​ឡើយ? មើល​ហើយ​ស៊ើបអង្កេត​ឱ្យ​ស៊ីជ ម្រៅម្តង​ទៀត​នៅ​ទី​នេះ។

 

(តតិយឆផស្សាយតន)សូត្រ ទី១១ (sut.sn.35.073 | ភាគទី ៣៥)

«អ្នក​ណា​នី​មួយ មិន​បាន​ដឹង​ច្បាស់​តាម​ពិត នូវ​ការ​កើត ការ​រលត់ អានិសង្ស ទោស និង​ការ​រលាស់​ចេញ នូវ​អាការ​របស់​ផស្សៈ ទាំង ៦ អ្នក​នោះ​ឈ្មោះ​ថា ឆ្ងាយ អំពី​ធម្មវិន័យ​នេះ។»

 

គិលានវគ្គ ទី៣៨

(បឋមគិលាន)សូត្រ ទី១ (sut.sn.35.074 | ភាគទី ៣៥)

ភិក្ខុ​ថ្មី​ឈឺ​ទទួល​បាន​ធម៌​ទេសនា​ពី​ព្រះ​សម្មាសម្ពុទ្ធ បាន​ដល់​អរិយ​ធម៌។

 

(ទុតិយគិលាន)សូត្រ ទី២ (sut.sn.35.075 | ភាគទី ៣៥)

ព្រះសង្ឃ​ថ្មី​មួយ​អង្គ​ទៀត ដែល​មាន​ជំងឺ​ទទួល​បាន​ការ​បង្រៀន​ពី​ព្រះ​សម្មាសម្ពុទ្ធ ក៏​ក្លាយ​ជា​ព្រះ​អរហន្ត​នៅ​ទី​នោះ។

 

(រាធអនិច្ច)សូត្រ ទី៣ (sut.sn.35.076 | ភាគទី ៣៥)

ព្រះ​រាធៈ​មាន​អាយុ​ សុំ​ការ​បង្រៀន​ខ្លីដ៏​ទូលំទូលាយ​មួយ។

 

(រាធទុក្ខ)សូត្រ ទី៤ (sut.sn.35.077 | ភាគទី ៣៥)

«របស់​ណា​ជា​ទុក្ខ អ្នក​ត្រូវ​លះ​បង់​សេចក្តី​ប៉ុងប៉ង ក្នុង​របស់​នោះ​ចេញ» បំណង​ប្រាថ្នា​សម្រាប់ ឬ បំណង​ប្រាថ្នា​គ្រប់គ្រង​លើវា។

 

(រាធអនត្ត)សូត្រ ទី៥ (sut.sn.35.078 | ភាគទី ៣៥)

សភាវៈ​ដូច​ម្តេច មិន​មែន​ជា​របស់​ខ្លួន?

 

(បឋមអវិជ្ជាបហាន)សូត្រ ទី៦ (sut.sn.35.079 | ភាគទី ៣៥)

«ធម៌​តែ​មួយ ដែល​ភិក្ខុ​លះ​បង់​ហើយ អវិជ្ជា ក៏​ឈ្មោះ​ថា លះ​បង់​បាន​ដែរ វិជ្ជា ក៏​កើត​ឡើង មាន​ដែរ​ឬ?»

 

(ទុតិយអវិជ្ជាបហាន)សូត្រ ទី៧ (sut.sn.35.080 | ភាគទី ៣៥)

«ធម៌​តែ​មួយ ដែល​ភិក្ខុ​លះ​បង់​ហើយ អវិជ្ជា ក៏​ឈ្មោះ​ថា លះ​បង់​បាន​ដែរ វិជ្ជា ក៏​កើត​ឡើង មាន​ដែរ​ឬ?»

 

(សម្ពហុលភិក្ខុ)សូត្រ ទី៨ (sut.sn.35.081 | ភាគទី ៣៥)

«ព្រហ្មចរិយៈ មាន​អ្វី​ជា​ប្រយោជន៍ ដែល​ពួក​លោក​ប្រព្រឹត្ត ក្នុង​សំណាក់​ព្រះ​សមណៈ​គោតម?»

 

(លោកបញ្ហា)សូត្រ ទី៩ (sut.sn.35.082 | ភាគទី ៣៥)

អ្វី​ដែល​ហៅថា​លោក លោក​ជា​អ្វី?

 

(ផគ្គុនបញ្ហា)សូត្រ ទី១០ (sut.sn.35.083 | ភាគទី ៣៥)

តើ​មាន​ភ្នែក ត្រចៀក ច្រមុះ អណ្ដាត កាយ ឬ​ចិត្ត អ្វីៗ ដែល​អាច​ទទួល​យក​បាន​ចំពោះ​ស្ថានភាពរំដោះ?

 

ឆន្នវគ្គ ទី៤៩

(បលោកធម្ម)សូត្រ ទី១ (sut.sn.35.084 | ភាគទី ៣៥)

«ពាក្យ​ដែល​គេ​តែង​ហៅ​ថា លោក លោក បពិត្រ​ព្រះអង្គ​ដ៏​ចម្រើន ដែល​គេ​ហៅ​ថា លោក តើ​ដោយ​ហេតុ​ដូច​ម្តេច។»

 

(សុញ្ញតលោក)សូត្រ ទី២ (sut.sn.35.085 | ភាគទី ៣៥)

«ពាក្យ​ដែល​គេ​តែង​ហៅ​ថា លោក​សូន្យ ៗ បពិត្រ​ព្រះអង្គ​ដ៏​ចម្រើន ដែល​គេ​ហៅ​ថា លោក​សូន្យ តើ​ដោយ​ហេតុ​ដូច​ម្តេច។»

 

(សំខិត្តធម្ម)សូត្រ ទី៣ (sut.sn.35.086 | ភាគទី ៣៥)

ព្រះ​​អានន្ទ​​ទូល​​សួរ​​ព្រះ​​សម្មាសម្ពុទ្ធ ដើម្បី​​ឲ្យ​​ព្រះ​អង្គ​​ប្រតិបត្តិ​​តែ​​ម្នាក់​​ឯង។

 

(ឆន្ន)សូត្រ ទី៤ (sut.sn.35.087 | ភាគទី ៣៥)

រឿង​​ដ៏​​ចម្រូង​ចម្រាស​​នៃ​​ការ​​ចាក​ចេញ​​របស់​​ព្រះ​ឆន្ន។

 

(បុណ្ណ)សូត្រ ទី៥ (sut.sn.35.088 | ភាគទី ៣៥)

ព្រះបុណ្ណ​សុំមេរៀនចុងក្រោយ ពីព្រះពុទ្ធ។ មុន​​នឹង​​បាត់​​ខ្លួន​​នៅ​ក្រោម​​មនុស្ស​​ព្រៃ ព្រះ​សម្មាសម្ពុទ្ធ​​ទ្រង់​​សាក​​ល្បង​​មើល​​ថា តើ​លោក បាន​ត្រៀម​​ខ្លួន​​ទៅ​​ទី​​នោះ​​ឬ​​អត់។

 

(ពាហិយ)សូត្រ ទី៦ (sut.sn.35.089 | ភាគទី ៣៥)

ព្រះ​​ពាហិយ​​សំ​ធម្ម​មួយពីព្រះ​​សម្មាសម្ពុទ្ធ ដើម្បី​​ឲ្យ​​ព្រះ​អង្គ​​ប្រតិបត្តិ​​តែ​​ម្នាក់​​ឯង។

 

(បឋមឯជា)សូត្រ ទី៧ (sut.sn.35.090 | ភាគទី ៣៥)

«សូម​ឲ្យ​អាត្មា​អញ មិន​មាន​តណ្ហា»!

 

(ទុតិយឯជា)សូត្រ ទី៨ (sut.sn.35.091 | ភាគទី ៣៥)

«…តែ​សត្វ​លោក នៅ​តែ​ត្រេកអរ​នឹង​ភព​ដដែល…»

 

(បឋមទ្វយ)សូត្រ ទី៩ (sut.sn.35.092 | ភាគទី ៣៥)

តើ​​មាន​​អ្វី​​នៅ​​ពី​​ក្រោយ​​គូ​ទាំង​​នោះ? តើ​អាច​ពន្យល់​បាន?

 

(ទុតិយទ្វយ)សូត្រ ទី១០ (sut.sn.35.093 | ភាគទី ៣៥)

«វិញ្ញាណ​អាស្រ័យ​អារម្មណ៍​ជា​គូៗ ទើប​កើត​បាន តើ​ដូច​ម្តេច​ខ្លះ?»

 

ឆឡវគ្គ ទី៥១០

(អទន្តអគុត្ត)សូត្រ ទី១ (sut.sn.35.094 | ភាគទី ៣៥)

«ហេតុ​ឲ្យ​កើត​ផស្សៈ​ទាំង ៦ នេះ ដែល​បុគ្គល​មិន​ទូន្មាន មិន​គ្រប់​គ្រង មិន​រក្សា មិន​សង្រួម​ហើយ តែង​នាំ​មក​នូវ​ទុក្ខ ដ៏​ក្រៃ​លែង» និង «ហេតុ​ឲ្យ​កើត​ផស្សៈ ទាំង ៦ នេះ ដែល​បុគ្គល​ទូន្មាន​ល្អ គ្រប់​គ្រង​ល្អ រក្សា​ល្អ សង្រួម​ល្អ​ហើយ តែង​នាំ​មក នូវ​សេចក្តី​សុខ ដ៏​ក្រៃ​លែង។»

 

(មាលុក្យបុត្ត)សូត្រ ទី២ (sut.sn.35.095 | ភាគទី ៣៥)

ព្រះ​មាលុក្យបុត្ត​ដ៏​​ចំណាស់​​រួច​​ហើយ សុំ​​ការ​​ប្រៀន​ប្រដៅ​​ខ្លី​​មួយ​​ពី​​ព្រះ​​សម្មាសម្ពុទ្ធ ហើយ​​ទទួល​​បាន​​សេចក្ដី​​លម្អិត​​ពន្យល់​​អំពី​​របៀប​​ចាត់​​ទុក​រូប សំឡេង … គំនិត។ «…បណ្តាធម៌ដែលត្រូវឃើញ ត្រូវឮ ត្រូវហិត… ត្រូវដឹងច្បាស់ ក្នុងរឿងនុ៎ះ អ្នកនឹងមានត្រឹមតែការឃើញ ចំពោះរូបដែលឃើញហើយ…» ធ្វើ​តាម​ការ​ណែនាំ​ដោយ​អន្ទះ​សារ ក្លាយ​ជា​ព្រះ​អរហន្ត។

 

(បរិហានធម្ម)សូត្រ ទី៣ (sut.sn.35.096 | ភាគទី ៣៥)

ធម៌​ជា​ហេតុ​សាប​សូន្យ ធម៌​ជា​ហេតុ​មិន​សាប​សូន្យ និង​អាយតនៈ​ដ៏​ចម្រើន​ក្រៃពេក។

 

(បមាទវិហារី)សូត្រ ទី៤ (sut.sn.35.097 | ភាគទី ៣៥)

អំពី​បុគ្គល ដែល​មាន​ប្រក្រតី​នៅ ដោយ​សេចក្តី​ប្រហែស​ និង​បុគ្គល​ដែល​មាន​ប្រក្រតី​នៅ ដោយ​ការ​មិនប្រហែស។ អប្បមាទ!

 

(សំវរ)សូត្រ ទី៥ (sut.sn.35.098 | ភាគទី ៣៥)

ព្រះ​ពុទ្ធ​សម្តែង​នូវ​ការ​សង្រួម និង​ការមិន​សង្រួម ដល់​អ្នក​ទាំង​ឡាយ។

 

(សមាធិ)សូត្រ ទី៦ (sut.sn.35.099 | ភាគទី ៣៥)

ចម្រើន​នូវ​សមាធិ ដើម្បី​​អ្វី?

 

(បដិសល្លាន)សូត្រ ទី៧ (sut.sn.35.100 | ភាគទី ៣៥)

សេចក្តី​ស្ងប់​ស្ងាត់ តែង​ដឹង​ច្បាស់​តាម​ពិត នូវអ្វី?

 

(បឋមនតុម្ហាកំ)សូត្រ ទី៨ (sut.sn.35.101 | ភាគទី ៣៥)

លះ​បង់ នូវ​របស់​នោះចេញ។ បើ​ពួក​អ្នក​លះ​បង់​បាន​ហើយ គង់​មាន​ប្រយោជន៍ និង​សេចក្តី​សុខ។ អ្វី​មិន​មែន​របស់​អ្នក?

 

(ទុតិយនតុម្ហាកំ)សូត្រ ទី៩ (sut.sn.35.102 | ភាគទី ៣៥)

លះ​បង់​របស់​អ្វី គង់​មាន​ប្រយោជន៍ និង​សេចក្តី​សុខ?

 

(ឧទក)សូត្រ ទី១០ (sut.sn.35.103 | ភាគទី ៣៥)

«ខ្ញុំ​ជា​អ្នក​ជីក​រំលើង នូវ​ឫស​គល់​នៃ​ទុក្ខ…» ឬ​ទេ?

 

យោគក្ខេមិវគ្គ ទី១១១

(យោគក្ខេមិ)សូត្រ ទី១ (sut.sn.35.104 | ភាគទី ៣៥)

ព្រះពុទ្ធ​បង្រៀន​ពី​របៀប​ក្លាយ​ជា​កូន​ខ្មែរ​ពិត​ប្រាកដ។ «ធម្ម​បរិយាយ ជា​ហេតុ​របស់​បុគ្គល អ្នក​មាន​សេចក្តី​ក្សេម(ខេមរៈ) ចាក​យោគៈ(នឹម) តើ​ដូច​ម្តេច?»

 

(ឧបាទាយ)សូត្រ ទី២ (sut.sn.35.105 | ភាគទី ៣៥)

«កាល​បើ​ហេតុ​អ្វី​មាន អាស្រ័យ​ហេតុ​អ្វី ទើប​សេចក្តី​សុខ ទុក្ខ​ខាង​ក្នុង កើត​ឡើង​បាន?»

 

(ទុក្ខសមុទយ)សូត្រ ទី៣ (sut.sn.35.106 | ភាគទី ៣៥)

កុំ​​ប៉ះ​​ពាល់​​ដឹង​​ខុស! ប្រសិន​បើ​អ្នក​ត្រូវបានជួប​ការ​ប៉ះ មាន​ន័យ​ថា​ជួប​ទុក្ខ។ប៉ុន្តែ​អ្វី​ដែល​មានន័យ​ថា​ការ​ប៉ះ?

 

(លោកសមុទយ)សូត្រ ទី៤ (sut.sn.35.107 | ភាគទី ៣៥)

«សេចក្តី​កើត​ឡើង និង​សេចក្តី​អស់​ទៅ​នៃ​លោក»។ មិន​ប៉ះ​ពាល់ មិន​កើត មិន​ស្លាប់។

 

(សេយ្យោហមស្មិ)សូត្រ ទី៥ (sut.sn.35.108 | ភាគទី ៣៥)

«កាល​បើ​ហេតុ​អ្វី​មាន អាស្រ័យ​ហេតុ​អ្វី ធ្វើ​អ្វី​ឲ្យ​ជា​ហេតុ ទើប​មាន​ការ​ប្រកាន់​ថា អាត្មាអញ ប្រសើរ (ជាង​គេ) ឬ​ថា អាត្មាអញ ស្មើ (នឹង​គេ) ឬ​ក៏​ថា អាត្មាអញ ថោក​ទាប (ជាង​គេ)។» អំពី​ហេតុ​នៃ​មានះ ៣ យ៉ាង។

 

(សំយោជនិយ)សូត្រ ទី៦ (sut.sn.35.109 | ភាគទី ៣៥)

«ធម៌ ជា​​ហេតុ​​នៃ​​សំយោជនៈ និង​សំយោជនៈ» (គ្រឿង​ប្រកប​ចិត្ត)

 

(ឧបាទានិយ)សូត្រ ទី៧ (sut.sn.35.110 | ភាគទី ៣៥)

«ធម៌ ជា​ហេតុ​នៃ​ឧបាទាន»។ ('ការកំសាន្ដ' 'ការរកស៊ីចិញ្ចឹម' 'គាំទ្រ')

 

(អជ្ឈត្តិកាយតនបរិជានន)សូត្រ ទី៨ (sut.sn.35.111 | ភាគទី ៣៥)

បើ​​ចង់​​ដោះ​​លែង អ្នក​​គួរ​​តែ​​ស៊ើប​អង្កេត​​«អ្នក​​ផ្តល់​​ឲ្យ»។

 

(ពាហិរាយតនបរិជានន)សូត្រ ទី៩ (sut.sn.35.112 | ភាគទី ៣៥)

អវិជ្ជា​ផស្សៈ និង​ឥទ្ធិពល​នៃការ​ប៉ះ។

 

(ឧបស្សុតិ)សូត្រ ទី១០ (sut.sn.35.113 | ភាគទី ៣៥)

កុំ​ភ្លេច​រៀន ចង​ចាំ និង​សូត្រ​មេរៀន​នៅ​ទី​នេះ!

 

លោកកាមគុណវគ្គ ទី២១២

(បឋមមារបាស)សូត្រ ទី១ (sut.sn.35.114 | ភាគទី ៣៥)

តើ​អ្នក​ណា​ឈ្មោះ​ថា ជាប់​ដោយ​ចំណង​នៃ​មារ?

 

(ទុតិយមារបាស)សូត្រ ទី២ (sut.sn.35.115 | ភាគទី ៣៥)

ធ្វើអ្វីដែល មារ​មិន​គួរ​ធ្វើ​តាម​ប្រាថ្នា​បាន​ឡើយ?

 

(លោកន្តគមន)សូត្រ ទី៣ (sut.sn.35.116 | ភាគទី ៣៥)

គោល​ជំហរ​ច្បាស់​លាស់ របស់​ព្រះ​ពុទ្ធ លើ​វិទ្យាសាស្ត្រ។ ការ​យល់​ដឹង​អំពី​លោក និង​អ្វី​ដែល​ជា​សត្វ។ អ្នក​​អាច​​រួច​​ផុត​​ពី​​ទុក្ខ​​​ ដោយ​​ការ​​ធ្វើ​​ដំណើរ​​ទៅ​​កាន់​​ទី​​បញ្ចប់ ​នៃ​លោក​ បាន​​​ទេ ប៉ុន្តែ​​អ្នក​​ត្រូវ​​ដឹង​​ពី​​អវសាន្ត​​នៃ​​លោក។ (សូម​មើល​ រោហិតស្សសូត្រ ដែរ)

 

(កាមគុណ)សូត្រ ទី៤ (sut.sn.35.117 | ភាគទី ៣៥)

អំពី​ដឹងច្បាស់​​នែ​កាម​គុណ​ទាំង ៥។

 

(សក្កបញ្ហ)សូត្រ ទី៥ (sut.sn.35.118 | ភាគទី ៣៥)

«ហេតុ​ដូច​ម្តេច បច្ច័យ​ដូច​ម្តេច ដែល​នាំ​ឲ្យ​សត្វ​ពួក​ខ្លះ ក្នុង​លោក​នេះ មិន​បរិនិព្វាន​ក្នុង​បច្ចុប្បន្ន។»

 

(បញ្ចសិខ)សូត្រ ទី៦ (sut.sn.35.119 | ភាគទី ៣៥)

ស្រដៀង​គ្នា​សូត្រ​មុន

 

(សារិបុត្តសទ្ធិវិហារិក)សូត្រ ទី៧ (sut.sn.35.120 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(រាហុលោវាទ)សូត្រ ទី៨ (sut.sn.35.121 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(សំយោជនិយធម្ម)សូត្រ ទី៩ (sut.sn.35.122 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ឧបាទានិយធម្ម)សូត្រ ទី១០ (sut.sn.35.123 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

គហបតិវគ្គ ទី៣១៣

(វេសាលី)សូត្រ ទី១ (sut.sn.35.124 | ភាគទី ៣៥)

អ្វី​ជា​ហេតុ អ្វី​ជា​បច្ច័យ ដែល​នាំ​ឲ្យ​សត្វ​ទាំង​ឡាយ​ពួក​ខ្លះ ក្នុង​លោក​នេះ មិន​បរិនិព្វាន​ក្នុង​បច្ចុប្បន្ន? អ្វី​ជា​ហេតុ អ្វី​ជា​បច្ច័យ ដែល​នាំ​ឲ្យ​សត្វ​ទាំង​ឡាយ​ពួក​ខ្លះ ក្នុង​លោក​នេះ បរិនិព្វាន​ក្នុង​បច្ចុប្បន្ន?

 

(វជ្ជី)សូត្រ ទី២ (sut.sn.35.125 | ភាគទី ៣៥)

ដូច​​គ្នា​​នឹង​សូត្រ​​មុន​ដែរ។

 

(នាឡន្ទ)សូត្រ ទី៣ (sut.sn.35.126 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ភារទ្វាជ)សូត្រ ទី៤ (sut.sn.35.127 | ភាគទី ៣៥)

អ្វី​ជា​ហេតុ អ្វី​ជា​បច្ច័យ ដែល​នាំ​ឲ្យ​ពួក​ភិក្ខុ​នេះ នៅ​ក្មេង​កម្លោះ មាន​សក់​ខ្មៅ ប្រកប​ដោយ​វ័យ ដ៏​ចម្រើន គឺ​បឋមវ័យ មិន​ឈ្លក់​នៅ​ក្នុង​កាម​ទាំង​ឡាយ ប្រព្រឹត្ត​ព្រហ្មចរិយ​ធម៌ បរិបូណ៌ បរិសុទ្ធ អស់​មួយ​ជីវិត ទាំង​ញុំាង​បវេណិ​ធម៌ ឲ្យ​ប្រព្រឹត្​តទៅ អស់​កាល​យូរ​អង្វែង​បាន?

 

(សោណ)សូត្រ ទី៥ (sut.sn.35.128 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ឃោសិត)សូត្រ ទី៦ (sut.sn.35.129 | ភាគទី ៣៥)

«ធាតុ​ផ្សេងៗ​គ្នា ធាតុ​ផ្សេង​ៗ​គ្នា … តើ​ធាតុ​ផ្សេងៗ​គ្នា ព្រះ​មាន​ព្រះភាគ ត្រាស់​ដោយ​ហេតុ​យ៉ាង​ណា។»

 

(ហាលិទ្ទិកានិ)សូត្រ ទី៧ (sut.sn.35.130 | ភាគទី ៣៥)

«ការ​ផ្សេង ៗ គ្នា នៃ​ផស្សៈ​កើត​ឡើង ព្រោះ​អាស្រ័យ​ធាតុផ្សេង ៗ និង​ការផ្សេង ៗ គ្នា នៃ​វេទនា​កើត​ឡើង ព្រោះ​អាស្រ័យ​ការ​ផ្សេង ៗ គ្នា នៃ​ផស្សៈ តើ​ដូច​ម្តេច។»

 

(នកុលបិតុ)សូត្រ ទី៨ (sut.sn.35.131 | ភាគទី ៣៥)

វត្ថុ​ណា​ដែល​ជា​ទី​ស្រលាញ់​ ធ្វើ​ឱ្យ​អ្នក​ខ្វាក់ និង​ចំណង។

 

(លោហិច្ច)សូត្រ ទី៩ (sut.sn.35.132 | ភាគទី ៣៥)

បញ្ជាក់​លើ​ព្រាហ្មណ៍​ទាំង​ឡាយ​ណា រព្ញក​ធម៌ (របស់​ព្រាហ្មណ៍) បុរាណ និង ព្រាហ្មណ៍​សាមហ្ញ ដែល​នាំ​ឱ្យ​មាន​ទំនុក​ចិត្ត​នៅចុង។

 

(វេរហច្ចានិ)សូត្រ ទី១០ (sut.sn.35.133 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

ទេវទហវគ្គ ទី៤១៤

(ទេវទហ)សូត្រ ទី១ (sut.sn.35.134 | ភាគទី ៣៥)

មិន​មែន​ទាំង​អស់​នៅ​តែ​មាន​ការងារ។ តើ​អ្នក​ជា​ម្នាក់​ក្នុង​ចំនោម​នោះ​ទេ?

 

(ខណ)សូត្រ ទី២ (sut.sn.35.135 | ភាគទី ៣៥)

ការ​​ផ្លាស់​​ប្តូ​រ​​ដ៏​​ល្អ​​បំផុត​ ដែល​អ្នក​ឥឡូវ​​ជា​​មនុស្ស។ ​កុំ​ខ្ជះ​ខ្ជាយ​ពេល​វេលា។ និយាយ​អំ​ពី​ខណៈ​នៃ​ការ​ប្រព្រឹត្តិ​ព្រហ្មចរិយ​ធម៌។

 

(បឋមរូបារាម)សូត្រ ទី៣ (sut.sn.35.136 | ភាគទី ៣៥)

និយាយ​អំពី​ការ​ទទួល​ត្រេកអរ នូវ​អារម្មណ៍។

 

(ទុតិយរូបារាម)សូត្រ ទី៤ (sut.sn.35.137 | ភាគទី ៣៥)

ពន្យល់​អំពី​ការ​មិន​ទទួល​ត្រេកអរ នូវ​អារម្មណ៍​ដោយចិត្ត។

 

(បឋមនតុម្ហាកំ)សូត្រ ទី៥ (sut.sn.35.138 | ភាគទី ៣៥)

ពន្យល់​អំពី​ការ​មិន​ទទួល​ត្រេកអរ នូវ​អារម្មណ៍​ដោយចិត្ត។

 

(ទុតិយនតុម្ហាកំ)សូត្រ ទី៦ (sut.sn.35.139 | ភាគទី ៣៥)

របស់​ណា​ដែល​មិន​មែន​ជា​របស់​អ្នក អ្នក​ចូរ​លះ​បង់​របស់​នោះ​ចេញ!

 

(អជ្ឈត្តានិច្ចហេតុ)សូត្រ ទី៧ (sut.sn.35.140 | ភាគទី ៣៥)

អ្វី​ដែល​មិន​ទៀង​ ហេតុ​ណា​ក្តី បច្ច័យ​ណា​ក្តី ដែល​នាំ​ឲ្យ កើត​នេះ ហេតុ និង​បច្ច័យ​នោះ​ឯង ក៏​មិន​ទៀង​ដែរ។

 

(អជ្ឈត្តទុក្ខហេតុ)សូត្រ ទី៨ (sut.sn.35.141 | ភាគទី ៣៥)

អ្វី​ដែល​ជា​ទុក្ខ ហេតុ​ណា​ក្តី បច្ច័យ​ណា​ក្តី ដែល​នាំ​ឲ្យ​កើតនេះ ហេតុ និង​បច្ច័យ​នោះ​ឯង ក៏​ជា​ទុក្ខ​ដែរ។

 

(អជ្ឈត្តានត្តហេតុ)សូត្រ ទី៩ (sut.sn.35.142 | ភាគទី ៣៥)

អ្វី​ដែលជាអនត្តា ហេតុ​ណា​ក្តី បច្ច័យ​ណា​ក្តី ដែល​នាំ​ឲ្យ​កើតនេះ ហេតុ និង​បច្ច័យ​នោះ​ឯង ក៏​ជា​អនត្តា​ដែរ។

 

(ពាហិរានិច្ចហេតុ)សូត្រ ទី១០ (sut.sn.35.143 | ភាគទី ៣៥)

អ្វី​ដែល​មិន​ទៀង ហេតុ​ណា​ក្តី បច្ច័យ​ណាក្តី ដែល​នាំ​ឲ្យ​កើត​​នេះ ហេតុ និង​បច្ច័យ​នោះ​ឯង ក៏​មិន​ទៀង​ដែរ។

 

(ពាហិរទុក្ខហេតុ)សូត្រ ទី១១ (sut.sn.35.144 | ភាគទី ៣៥)

កាលបើឃើញ អ្វី ក៏​ដឹង​ច្បាស់​ថា ការងារ​​ទៀត មិន​​មាន​ឡើយ។

 

(ពាហិរានត្តហេតុ)សូត្រ ទី១២ (sut.sn.35.145 | ភាគទី ៣៥)

និយាយ​អំពី​អាយតនៈ​ខាង​ក្នុង និង​ខាង​ក្រៅ។

 

នវបុរាណវគ្គ ទី៥១៥

(កម្មនិរោធ)សូត្រ ទី១ (sut.sn.35.146 | ភាគទី ៣៥)

ការ​ពន្យល់​អរិយសច្ច ៤ តាម​រយៈ​នៃកម្ម។ តើ​អ្នក​អាច​តាម​ដាន​បាន​ទេ?

 

(អនិច្ចនិព្វានសប្បាយ)សូត្រ ទី២ (sut.sn.35.147 | ភាគទី ៣៥)

សប្បាយ​ដើម្បី​ព្រះ​និព្វាន កាមអនិច្ច​សញ្ញា។

 

(ទុក្ខនិព្វានសប្បាយ)សូត្រ ទី៣ (sut.sn.35.148 | ភាគទី ៣៥)

សប្បាយ​ដើម្បី​ព្រះ​និព្វាន កាម​ទុក្ខ​សញ្ញា។

 

(អនត្តនិព្វានសប្បាយ)សូត្រ ទី៤ (sut.sn.35.149 | ភាគទី ៣៥)

សប្បាយ​ដើម្បី​ព្រះ​និព្វាន កាម​អនត្ត​សញ្ញា។

 

(និព្វានសប្បាយបដិបទា)សូត្រ ទី៥ (sut.sn.35.150 | ភាគទី ៣៥)

សប្បាយ​ដើម្បី​ព្រះ​និព្វាន កាម​ជួរនៃសញ្ញា។

 

(អន្តេវាសិក)សូត្រ ទី៦ (sut.sn.35.151 | ភាគទី ៣៥)

អ្នក​ប្រកប​ដោយ​កិលេស ដូច​ជា​កូន​សិស្ស។

 

(កិមត្ថិយព្រហ្មចរិយ)សូត្រ ទី៧ (sut.sn.35.152 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(អត្ថិនុខោបរិយាយ)សូត្រ ទី៨ (sut.sn.35.153 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ឥន្ទ្រិយសម្បន្ន)សូត្រ ទី៩ (sut.sn.35.154 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ធម្មកថិកបុច្ឆ)សូត្រ ទី១០ (sut.sn.35.155 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

នន្ទិក្ខយវគ្គ ទី១១៦

(អជ្ឈត្តនន្ទិក្ខយ)សូត្រ ទី១ (sut.sn.35.156 | ភាគទី ៣៥)

ហេតុ​អ្វី​គួរ​មិន​ភ្លេច «គំនិតយល់ត្រូវ»?

 

(ពាហិរនន្ទិក្ខយ)សូត្រ ទី២ (sut.sn.35.157 | ភាគទី ៣៥)

អ្នក​ណា​ឈ្មោះ​ថា មាន​គំនិត​យល់​ត្រូវ?

 

(អជ្ឈត្តអនិច្ចនន្ទិក្ខយ)សូត្រ ទី៣ (sut.sn.35.158 | ភាគទី ៣៥)

ចូរ​ពិចារណា​ឃើញ​តាម​ពិត នូវ​ភាពណា និង​អ្វី?

 

(ពាហិរអនិច្ចនន្ទិក្ខយ)សូត្រ ទី៤ (sut.sn.35.159 | ភាគទី ៣៥)

ចូរ​ពិចារណា​ឃើញ​តាម​ពិត នូវ​ភាពណា និង​អ្វី?

 

(ជីវកម្ពវនសមាធិ)សូត្រ ទី៥ (sut.sn.35.160 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ជីវកម្ពវនបដិសល្លាន)សូត្រ ទី៦ (sut.sn.35.161 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(កោដ្ឋិកអនិច្ច)សូត្រ ទី៧ (sut.sn.35.162 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(កោដ្ឋិកទុក្ខ)សូត្រ ទី៨ (sut.sn.35.163 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(កោដ្ឋិកអនត្ត)សូត្រ ទី៩ (sut.sn.35.164 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(មិច្ឆាទិដ្ឋិបហាន)សូត្រ ទី១០ (sut.sn.35.165 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(សក្កាយទិដ្ឋិបហាន)សូត្រ ទី១១ (sut.sn.35.166 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(អត្តានុទិដ្ឋិបហាន)សូត្រ ទី១២ (sut.sn.35.167 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

សដ្ឋីបេយ្យាលវគ្គ ទី២១៧

(អជ្ឈត្តអនិច្ចឆន្ទ)សូត្រ ទី១ (sut.sn.35.168 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(អជ្ឈត្តអនិច្ចរាគ)សូត្រ ទី២ (sut.sn.35.169 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(អជ្ឈត្តអនិច្ចឆន្ទរាគ)សូត្រ ទី៣ (sut.sn.35.170 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ទុក្ខឆន្ទាទិ)សូត្រ ទី៤-៦ (sut.sn.35.171 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(អនត្តឆន្ទាទិ)សូត្រ ទី៧-៩ (sut.sn.35.174 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ពាហិរានិច្ចឆន្ទាទិ)សូត្រ ទី១០-១២ (sut.sn.35.177 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ពាហិរទុក្ខឆន្ទាទិ)សូត្រ ទី១៣-១៥ (sut.sn.35.180 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ពាហិរានត្តឆន្ទាទិ)សូត្រ ទី១៦-១៨ (sut.sn.35.183 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(អជ្ឈត្តាតីតានិច្ច)សូត្រ ទី១៩ (sut.sn.35.186 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(អជ្ឈត្តានាគតានិច្ច)សូត្រ ទី២០ (sut.sn.35.187 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(អជ្ឈត្តបច្ចុប្បន្នានិច្ច)សូត្រ ទី២១ (sut.sn.35.188 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(អជ្ឈត្តាតីតាទិទុក្ខ)សូត្រ ទី២២-២៤ (sut.sn.35.189 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(អជ្ឈត្តាតីតាទិអនត្ត)សូត្រ ទី២៥-២៧ (sut.sn.35.192 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ពាហិរាតីតាទិអនិច្ច)សូត្រ ទី២៨-៣០ (sut.sn.35.195 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ពាហិរាតីតាទិទុក្ខ)សូត្រ ទី៣១-៣៣ (sut.sn.35.198 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ពាហិរាតីតាទិអនត្ត)សូត្រ ទី៣៤-៣៦ (sut.sn.35.201 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(អជ្ឈត្តាតីតយទនិច្ច)សូត្រ ទី៣៧ (sut.sn.35.204 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(អជ្ឈត្តានាគតយទនិច្ច)សូត្រ ទី៣៨ (sut.sn.35.205 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(អជ្ឈត្តបច្ចុប្បន្នយទនិច្ច)សូត្រ ទី៣៩ (sut.sn.35.206 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(អជ្ឈត្តាតីតាទិយំទុក្ខ)សូត្រ ទី៤០-៤២ (sut.sn.35.207 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(អជ្ឈត្តាតីតាទិយទនត្ត)សូត្រ ទី៤៣-៤៥ (sut.sn.35.210 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ពាហិរាតីតាទិយទនិច្ច)សូត្រ ទី៤៦-៤៨ (sut.sn.35.213 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ពាហិរាតីតាទិយំទុក្ខ)សូត្រ ទី៤៩-៥១ (sut.sn.35.216 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ពាហិរាតីតាទិយទនត្ត)សូត្រ ទី៥២-៥៤ (sut.sn.35.219 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(អជ្ឈត្តាយតនអនិច្ច)សូត្រ ទី៥៥ (sut.sn.35.222 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(អជ្ឈត្តាយតនទុក្ខ)សូត្រ ទី៥៦ (sut.sn.35.223 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(អជ្ឈត្តាយតនអនត្ត)សូត្រ ទី៥៧ (sut.sn.35.224 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ពាហិរាយតនអនិច្ច)សូត្រ ទី៥៨ (sut.sn.35.225 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ពាហិរាយតនទុក្ខ)សូត្រ ទី៥៩ (sut.sn.35.226 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ពាហិរាយតនអនត្ត)សូត្រ ទី៦០ (sut.sn.35.227 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

សមុទ្ទវគ្គ ទី៣១៨

(បឋមសមុទ្ទ)សូត្រ ទី១ (sut.sn.35.228 | ភាគទី ៣៥)

ឆ្លង​នូវ​សមុទ្ទ។

 

(ទុតិយសមុទ្ទ)សូត្រ ទី២ (sut.sn.35.229 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ពាឡិសិកោបម)សូត្រ ទី៣ (sut.sn.35.230 | ភាគទី ៣៥)

ត្រេកអរ​​នឹង​​វត្ថុ​​នៃកម​​​អារម្មណ៍ ប្រៀប​​ដូច​​ជា​​ពេល​​ត្រី​​​ផ្លែសន្ទូច។ អ្នក​​គឺ​​ចាប់​បាន​យ៉ាង​​ងាយ​​ស្រួល​​ សម្រាប់មារ មែន​ទេ?

 

(ខីររុក្ខោបម)សូត្រ ទី៤ (sut.sn.35.231 | ភាគទី ៣៥)

«រាគៈ ទោសៈ មោហៈ» បុគ្គល​នោះ លះ​បង់​ហើយ។

 

(កោដ្ឋិក)សូត្រ ទី៥ (sut.sn.35.232 | ភាគទី ៣៥)

«ចក្ខុ… ជាសំយោជនៈរបស់រូប… រូបជាសំយោជនៈ របស់ចក្ខុឬ។»

 

(កាមភូ)សូត្រ ទី៦ (sut.sn.35.233 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ឧទាយី)សូត្រ ទី៧ (sut.sn.35.234 | ភាគទី ៣៥)

«កាយ​នេះ​ជា​អនត្តា ដោយ​អនេក​បរិយាយ យ៉ាង​ណា»?

 

(អាទិត្តបរិយាយ)សូត្រ ទី៨ (sut.sn.35.235 | ភាគទី ៣៥)

ការ​​ជួប​​នឹង​​ការ​​ឈឺ​ចាប់​​ខ្លាំង ​គឺ​​មិនដែល​​អាក្រក់​ស្មើ​ ទេ​ប​ន្ទាប់ ​មក​​កាន់​​វត្ថុ​មួយៗ ណា។

 

(បឋមហត្ថបាទោបម)សូត្រ ទី៩ (sut.sn.35.236 | ភាគទី ៣៥)

ចុះ​បើ​អ្នក​មិនបាន​មានការ​​​ប៉ះនៅ​ភ្នែក ត្រចៀក… ចិត្ត?

 

(ទុតិយហត្ថបាទោបម)សូត្រ ទី១០ (sut.sn.35.237 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

អាសីវិសវគ្គ ទី៤១៩

(អាសីវិសោបម)សូត្រ ទី១ (sut.sn.35.238 | ភាគទី ៣៥)

ប្រស្នា​​ច្បាស់​​លាស់​​ អំពី​​មនុស្ស​​ស្រឡាញ់​​ខ្លួន​​ឯង និង​មាន​​ការ​​​ភ័យ​​ខ្លាច​​ខ្លាំង ប៉ុន្តែ​ដឹង​​ច្បាស់​​អំពី​​គ្រោះ​​ថ្នាក់ និង​មាន​​សំណាង ​ដែល​​ស្គាល់​​ផ្លូវ។

 

(រថោបម)សូត្រ ទី២ (sut.sn.35.239 | ភាគទី ៣៥)

«ភិក្ខុ​ប្រកប​ដោយ​ធម៌ ៣ ជា​អ្នក​ច្រើន​ដោយ​សុខ និង​សោមនស្ស សម្រេច​សម្រាន្ត​នៅ ក្នុង​បច្ចុប្បន្ន​នេះ មួយ​ទៀត ភិក្ខុ​នោះ ប្រារព្​ធហេតុ ដើម្បី​សេចក្តី​អស់​ទៅ នៃ​អាសវៈ​ទាំង​ឡាយ។» កុំខ្ជិល!

 

(កុម្មោបម)សូត្រ ទី៣ (sut.sn.35.240 | ភាគទី ៣៥)

ដូច​ជា​អណ្តើក លាក់​ផ្នែក​របស់​វា​ពី​ចចក អ្នក​គួរ​តែ​ប្រយ័ត្ន​ថា​មារគ្មាន​លទ្ធភាព​ដើម្បី 'ខាំ' ទេ។

 

(បឋមទារុក្ខន្ធោបម)សូត្រ ទី៤ (sut.sn.35.241 | ភាគទី ៣៥)

មិន​មែន​ទាំង​អស់ គ្រាន់​តែ​ហូរ​ចុះ​រហូត ដល់​មហាសមុទ្រ​ទេ។ ភាគ​ច្រើន​បញ្ចប់​នៅ​កន្លែង​ផ្សេង។

 

(ទុតិយទារុក្ខន្ធោបម)សូត្រ ទី៥ (sut.sn.35.242 | ភាគទី ៣៥)

ស្រដៀង​គ្នា​សូត្រ​មុន។

 

(អវស្សុតបរិយាយ)សូត្រ ទី៦ (sut.sn.35.243 | ភាគទី ៣៥)

(បន្ថែមការពិពណ៌នាអំពីសូត្រនៅទីនេះ)

 

(ទុក្ខធម្ម)សូត្រ ទី៧ (sut.sn.35.244 | ភាគទី ៣៥)

ខ្លាច​​គ្រោះ​​ថ្នាក់ មនុស្ស​​មាន​​ប្រាជ្ញា​​មិន​​ត្រឡប់​​ទៅ​​វិញ​​ទេ។ តើ​​អ្វី​​ជា​​គ្រោះ​​ថ្នាក់​សម្រាប់​​អ្នក​​ស្វែង​រក​​ការ​​រំដោះ? តើ​​មាន​​មូលហេតុ​​អ្វី​​ ដែល​​នាំ​​ឱ្យ​ម្នាក់​​ត្រឡប់​​មក​​ផ្ទះ​វិញ?

 

(កិំសុកោបម)សូត្រ ទី៨ (sut.sn.35.245 | ភាគទី ៣៥)

តើ​​ធ្វើ​​ដូច​ម្តេច​​ ទើប​​អាច​ស្គាល់​​មនុស្ស​​បរិសុទ្ធ?

 

(វីណោបម)សូត្រ ទី៩ (sut.sn.35.246 | ភាគទី ៣៥)

«ផ្លូវ​នុ៎ះ អសប្បុរស​តែង​តែ​សេពគប់ ផ្លូវ​នុ៎ះ សប្បុរស មិន​ដែល​សេព​គប់​ទេ អ្នក​មិន​គួរ​ទៅ​តាម​ផ្លូវ​នុ៎ះ​ឡើយ។»

 

(ឆប្បាណកោបម)សូត្រ ទី១០ (sut.sn.35.247 | ភាគទី ៣៥)

ដូច​ជា​សត្វ​ ៦ នាក់​ចង​នៅ​លើ​បង្គោល​មួយ។

 

(យវកលាបិ)សូត្រ ទី១១ (sut.sn.35.248 | ភាគទី ៣៥)

ពីណា​ «ឈ្មោះ​ថា ជា​អ្នក​ត្រូវ​អារម្មណ៍​បៀត​បៀន ខ្លាំង​ក្រៃពេក ដូច​ជាក​ណ្តាប់​ស្រូវ​ដំណើប​នោះ ដែល​បុរស​វាយ ដោយ​ដង​រែក ជា​គម្រប់ ៧…»

 

សូត្រ ទី១២ (sut.sn.35.249 | ភាគទី ៣៥)

សម័យ​​មួយ​​នៅ​​ខាង​​ទេវៈ​ (រីករាយ​​នៃ​អារម្មណ៍​ត្រេក​ត្រអាល) សម័យ​មួយ​​ចូល​​ខាង​​អសុរា (ឃើញ​ការ​បំផ្លិច​បំផ្លាញ​ជា​ការ​ដោះ​លែង)។ ភវា ឬ វិភវា… មាន​ន័យ​ថា​ននៅ​តែ​ក្នុង​សង្រ្គាម។

 
 

លេខយោង

km/tipitaka/sut/sn/35/sut.sn.35.txt · ពេលកែចុងក្រោយ: 2023/04/02 02:18 និពន្ឋដោយ Johann